Baptiste Laurent - Casa por la ventana

„Casa por la ventana”, 100x100cm, akryl na płótnie, 2018.
Podpisano z tyłu. Sprzedane bez ramy, wysyłka w rulonie.

Biografia artysty/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszká i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Anthropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje również w rzeźbie i rozwija projekty o silnym komponentcie literackim, społecznym i antropologicznym.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z wspólną twórczością z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta anty-akademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować style malarskie, będąc między narracją neofiguratywną, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założył wspólne studio „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française w Madrycie, Muzeum Antropologicznym w Madrycie oraz Galerii Gazzambo w latach 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą seria Exit to malarskie i wyobrażeniowe opowieści o podróży migranta, wygnaniu i ostatecznym sukcesie.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w Muzeum Antropologicznym w Madrycie, we współpracy z imigantami z Senegalu w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników warsztatu), marynarz uliczny, zmarł na zawał serca podczas ucieczki ulicami Madrytu przed policją.
To tragiczne wydarzenie wywołało powszechny protest w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mamé Mbaye’a seria odnosi się do kolekcji odlewów gipsowych twarzy tubylców wystawianej w Muzeum Antropologicznym. To zestawienie kontrastuje z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej rzeźby ceramicznej, masek śmierci, sztuki orientalizmu i trofeów.
Wpływ tego mieszania sprzecznych efektów ma na celu odzwierciedlenie paradoksów recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru charakterystycznego dla podejścia antropologa czy naukowca, ale naśladując ich procesy, celem jest szkicowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie