René Magritte (1898-1967) - Le faux miroir

René Magritte (1898-1967), odręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charly Herscovici, Prezesa Fundacji MAGRITTE

Litografia na papierze BFK Rives vellum.

Numerowana / 300 egzemplarzy, podpisana w druku, ramka nie jest dołączona
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, autentykowana przez pieczęć niewidoczną Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, Prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)

Wymiary: 44 x 30 cm.

René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (The Tomb of the Wrestlers), chociaż często określa się go wyłącznie na podstawie jego elementów wizualnych ze względu na oszałamiającą, niemal archetypową kompozycję.

W tym urzekającym fragmencie okno pełni funkcję ramki dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazywać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz styka się z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który zdaje się wisieć bezpośrednio poza szybą okna. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej zagadkowej orbity stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnie wyważonej, lecz sennej jakości Magritte’a.

Gra tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, które zazwyczaj jest portalem do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt o doskonałej formie geometrycznej, sprzeciwia się grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, kwestionując percepcję, zapraszając widza do zastanowienia się, co jest realne, co wyobrażone i samej natury przedstawienia.