Dayanita Singh - Privacy (MINT CONDITON, SHRINK-WRAPPED) - 2004

Odwiedzasz SUPER POPULAR SINGLE-SELLER-AUCTION na stronie 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy) - z MIĘDZYNARODOWYMI FOTOBĘDAMI z MOJEJ PRYWATNEJ KOLEKCJI i z OSTATNICH NABYTKÓW.

RZADKA OKAZJA na zakup tego wspaniałego fotopamiętnika Dayanita Singh - w NOWYM STANIE.

Ważny fotopis, wspomniany tutaj:
- Martin Parr, The Photobook, vol 2, str. 124/125
- 802 fotoksiążki z kolekcji M.+M. Auer, str. 784

Nowy, nienaruszony, nieczytany; wciąż oryginalnie zapakowany w plastikową folię wydawcy.
KOPIA KOLEKCJONERSKA.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrona, 100% ubezpieczenie i łączone wysyłki na całym świecie.

Steidl, Göttingen. 2004. Pierwsze wydanie, pierwsze druki.

Twarda oprawa z pełnym czerwonym płótnem i obwolutą. 197 x 238 mm. 144 strony. 90 czarno-białych fotografii. Projekt autorstwa Gerharda Steidla i Claasa Möllera. Tekst Dayanita Singh i Britty Schmitz. Tekst po angielsku i niemiecku.

Świetny fotopis Dayanita Singh - w idealnym stanie.

