René Magritte (1898-1967) - Grande Guerre





€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 135619
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
René Magritte (1898–1967), (d'apres) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Sprawdź stan obrazów: widoczne wygięcie
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, autentyfikowana pieczęcią blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, uznany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac bawiących się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec zawodników), choć często nazywany jest po prostu zgodnie z jego wizualnymi elementami ze względu na charakterystyczną, niemal archetypiczną kompozycję.
W tym urzekającym dziele okno pełni rolę ramy dla niespodziewanego scenariusza. Zamiast ukazać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz stoi przed dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który wydaje się być zawieszony tuż za szybą okna. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się na środku widoku. Powyżej i wokół tej enigmatycznej kuli stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej precyzyjnej, a jednocześnie marzeniowej jakości Magritte'a.
Powiązanie tych elementów wywołuje poczucie jednoczesnej familiarności i głębokiej obcości. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt o doskonałej formie geometrycznej, zaprzecza grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, by kwestionować percepcję, zachęcając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i samą naturę reprezentacji.
René Magritte (1898–1967), (d'apres) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Sprawdź stan obrazów: widoczne wygięcie
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, autentyfikowana pieczęcią blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, uznany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac bawiących się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec zawodników), choć często nazywany jest po prostu zgodnie z jego wizualnymi elementami ze względu na charakterystyczną, niemal archetypiczną kompozycję.
W tym urzekającym dziele okno pełni rolę ramy dla niespodziewanego scenariusza. Zamiast ukazać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz stoi przed dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który wydaje się być zawieszony tuż za szybą okna. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się na środku widoku. Powyżej i wokół tej enigmatycznej kuli stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej precyzyjnej, a jednocześnie marzeniowej jakości Magritte'a.
Powiązanie tych elementów wywołuje poczucie jednoczesnej familiarności i głębokiej obcości. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt o doskonałej formie geometrycznej, zaprzecza grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, by kwestionować percepcję, zachęcając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i samą naturę reprezentacji.

