Cadivec, Edith - Signed: Eros, der Sinn meines Lebens - 1932

Cadivec, Edith: Eros, sens mojego życia. Druk prywatny, (1932). Ze zdjęciem portretowym: 332 S. Skórzana oprawa epoki z kopfgoldschnitt (złoceniem na górnym brzegu). 22 x 14,5 cm.
Od autorki podpisany i numerowany egzemplarz (9/100). - Ida Edith Cadivec (również Kadivec, 1879 - po 1952) była centrum spektakularnego procesu, Wiener Sadistenprozess z 1924 roku. - Pochodząca z Słowenii Cadivec nawiązała w młodym wieku znajomość z sadomasochistycznie nastawionym hrabią Franzem Schlickiem; po zakończeniu związku prowadziła prywatną szkołę języków obcych pod nazwis Cadvé. Regularnie ogłaszała się jako „surowa nauczycielka języków”. Wśród uczniów przeważnie były osoby z niższych warstw społecznych. Im stawiano często zadania, których nie potrafili rozwiązać. Następnie dzieci były karane, a płacący i częściowo prominentni klienci mogli to obserwować. 24 grudnia 1923 Edith Kadivec została zgłoszona przez dwunastoletnią Gretl Pilz do młodzieżowego sądu w Wiedniu za maltretowanie. Gretl Pilz była córką sprzątaczki i pozostawała pod opieką Edith Kadivec. Zeznała, że musiała się rozebrać lub przynajmniej odsłonić pośladki, zanim musiała położyć się na kolanach pani Cadvé. Ta biła ją skórzaną pejczem, jednak tylko wtedy, gdy obecni byli panowie, którzy za to płacili. 3 stycznia 1924 nastąpiło amerykańskie badanie lekarskie, podczas którego lekarz stwierdził wyraźny siniak. Poza tym stwierdzono, że nie ma innych dolegliwości i że dziecko było dobrze odżywione. Również 3 stycznia policja przeszukała zakład pani Cadvé. Znaleziono różne narzędzia do bicia, listy o treści sadomasochistycznej, dziennik i księgę kasową, która posłużyła do stworzenia listy klientów. Okazało się, że mężczyźni podczas karania masturbowali się i częściowo następnie wykonywali na oskarżonej cunnilingus. Na początku właściwego procesu publiczność została wyłączona. Oskarżona została o znieważenie i skłanianie do cudzołóstwa w kilku przypadkach oraz cudzołóstwo przeciw naturze. Ostatni zarzut dotyczył czynów seksualnych na jej córce, ten punkt został jednak wycofany podczas procesu. Oskarżona powołała się na prawo do kary fizycznej. 1 marca 1924 ogłoszono wyrok: Edith Kadivec skazana na siedmioletnie więzienie, dwóch współoskarżonych na niewielkie kary w zawieszeniu. W apelacji wyrok skrócono do pięciu lat, a 18 grudnia 1927 Edith Kadivec została zwolniona w wyniku amnestii bożonarodzeniowej. Sam proces cieszył się ogromnym zainteresowaniem mediów w Austrii, przewyższając nawet relacje z procesem o zdradę stanu przeciw Hitlerowi w związku z puczem Hitlera-Ludendorffa (Hitler-Prozess). Między innymi komentowali sprawę Alfred Polgar i Karl Kraus. Polgar określił wyrok jako sadystyczny, Kraus jako barbarzyński. - Nienaruszony. Bardzo rzadki luksusowy druk, z dołączoną kartą subskrypcyjną i dodatkowym zamontowanym zdjęciem autorki.