José Lloveras de Reina (1922-2014) - Desnudo

Lloveras de Reina

Cassà de la Selva (Girona), 1922 – Barcelona, 2012.

Josep Lloveras y Feliu, był malarzem i rzeźbiarzem. W wieku czternastu lat rozpoczyna naukę malarstwa. Jego pierwszy kontakt z tym światem to była karikaturzystka, która prowadziła interes na targu hodowlanym w Gironie. Po zakończeniu Hiszpańskiej wojny domowej przybył do Barcelony i zaczyna pracować „jako malarz ścian”. Również zapisze się na Akademię Tárrega, a później na Wyższą Szkołę Sztuk Pięknych. W trakcie tych lat nauki wypełniał swoje pierwsze płótna, głównie o tematyce religijnej.

Między 1945 a 1948 rokiem przemierza różne kraje w barwnym biegu przygód. Podróżuje do Marrakeszu, Trypolisu i Paryża, by studiować w Szkole Luwru. W Paryżu zapada w klimat Sartre’a i egzystencjalizmu. W tym okresie powstało dzieło o treści erotycznej podpisane imieniem Sarevoll (odwrócone nazwisko Lloveras). W tym czasie podróżuje do Włoch, Belgii, Holandii, Luksemburga, Anglii i krajów skandynawskich.

W 1953 roku przekracza Atlantyk do Meksyku, ale przypadkowo ląduje w Hawanie. Jego życie i twórczość przybierają nowy obrót, gdy zostaje na Kubie. Doznaje dojrzałości twórczej i zyskuje znaczącą rolę w kształtowaniu artystycznym nowych pokoleń malarzy. W 1959 roku Fidel Castro obejmuje władzę. W tym samym roku poznaje Montserrat Prat, z którą ożeni się w kolejnym roku. Podróżuje do Wenezueli i prezentuje wystawę na Uniwersytecie w Caracas z „dzieci malarzy”.

W 1967 opuszcza Kubę i udaje się do Miami. Spędza krótką chwilę na Puerto Rico. W 1970 wraca do Barcelony ze swoją rodziną. Po osiedleniu się w Barcelonie zakłada w mieście studio artystyczne, a następnie otwiera kolejne w Cassà de la Selva. Kontynuuje swoją pracę malarską w obu miastach, ale szczególnie w tym ostatnim, gdzie tworzy swój dom. W tych latach kontynuuje również pracę dydaktyczną w sztukach plastycznych.

W 1980 roku zakłada Estudio f¡Art Lloveras. Od tego momentu jego produkcja powstaje wyłącznie w Cassà de la Selva, gdzie należy również podkreślić jego rolę jako czynnego uczestnika życia kulturalnego. W ciągu ostatnich trzydziestu lat przebywa na przemian między Cassà a Barceloną. Z dawnego paryskiego egzystencjalizmu niewiele mu zostało. Najświętsza Madonna, aniołowie, nagie ciało żeńskie, konie — wszystko to wypełnia jego uniwersum malarskie w tym okresie.

Używał kilku podpisów: Lloveras do 1945, Lloveras de Reina między 1946 a 1962, Sarevoll między 1949 a 1951 do podpisywania swoich prac erotycznych. Lloveras R od 1963 do 1978, a od lat osiemdziesiątych ponownie Lloveras.