Fiat - 1300S Vignale coupe - 1965

Fiat 1300S Vignale Coupé 1965

• Nr 5 tylko ok. 50 wyprodukowanych egzemplarzy
• Wersja S ( tuning Giannini ) z 67 KM
• Włochy & Grecja zarejestrowane
• Piękny zielony metalik lakier
• Bordo-czerwone wnętrze z skóry

HISTORIA/DOKUMENTACJA:

Rzadka piękność: z Fiatem 1300S wyprodukowano zaledwie ok. 50 egzemplarzy przez carrozzerię Vignale. Ten egzemplarz jest piątym wyprodukowanym i został nowo dostarczony przez dealera w Bergamo, Włochy, 13 kwietnia 1965 roku. Szczególną cechą jest oryginalna dokumentacja, która wciąż znajduje się przy aucie: oryginalny dokument odbioru dostarcza wielu informacji, w tym o historii właściciela i serwisie. Dzięki temu historia właściciela jest kompletna. Do 2015 roku Fiat pozostawał we Włoszech, po czym został wyeksportowany do prywatnej kolekcji w Grecji. Następnie Fiat trafił do Holandii, gdzie dokonano prac technicznych. Auto utrzymane jest zarówno pod kątem wizualnym, jak i technicznym. Dzięki obecnej dokumentacji UE auto łatwo zarejestrować. Do auta są dołączone faktury serwisowe.

EKSTERIER:

Piękny profil linii podkreślany jest pięknym zielonym metalikiem lakieru. Powłoka lakiernicza w dobrym stanie. Dopasowanie elementów karoserii pasuje do siebie, co wskazuje na brak historii szkód. Coupé produkowane przez Vignale różnią się od siebie w pewnych aspektach, ponieważ auta były wykonywane na zamówienie klienta. Tak też w tym egzemplarzu podwójne tylne lampy, co, o ile nam wiadomo, jest unikalne. Daje to autu imponujący wygląd. Reflektory wyprodukował Carello. Auto stoi na 13-calowych aluminiowych felg Cromodora CD3 z chromowanymi środkami osi Fiat, założonych na oponach 185/70 BF Goodrich.

WNĘTRZE:

Wnętrze wykończono czerwonym winylowym obiciem foteli, czarną wykładziną i deską rozdzielczą z drewnianym wykończeniem. Wyposażenie obejmuje elektrycznie obsługiwane przednie szyby, wycieraczki tylne i radio z klawiszami wyboru stacji. Tylne oparcia foteli przednich można pochylać do przodu, aby ułatwić dostęp do tylnych siedzeń. Deska rozdzielcza otacza poziomy zegar prędkości do 180 km/h oraz zestaw kontrolek wskazujących obroty, zamiast tachometru. Podobnie jak elektryczne szyby, były to raczej unikalne cechy dla roku 1965. Wnętrze w dobrym stanie. Obicie foteli, panelsy drzwi, tylna kanapa i podsufit w bardzo dobrym stanie. Szyby i uszczelki w świeżym stanie. Pięciocyfrowy licznik przebiegu pokazuje 23 031 kilometrów. Oryginalny i piękny kierownica Nardi, wówczas standard w tych modelach, nadal jest obecny. W bagażniku znajduje się pełnowartościowe koło zapasowe stalowe.

TECHNICZNE:

Na przestrzeni lat Fiat był dobrze utrzymywany. Poprzedni właściciel zlecił przegląd skrzyni biegów, hamulców i gaźników. W 2016 r. wymieniono m.in. uszczelkę wału korbowego, termostat, dżettony, przewody hamulcowe. Ponadto w lutym 2020 r. odnowiono przednie szczęki hamulcowe. Egzemplarz ten posiada także motor dostosowany przez Giannini Automobili. W latach 60-tych Giannini traktowano jako rzymską alternatywę dla Abarth; obydwa przedsiębiorstwa specjalizowały się w ulepszaniu modeli Fiata. Dzięki modyfikacjom obejmującym m.in. głowicę cylindrów, wałek rozrządu, gaźnik, filtr powietrza, układ wydechowy i przekładnię końcową Giannini 1300 S znacznie różni się od standardowego Fiata 1300. Moc wzrosła z 60 do 67 KM, a prędkość maksymalna do ok. 150 km/h, w porównaniu z 140 km/h w oryginalnym modelu. Silnik współpracuje z manualną skrzynią biegów cztero-biegową z przeniesieniem na kolumnie kierownicy. Auto jedzie, hamuje i zmienia biegi prawidłowo.

OGÓLNE:

Ta kompaktowa włoska coupé została zbudowana w połowie lat 60. przez Carrozzeria Vignale i oparta na podwoziu i technice Fiata 1300 Berlina. Dzięki stylowej konstrukcji Giovanniego Michelottiego auto stanowiło przystępną drogę do wyróżnienia się z tłumu.
Dla karoserzystów lata pięćdziesiąte były okresem wyzwaniami. Wiele firm, które wciąż wykonywały auta ręcznie, zniknęło z rynku. Niektóre marki przetrwały, tworząc ekskluzywne projekty lub modernizując produkcję. Także w Vignale zaszła stopniowa zmiana: z pojedynczych zleceń na małoseryjną produkcję. Szczególnie udane okazały się modele na bazie Fiata 600 oraz wersje Fiata Multipla. Około 1960 Michelotti skupił się coraz bardziej na większych studiach projektowych i projektach, podczas gdy Alfredo Vignale postanowił rozwinąć firmę i zmechanizować produkcję. W sierpniu 1961 przeniesiono więc karoserię do nowego kompleksu w Grugliasco, koło Turynu. Tam dopiero produkcja nabrała rozpędu. W tym zakładzie wyprodukowano m.in. ostatnie modele Lancia Appia, Flavii, Maserati 3500 GTV i Sebring, a także różne modele Fiata, które później były sprzedawane pod marką Vignale. Ekonomiczny spadek na przełomie lat 60. doprowadził ostatecznie do upadku wielu małych karoserii. Dzięki ograniczonej liczbie produkcyjnej i pracochłonnemu procesowi produkcyjnemu samochody Vignale były zbyt kosztowne, aby utrzymać konkurencyjność. Alfredo Vignale ostatecznie sprzedał firmę De Tomaso, który wykorzystywał fabrykę do produkcji De Tomaso Pantera. Podobno zostało tylko 15 udokumentowanych egzemplarzy jeżdżących z 1300 Vignale Coupé.