Robert Muller (1920-2003) - Composition organique - projet de sculpture

Tytuł: Kompozycja abstrakcyjna, projekt rzeźby
Ref.: 6

Technika: kreda sanguina na grubym papierze bawełnianym
Okres: lata 50./60.

Format arkusza: 50,5 × 65,5 cm

Podpis ręczny w dole w kierunku środka

Stan: dobry

Robert Müller, urodzony w Zurychu w 1920 roku, jest szwajcarskim rzeźbiarzem uznawanym, pionierem rzeźby żelaza w latach 1950. i 1960.

Podczas II wojny światowej i bezpośrednio po niej kształcił się w pracowniach Otto Bänningera i Germaine Richier, dwóch kluczowych postaci rzeźby osiadłych w Szwajcarii. Wpływ Richier, z hybrydowymi formami łączącymi człowieka, zwierzę i naturę, odcisnął silne piętno na jego wczesnych pracach.

W 1947 roku Müller spędził dwa lata w Genui, gdzie dążył do uniezależnienia się od wpływów Richier, eksplorując rzeźby figuratywne w gipsie i brązie. W 1949 osiedlił się z rodziną najpierw w Paryżu, a potem w Villiers-le-Bel, gdzie mieszkał i pracował aż do śmierci w 2003.

Od połowy lat pięćdziesiątych Müller cieszył się najwyższym uznaniem i międzynarodową reputacją. Zyskał przydomek „Eisen-Müller” (Żelazny Müller). Wraz z szwajcarskimi rzeźbiarzami Bernhardem Luginbühlem i Jeanem Tinguely uznawany jest za jednego z twórców nowoczesnej rzeźby w żelazie.

Jego paryskie prace, często abstrakcyjne, lecz z odniesieniami do ludzkiego ciała, charakteryzują się napięciem erotycznym i organicznym, przypominając skorupy lub rozczłonkowane owady.

Müller wystawiał w Biennale w Wenecji, Biennale w São Paulo i Biennale w Paryżu w latach 1956–1960, brał też udział w documenta II w Kassel w 1959.

Jego prace nabywały prestiżowe muzea, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, i wystawiano je w galeriach takich jak Jeanne Bucher.

Retrospektywy jego rysunków i grawerów miały miejsce w 1979 w Musée Rath, który posiada dwie ważne rzeźby ze stali (Le Bûcher 1959 i L’Archange 1963) oraz dziesiątki rysunków z lat 1972–1977.
W 1982 i 1996 roku Gabinet rycin tego samego muzeum prezentował dwie wystawy, każdą z katalogiem prac drukowanych, opracowanym przez Rainera Michaela Masona.

Pomimo znacznej sławy w latach 1950–1970, stopniowo wycofywał się ze sceny artystycznej od połowy lat 70. Zmarł 15 października 2003 w Villiers-le-Bel, mając 83 lata, pozostawiając artystyczne dziedzictwo szeroko cenione w Europie, zwłaszcza dzięki wystawom pośmiertnym, takim jak ta w Galerii Schifferli w 2020 roku, upamiętniając setną rocznicę jego urodzin.