Filippo Falbo ( 1946-2021) - Untitled

Abstrakcyjny obraz Filippa Falba, olej na desce drewnianej

Ten obraz to żywy, wysoko teksturowany pejzaż abstrakcyjny o silnym impresjonistycznym i ekspresjonistycznym tonalnym charakterze. Kompozycja podzielona jest na wyraźne poziome warstwy, które przywołują stylizowaną scenę naturalną:

Niebo: Delikatne, atmosferyczne, jasnoniebieskie połacie na górze, z subtelnymi białymi plamami impasto sugerującymi chmury lub odległe światło. Po lewej górze pojawiają się dwa okrągłe białe formy (może księżyce lub słońca).
Odległe wzgórza/góry: Rozległa, zakrzywiona forma w miękkim różowobiałym odcieniu z ciemniejszymi akcentami, tworząca wrażenie falującego terenu lub odległej grani.
Środkowy plan: Bogate, warstwowe pasy ziemistych tonów — ciepłe żółcie, ochry, pomarańcze oraz odcienie różu i czerni — naniesione grubo, ekspresyjnie pociągniętym pędzlem i ciężkim impastem. Warstwy sugerują pola, ziemię lub odbicia w wodzie, z widoczną teksturą i mieszaniem, które nadają głębię i ruch.
Pierwszy plan: Jaśniejsze, prawie bladoróżowo-liliowy i biały obszar z dodatkowymi gestami, dodającymi poczucie terenu pierwszego planu lub powierzchni odbijającej światło.
Po prawej stronie płótna pojawia się dynamiczny, chaotyczny wybuch koloru — głębokie czernie, jaskrawe czerwienie, błękity, różowe, żółcie i biele — naniesione energicznymi, grubymi pociągnięciami. Ten obszar przypomina abstraktywne drzewo, listowie lub dramatyczny element na pierwszym planie, kontrastujący z spokojniejszymi poziomymi pasami po lewej.
Obraz korzysta z bogatej, mieszanej palety, która przechodzi od chłodnych błękitów i różów w górnych partiach do ciepłych złotych, żółci i ziemistych tonów poniżej, tworząc harmonijny, a jednocześnie energetyczny pejzaż. Ciężka technika impasto to jedna z jego wyróżniających cech, nadająca powierzchni rzeźbiarski, dotykowy charakter z widocznymi śladami narzędzi, kapania i zbudowaną teksturą na całej powierzchni.

Zbliżenia ukazują mistrzowską pracę faktur:
Grube, skorupiaste warstwy farby, gdzie kolory są przeciągane i mieszane bezpośrednio na płótnie.
Widoczne pociągnięcia szpachelką, wypukłe grzbiety i nawet drobne wplecione włókna lub zanieczyszczenia w farbie.
Piękne przejścia kolorów, takie jak ciepła, pomarańczowo-złota belka przecinająca chłodniejsze odcienie szarości i różów.
Powierzchnia ma surową, organiczną jakość, z obszarami ciężkiego nagromadzenia kontrastującymi z rzadszymi warstwami.

Ogólnie rzecz biorąc, to urzekający, półabstrakcyjny pejzaż, który uchwyca istotę spokojnego, lecz dramatycznego naturalnego obrazu poprzez odważne kolory, ekspresyjne znakowanie i luksusową teksturę. Ma w sobie zarówno nowoczesność, jak i zakorzenienie w tradycjach abstrakcji pejzażowej (myśląc o wpływach takich artystów jak Zao Wou-Ki, Joan Mitchell czy współczesnych malarzach pejzażu w impasto). Kontrast między spokojnymi poziomymi pasami a wybuchowym kolorem po prawej tworzy wspaniałe napięcie wizualne i zainteresowanie.