MASQUE FANG - Gabon (Bez ceny minimalnej )






Dekada doświadczenia w dziedzinie broni historycznej, uzbrojenia ochronnego oraz sztuki afrykańskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 135696
Doskonała ocena na Trustpilot.
MASKA FANG, drewniana maska z Gabonu, lud FANG, wysokość 28 cm, z końca XX wieku, w dobrym stanie, bez stojaka.
Opis od sprzedawcy
Pochodzenie. Gabon
Nazwa plemienia. Fang.
Materiał. Drewno
Wymiary. 28 cm
Tryb wysyłki. Colissimo w 24-48h, otwórz.
To dekoracyjna maska będąca fascynującym przykładem sztuki Fang, grupy etnicznej Afryki Środkowej (głównie obecnej w Gabonie, Gwinei Równikowej i Południowym Kamerunie).
Oto szczegółowy opis jej cech stylistycznych i symbolicznych:
1. Cechy wizualne
Forma: Maska ma wydłużoną, owalną strukturę, typową dla stylu Fang, dążącą do harmonii i duchowego spokoju.
Patyna biała (kaolin): Twarz pokryta kaolinem (białą gliną). W kulturze Fang biały kolor to kolor świata duchów, przodków i śmierci. Podkreśla to związek między nosicielem maski a zaświatami.
Rysy twarzy:
Brwi: Szerokie, ciemne łuki łączą się u nasady nosa, tworząc charakterystyczną sercową formę.
Oczy: Rozszczepione, w migdałowym kształcie, sugerują stan transu lub wewnętrznego spokoju.
Nos: Długi i cienki, opada pionowo, by zrównoważyć kompozycję.
Usta: Małe i precyzyjnie wyrzeźbione, podkreślone czerwonymi i czarnymi pigmentami.
2. Pigmenty i kolory
Widzimy tu świadome użycie koloru:
Czerwony (ocre): Obecny na czubkach czoła oraz na policzkach i podbródku. Często symbolizuje krew, witalność lub ochronę.
Czarny: Użyty do podkreślenia brwi i ust, tworząc wyraźny kontrast z bielą kaolinu.
3. Kontekst kulturowy i zastosowanie
Maski Fang, podobnie jak te używane przez tajne stowarzyszenie Ngil, miały różne funkcje:
Sprawiedliwość i regulacja: Nosili je urzędnicy zajmujący się demaskowaniem czarowników lub przestępców w społeczności.
Kult Przodków: Służyły jako pośrednicy podczas ceremonii związanych z Bieri (kult przodków), zapewniając ochronę klanu.
Uwaga artystyczna: Wyrazisty, wręcz minimalistyczny styl masek Fang wywarł znaczący wpływ na artystów europejskiego awangardowego ruchu początku XX wieku, w szczególności na Pabla Picasso i Amedeo Modiglianiego, od których czerpano nową formę nowoczesności.
Pochodzenie. Gabon
Nazwa plemienia. Fang.
Materiał. Drewno
Wymiary. 28 cm
Tryb wysyłki. Colissimo w 24-48h, otwórz.
To dekoracyjna maska będąca fascynującym przykładem sztuki Fang, grupy etnicznej Afryki Środkowej (głównie obecnej w Gabonie, Gwinei Równikowej i Południowym Kamerunie).
Oto szczegółowy opis jej cech stylistycznych i symbolicznych:
1. Cechy wizualne
Forma: Maska ma wydłużoną, owalną strukturę, typową dla stylu Fang, dążącą do harmonii i duchowego spokoju.
Patyna biała (kaolin): Twarz pokryta kaolinem (białą gliną). W kulturze Fang biały kolor to kolor świata duchów, przodków i śmierci. Podkreśla to związek między nosicielem maski a zaświatami.
Rysy twarzy:
Brwi: Szerokie, ciemne łuki łączą się u nasady nosa, tworząc charakterystyczną sercową formę.
Oczy: Rozszczepione, w migdałowym kształcie, sugerują stan transu lub wewnętrznego spokoju.
Nos: Długi i cienki, opada pionowo, by zrównoważyć kompozycję.
Usta: Małe i precyzyjnie wyrzeźbione, podkreślone czerwonymi i czarnymi pigmentami.
2. Pigmenty i kolory
Widzimy tu świadome użycie koloru:
Czerwony (ocre): Obecny na czubkach czoła oraz na policzkach i podbródku. Często symbolizuje krew, witalność lub ochronę.
Czarny: Użyty do podkreślenia brwi i ust, tworząc wyraźny kontrast z bielą kaolinu.
3. Kontekst kulturowy i zastosowanie
Maski Fang, podobnie jak te używane przez tajne stowarzyszenie Ngil, miały różne funkcje:
Sprawiedliwość i regulacja: Nosili je urzędnicy zajmujący się demaskowaniem czarowników lub przestępców w społeczności.
Kult Przodków: Służyły jako pośrednicy podczas ceremonii związanych z Bieri (kult przodków), zapewniając ochronę klanu.
Uwaga artystyczna: Wyrazisty, wręcz minimalistyczny styl masek Fang wywarł znaczący wpływ na artystów europejskiego awangardowego ruchu początku XX wieku, w szczególności na Pabla Picasso i Amedeo Modiglianiego, od których czerpano nową formę nowoczesności.
