Joan Marti (Petronius) - 1 Original drawing - Romántica - 1961

Wspaniały rysunek wykonany węglem!
Urodził się w Barcelonie w 1936 roku, w czasie trwającej Wojny Domowej. W 1950 roku, mając trzynaście lat, rozpoczął pracę jako uczeń w pracowni malarza Nolasc Valls i Martí. W 1953 roku został przyjęty do Szkoły Sztuk Pięknych San Jorge w Barcelonie, gdzie otrzymał lekcje rysunku i malarstwa od wspomnianego Nolasca Valls oraz od Ernesto Santasusagnai i Antonio García Morales. W 1960 roku, po ukończeniu studiów, uzyskał stypendium naukowe, które pozwoliło mu podróżować do Włoch i Ameryki. We Włoszech odwiedził miasta o największej artystycznej tradycji kraju, a następnie spędził trochę czasu w Paryżu, gdzie poznaje tamtejsze muzea i nawiązuje kontakty z innymi malarzami. W 1961 roku przebywał przez sześć miesięcy w szwajcarskim Saint Gallen.
Po powrocie do kraju wstąpił do agencji reprezentującej rysowników Selecciones Ilustradas, która oferowała prace ilustrujące i rysowników komiksów hiszpańskich na rynkach zagranicznych. Dzięki tej agencji tworzył komiksy wojenne i dla magazynów romantycznych rynku brytyjskiego, takich jak Roxy, Valentine czy Marilyn. Do nich tworzył serię portretów gwiazd muzyki tamtej epoki, takich jak Paul Anka, Cliff Richard czy Tommy Steele. W kolejnych latach rysował również ilustracje do magazynów kobiecych i okładki powieści romantycznych.
W 1959 roku zrealizował swoją pierwszą wystawę indywidualną, mając zaledwie 21 lat, w nieistniejącej już galerii Atena, a sześć lat później, po okresie refleksji nad własnym stylem, zorganizował drugą w Galerii Jaimes w Barcelonie, która okazała się wielkim sukcesem.
W kolejnych latach łączył pracę ilustratora z malarstwem artystycznym, lecz od połowy lat 70. poświęcił się wyłącznie tej drugiej dziedzinie.
W 1986 roku wykonał szkice z natury Plácido Domingo i Katia Ricarelli w studiach filmowych Cinecittà w Rzymie, podczas kręcenia filmu Otelo, za zgodą reżysera Franco Zeffirelliego. Z tych szkiców powstało 25 dzieł, które stały się wystawą podróżującą po różnych krajach w 1992 roku. Namalował także duży portret Plácido Domingo, który tenor przechował w swoim domu w Nowym Jorku.
W 1990 roku sporządził szkice z regat, w których uczestniczył król Juan Carlos I na Majorce; z nich powstały 22 prace, które wystawiono w Real Club Náutico w Barcelonie w 1991 roku oraz w grudniu tego samego roku na Salón Náutico w Barcelonie, przy obecności samego króla.
W 1992 roku namalował duży obraz z kadrową obsadą FC Barcelony z tamtego sezonu, który znajduje się w siedzibie klubu.
W 1997 roku miała miejsce wystawa w Galerii Anquin’s w Reus, prezentowana przez Baltasara Porcela.
Jego styl określa się jako figuratywny, z preferencją dla postaci ludzkiej, scen z życia codziennego oraz pejzaży naturalnych i miejskich. Opanował zarówno technikę olejną, jak i pastel oraz rysunek węglem. W ciągu swojej kariery portretował liczne postacie znane, takie jak prezydent Generalidad de Cataluña Jordi Pujol i jego żona Marta Ferrusola, Ladislao Kubala, Xavier Cugat, Frederic Mompou czy pisarz Josep Pla, który powiedział, że jego malarstwo cechuje „praktyczny realizm, niemal magiczny, niezwykle inteligentny i przyjemny”. Z kolei pisarz Francisco Candel określił jego paletę jako „bogatą w tematy i odcienie, a jego polichromia starannie dopracowana, bez agresywnych efektów, ale precyzyjna”.
Zmarł w Sant Cugat del Vallès w lutym 2009 roku. W październiku tamtego roku zorganizowano w sali Rusiñol w Sant Cugat del Vallès wystawę upamiętniającą. Jest ojcem międzynarodowej golfistki Pauli Martí.