Miquel Torner de Semir (1938) - Figuras en diálogo

Podpisano przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w stanie nienaruszonym, bez oprawy

Wymiary dzieła: 61 cm wysokości x 50 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku, w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej symbolicznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w Sant Feliu de Guíxols). Fakt ten kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze czuł pociąg do średniowiecza, romanik Pirenejów i wczesnych gotyków. Śladem włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta, takich jak Fra Angelico czy Rafael, w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir czuje się wpływ, jak w obrazie, który tu omawiamy. To właśnie ta mieszanka starego i nowego stanowi o oryginalności jego twórczości. Najwięcej formuje go znajomość romanu i gotyku. Jego postacie często obwiedzione ciemną, grubą linią przypominają gotyckie witraże — luminescujące, piękne same w sobie. Uczeń malarza murala i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze — dyscypliny rysunku. Z mistrzem Marletem poznaje Modernizm i kataloński Nueva Centuria. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Szkole San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i chłonie malarstwo Velázquesa, wybierając reprodukcję pań z sukniliami po swojemu, swoim własnym stylu, z żywymi odcieniami różu i fosforescencyjnego fioletu, które nie pozostawiają wątpliwości co do wyróżnienia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli przyjrzeć się uważnie, można zauważyć w twórczości artysty technikę collage'u, w której umieszcza fragment tkaniny, kartonu, a nawet partytury muzycznej.

W Paryżu rozpoczyna swoją twórczość, którą sam nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął indywidualne wystawy w Terrassie w 1968 roku, potem także w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego prace zaczęły się od figuratyzmu śródziemnomorskiego, które następnie przerodziły się w abstrakcję, by powrócić do figury w nowoczesnym pojęciu. Jest uważany ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te nurty nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak renomowanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Zatem wspaniałe dzieła tego katalońskiego malarza charakteryzuje bogata i gęsta paleta barw, która w połączeniu z różnorodnymi materiałami używanymi jako podłoże daje efekt ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości chromatycznej i wyrazistej osobowości, czyniąc artystę mistrzem.

To, co jest klasyczne, i to, co nowe, łączą się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozpuszcza, zanika. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością znika w jego obrazach, w jego sposobie prowadzenia pędzla po płótnie. Miquel osiąga to, co nieliczni wcześniej osiągnęli: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos to jego obrazy. Jego metoda to pasja. Jego osiągnięcie to całe jego dzieło.

Malarz z Geruny był pod wpływem antyków — Giotta, renesansu włoskiego i dążenia nieformalnego malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; interesuje go równie mocno praca, co koncepcja, próbował być malarzem–łącznikiem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na ciągłe poszukiwania. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób, w jaki ukazuje postaci, miejsca i sytuacje z dawnych epok, utrwalone współczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Tak bezpośredni w definiowaniu linii i kształtów, że na pierwszy rzut oka obraz wydaje się dwuwymiarowy, podczas gdy w rzeczywistości jest zbudowany z tekstur trójwymiarowego świata.

Niektóre z jego prac mają wyraźne akcenty faubistyczne, z intensywną, ekspresyjną paletą kolorów, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia portretów, które zapraszają obserwatora do wejścia w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej, Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie kobiece mają zrelaksowane formy sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirowi do domagania się porządku i rytmu działań ludzkich.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelony, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, prestiżowego katalońskiego malarza Tornera de Semir, w jego obszernej twórczości malarskiej „interesuje go kompozycja i kolor, generujący twórczości szczególnie dopracowane, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastowej palety kolorów. Przedstawia postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią jasne ćwiczenie akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w nieodłącznym, osobistym plastycznym znaku".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami kontury głównych elementów każdej kompozycji i używa kolorów podstawowych i czystych, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w obrazie, a nawet próbuje w tle umieszczać interpretacje i znaki abstrakcyjne. Dzięki temu udaje się uzyskać pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjniejszy. Ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój, który musi podlegać realizacjom ducha. Figura służy mu do domagania się ładu i rytmu w działaniach ludzkich, jego malarstwo jest etyczne. Łączy łatwo pozytywne odczucia z tymi, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, podstawowy i silny kontur, precyzyjny, wyrazisty, wyznacza formę, wyznacza przestrzeń w przemyślanych kompozycjach, które Semir prezentuje. Następnie przychodzi inny sposób widzenia, to wyobraźnia, marzenia, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ozdabia chromatyzmem łączącym kolory podstawowe i miękkie odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość pejzażu, postaci. Obraz interesujący i pociągający, który wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni".

Zgodnie ze swoją wizją prymitywnych, nie dbał zbytnio o ich społeczne oddziaływanie na swoich mistrzów; ci bywali czasem anonimowi, a mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał się w Europie, Ameryce i w Japonii, trudne jest sporządzenie wyczerpującego zestawienia jego życiorysu. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 wybrano go przez Muzeum Królewskiego Domu Monety, aby jedna z jego prac została wybita na znaczkach pocztowych i brać udział w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. W międzyczasie Muzeum Królewskie Domy Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sewilla, Pontevedra, Oviedo, itd. Poniżej przedstawiamy kilka najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paryż.
Grand Palais. Paryż.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paryż - Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Francja.
Zaproszony jako gość na wystawę Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d'Autome. Clermont Ferrant - Francja.
Grand Prix la Femme et l'Imaboraine Jeanne Gatineau. Paryż.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paryż, Francja.
La Galerie de l´Hotel Meridien. Paryż.
L´Atelier. Platja d´Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen. Szwajcaria.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Belgia.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Naútico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d´Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.