'Dayanita Singh, ur. 1961, jest indyjską fotografką, której głównym formatem jest książka. Wydała czternaście tomów.
Sztuka Singh odzwierciedla i poszerza sposoby, w jakie ludzie odnoszą się do obrazów fotograficznych. Jej późniejsze prace, czerpiące z obszernego dorobku fotograficznego, to seria mobilnych muzeów, które pozwalają jej na niekończące się edytowanie, sekwencjonowanie, archiwizowanie i eksponowanie jej obrazów. Wywodzące się z jej zainteresowania archiwum, „Muzea”, jak je nazywa, prezentują jej fotografie jako powiązane zestawy prac, pełne zarówno poetyckich, jak i narracyjnych możliwości.
Publikacja jest także istotną częścią praktyki Singh. Stworzyła wiele „książko-przedmiotów” – dzieła będące jednocześnie księgami, przedmiotami sztuki, wystawami i katalogami – często we współpracy z wydawcą Steidl. Museum Bhavan było prezentowane w Hayward Gallery w Londynie (2013), Museum für Moderne Kunst we Frankfurcie (2014), Art Institute of Chicago (2014) i Kiran Nadar Museum of Art w New Delhi (2016).
Singh urodziła się w Nowym Delhi 18 marca 1961 roku. Była najstarszą z czterech sióstr.
Studiowała Komunikację Wizualną w National Institute of Design w Ahmedabad, a później Fotografię Dokumentalną w International Center of Photography w Nowym Jorku. Rozpoczęła karierę w fotoreportażu i odeszła z niej pod koniec lat 90.
Pierwsze wejście Singh w świat fotografii i tworzenia książek nastąpiło po przypadkowym spotkaniu z perkusistą tabla Zakirem Husajnem, gdy zaprosił ją do sfotografowania go podczas próby po tym, jak została odepchnięta przez agresywnego urzędnika podczas próby sfotografowania go na koncercie. Przez następne sześć zim Singh dokumentowała kilka tras Husajna, a w 1986 roku opublikowała te zdjęcia w swojej pierwszej książce Zakir Hussain. Nazywając go swoim pierwszym „prawdziwym guru”, Singh uważa, że Husajn nauczył ją najważniejszej ze wszystkich umiejętności: skupienia.
Druga książka Singh, Myself Mona Ahmed, została opublikowana w 2001 roku, po ponad dekadzie spędzonym na zleceniach jako fotoreportażysta. Mieszanka fotoksiazki, biografii, autobiografii i fikcji, ta „wizualna powieść” powstała w wyniku odmowy bycia bohaterem projektu fotoreportażowego, który mógłby być rutynowy, ale problematyczny, a także jej dyskomfortu z tendencją Zachodu do postrzegania Indii przez prostolinijne, egzotyczne szkła.
W kolejnych latach publikowanie stało się istotną częścią kariery Singh. Stworzyła wiele „książko-przedmiotów” – prac będących jednocześnie książkami, dziełami sztuki, wystawami i katalogami – często we współpracy z wydawcą Gerhardem Steidlem w Göttingen, Niemcy. Do nich należą Privacy, Chairs, the direction-changing Go Away Closer, seven-volume Sent a Letter, Blue Book, Dream Villa, Fileroom i Museum of Chance. Sent a Letter został uwzględniony w 2011 roku w książce Defining Contemporary Art: 25 years w 200 cyfrowych kluczowych dzieł sztuki wydanej przez Phaidon Press. Steidl powiedział w wywiadzie z 2013 roku dla Deutsche Welle: „Ona jest geniuszem tworzenia książek”. Dream Villa powstało podczas jej stypendium Robert Gardner Fellowship in Photography przyznawanego corocznie przez Peabody Museum of Archaeology and Ethnology na Harvardzie; Singh była jego drugim laureatem w 2008 roku.
Medium „książko-przedmiot” pozwoliło Singh na zgłębienie zainteresowania poetycką i narracyjną możliwość sekwencji i ponownego sekwencjonowania, pozwalając jej tworzyć fotograficzne wzory jednocześnie je zakłócając. Jej książki rzadko zawierają tekst; zamiast tego pozwala, by zdjęcia mówiły same za siebie. Te idee pogłębia jej eksperymenty z alternatywnymi sposobami tworzenia i oglądania fotografii, by zbadać, jak ludzie odnoszą się do obrazów fotograficznych.
Singh stworzyła i zaprezentowała serię mobilnych muzeów, dających jej możliwość ciągłego sekwencjonowania, edytowania i archiwizowania swoich obrazów. Te mobilne muzea powstały w dużej mierze z powodu zainteresowania Singh archiwami i procesem archiwizacji. Jej mobilne muzea są prezentowane w dużych drewnianych strukturach architektonicznych, które można przearanżować i otwierać lub zamykać na różne sposoby. Każde z nich mieści od 70 do 140 fotografii, które Singh przestawia na każde show tak, że tylko część zdjęć lub części każdego obrazu jest widoczna w danym momencie, wykorzystując powiązaną i płynną zdolność jej prac, przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczającej możliwości rozwijających się narracji i interpretacji.
Museum Bhavan było prezentowane w Hayward Gallery, Londyn (2013), Museum für Moderne Kunst we Frankfurcie (2014), Art Institute of Chicago (2014) i Kiran Nadar Museum of Art, New Delhi (2016).
Twórczość Singh była również prezentowana na niemieckim pawilonie na Biennale w Wenecji. W 2009 roku Fundación MAPFRE w Madrycie zorganizowała retrospektywę jej prac, która następnie podróżowała do Amsterdamu, Bogoty i Umeå. Jej zdjęcia z „File Rooms” po raz pierwszy zaprezentowano w wystawie Illuminazione na Biennale w Wenecji w 2011 roku.
W 2014 roku w National Museum w New Delhi Singh zbudowała Muzeum Książek wykorzystując swoje publikacje File Room i Privacy, a także książkę matki, Nony Singh: The Archivist. Pokazała także część Kitchen Museum, które to książki-sztywne (accordion-fold) zawierają 8 gablot z witrażami z teaku zawierających srebrno-galowe odbitki; te książki są traktowane jako listy do podróżników lub konserwatorów od 2000 roku. Siedem z nich zostało opublikowanych przez Steidl jako „Sent a Letter”.
Singh zaprezentowała również Museum of Chance jako książko-przedmiot po raz pierwszy w Indiach w listopadzie 2014 roku na wystawie w Goethe-Institut w Mumbai i w styczniu 2015 roku na wystawie w Goethe-Institut/Max Mueller Bhavan w New Delhi. Książko-przedmiot to dzieło będące jednocześnie książką, przedmiotem sztuki, wystawą i katalogiem, wszystko naraz. Aby odejść od pokazywania odbitek wydrukowanych w ramkach na ścianie, Singh uczyniła samą książkę dziełem sztuki: pracą, którą trzeba cenić, patrzeć na nią i czytać jako taką, a nie traktować ją jako zbiór fotografii.
W 2018 roku Singh wydała Museum Bhavan jako książkę. To „wystawa” w formie książki, z „galeriami” trzymanymi w małym pudełku zawierającym dziewięć cienkich książek harmonijkowych, które rozwierają do galerii o długości 7,5 stopy z czarno-białymi fotografiami z archiwum Singh. W 2017 roku Museum Bhavan zdobyło nagrodę PhotoBook of the Year w Paris Photo–Aperture Foundation PhotoBook Awards, a w 2018 roku nagrodę Infinity Award International Center of Photography.
Dayanita Singh pełniła funkcję członka jury w Serendipity Arles Grant 2020.