Egmond - Egmond Super Solid - - Gitara elektryczna - Holandia - 1958





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 135164
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Kolekcjonerski rarytas! Bardzo rzadka sztuka! Wyprodukowano w Holandii pod marką Egmond. Pod koniec lat 60. była to jedna z największych marek gitar elektrycznych. Gitary Egmond były między innymi pierwszymi gitarami elektrycznymi Briana Maya, The Tielman Brothers, Steve’a Lukathera i Jana Akkermana.
Egmond Super Solid – gitara elektryczna z słynnymi pickupami Scout 2 (6/511). Kabel gitary jest na stałe podłączony do pickup’a (zob. zdjęcia). Gitara wciąż w świetnym, oryginalnym stanie.
Gitara Egmond Super Solid została wprowadzona pod koniec lat 50. Zwykle była to ES113 z dwoma pickupami, ale gdy miała trzy pickupy (i tremolo), nazywano ją Super Solid. Nazwa sugeruje, że to gitara z solidnym korpusem, ale nie – to gitara typu hollow body bez otworu rezonansowego. Powód był prosty: była lżejsza i miała bardziej „miękki” ton niż gitara o solidnym korpusie.
Ta gitara została opisana i można ją znaleźć w książce o Egmondzie (strony 56/57 i 249/250). Mówi nam, że ten model z solidnym korpusem był dla wielu wykonawców ich pierwszą gitarą, ponieważ nie kosztował zbyt dużo.
Kolekcjonerski rarytas! Bardzo rzadka sztuka! Wyprodukowano w Holandii pod marką Egmond. Pod koniec lat 60. była to jedna z największych marek gitar elektrycznych. Gitary Egmond były między innymi pierwszymi gitarami elektrycznymi Briana Maya, The Tielman Brothers, Steve’a Lukathera i Jana Akkermana.
Egmond Super Solid – gitara elektryczna z słynnymi pickupami Scout 2 (6/511). Kabel gitary jest na stałe podłączony do pickup’a (zob. zdjęcia). Gitara wciąż w świetnym, oryginalnym stanie.
Gitara Egmond Super Solid została wprowadzona pod koniec lat 50. Zwykle była to ES113 z dwoma pickupami, ale gdy miała trzy pickupy (i tremolo), nazywano ją Super Solid. Nazwa sugeruje, że to gitara z solidnym korpusem, ale nie – to gitara typu hollow body bez otworu rezonansowego. Powód był prosty: była lżejsza i miała bardziej „miękki” ton niż gitara o solidnym korpusie.
Ta gitara została opisana i można ją znaleźć w książce o Egmondzie (strony 56/57 i 249/250). Mówi nam, że ten model z solidnym korpusem był dla wielu wykonawców ich pierwszą gitarą, ponieważ nie kosztował zbyt dużo.

