Mark Debroux (1951) - Alegoría a Roanaldinho Gaucho

Podpisano i datowane przez artystę na dole

Na tylnej części ponownie podpisane, datowane na rok 2006 i zatytułowane

Stan zachowania dobry

Dzieło prezentowane bez oprawy

Wymiary dzieła: 100 cm wysokość x 81 cm szerokość.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Biografia artysty:

Mark Debroux urodził się w Temse (1951), miasteczku położonym w meandrze rzeki Skalda niedaleko Antwerpii. Jego beztroska młodość upłynęła w Ichtegemie, leżącym na zachodniej równinie Flandrii, „Le plat pays” Jacquesa Brela. Tam prowadził wygodne życie, jak to było przed nadejściem komputera.

Otrzymał wykształcenie artystyczne w Akademii Sztuk w Brugii, średniowiecznej metropolii, która do dziś zachowuje bogate dziedzictwo dawnych wieków. Po średniowieczu Gandawa, Antwerpia i Brugia położyły fundamenty naszej współczesnej malarstwa.

Debroux lubi kulturę flamandzką równie jak hiszpańską. To widać w duchu jego twórczości. Obecnie mieszka w małej miejscowości Masllorenç w górzystej Katalonii, między Barceloną a Tarragona. W tym regionie tak bogatym w kulturę i krajobraz malarz odnajduje Van Gogha jeszcze bardziej niż w francuskiej Provance.

Debroux to artysta głęboko namiętny, któremu odpowiadają skrajności i tematy pełne ekspresji i kontrastów. Trudności techniczne i kompozycyjne go nie przerażają, a z jego sugestywnych kompozycji, często w bardzo żywych kolorach, emana ogromna siła dynamiki i wybuchowy temperament.

Całość jego twórczości bez wątpienia ukazuje wiedzę nabytą od dawnych mistrzów jego kantonu, takich jak Rubens, Rembrandt i Permeke, czy Hiszpanów Goi i Picasso, chociaż Debroux rozwija własny język malarski z alfabetem stworzonym przez tych artystów.

Debroux dogłębnie zna świat, który przedstawia w swojej twórczości, jego siłę i słabość, i za pomocą środków barokowych maluje ten świat z pewną ironią. Sprawia wrażenie, jakby podążał za teorią słynnego autora, który mawiał, że życie jest serią kurczenia i rozciągania. Twórca pokazuje, że skurcz następuje przed śmiercią, a rozciąganie po niej, i odnosi się także do pełzania robaka, wysiłku oraz aktu seksualnego. Tak więc Debroux maluje to, co uczy go życie.