Josef Kuba - Wazon - Porcelana

Vaso, który prezentuje się jako duża misa lub balonowata porcelanowa laska, charakteryzująca się bardzo pojemnym i zaokrąglonym brzuchem, który zwęża się ku stabilnej podstawie w kształcie koła. Plecki są miękkie i zlewają się z krótką szyjką, która kończy się rozszerzonym otworem z złotą krawędzią. Ogólny styl nawiązuje do europejskiej produkcji z końca XIX wieku lub początku XX wieku (np. styl neoklasyczny, historicyzm lub porcelany w viennese/niemieckim charakterze). Wazon jest podzielony poziomo na trzy główne pasy: szyjka ma jasnobrązowy/biały odcień. Na ramienach biegnie pas intensywnej zieleni szmaragdowej lub imperialnej, ozdobiony na górnym krawędzi motywami liściowymi w złocie szczerozłotym i ograniczony od dołu cienkim złotym filetkiem. Środkowa pasma ma szeroki biały pas tła pod sceną figuralną w wielu kolorach, malowaną z dużą precyzją i miękkimi przejściami tonalnymi, przypominającą akademickie malarstwo. Tło sceny ma delikatny zarys gór oraz niebo stopniowane w odcieniach różu i błękitu.
Dolna połowa wazonu powraca do ciemnej zieleni szmaragdowej, ozdobionej w górnej części bogatą i złożoną złoceniem w kolorze złota, wykonanym ti nosie koron, z motywami geometrycznymi, roślinnymi i wiszącymi (festony i girlandy). Scena malowana przedstawia Dionizyjski triumf (lub bachanalie), klasyczny temat mitologii greckiej i rzymskiej związany z kultem Dionizosa (Bakusa), boga winnej zabawy i nieokiełznanego szaleństwa.
Z lewej do prawej widoczne są różne postacie typowe dla tego orszaku (tziaso): Sylenos i Menada na osiołku: Postać kobieca (być może menada lub bachantka) zwieńczona gałązkami siedzi na grzbiecie osła osłoniętego skórą lamparta. Kobieta trzyma w ręku amforę winową (oinochoe). Zwierzę prowadzi starszy, brodaty mężczyzna, prawdopodobnie identyfikowany jako Sileno, mądry, a często pijany opiekun Dionizosa. Na środku dwie postacie męskie idą naprzód, weselnie: jeden gra długim rogiem z mosiunku, drugi, naki z skórą zwierzęcą związany na biodrach i korona z bluszczu lub winorośli na głowie, tańczy trzymając talerze lub małe dzwonki. Z prawej postać kobieca tańczy, wachlując tamburyno (tympanum). Obok niej znajdują się dwa małe satyry (fauny) z kopytnymi kończynami: jeden to faun-dziecko stojący, drugi to mały satyr leżący na ziemi na brzuchu, w zabawnym pozowaniu. Dzieło wyróżnia się wysoką jakością wykonania, widoczną w anatomicznym odwzorowaniu ciał, płynnym fałdowaniu szat i precyzją złocenia błyszczącego, które wyraźnie kontrastuje z ciemnozielonym tłem. Całość wywołuje wrażenie ruchu, zabawy i klasycznej elegancji.
Na podstawie z tyłu fundamentu znajduje się znak z zielonym i złotym owalnym tarczą, koroną o pięciu ramionach i literami "J.K." (czasem zapisywane jako J.K.W. lub J.W.K.), należący do słynnej manufaktury i pracowni dekoracyjnej Josefa Kuby (Josef Kuba Porzellanmalerei / Werkstätte). Kuba słynął z dekorowania porcelan wysokiej jakości w „stylu Wiednia” (Alt Wien), często charakteryzującego się intensywnymi kolorowymi tłami (jak zielony szmaragdowy, granatowy kobaltowy czy bordowy), bogatym złoceniem w złocie i scenami galantymi lub mitologicznymi drukowanymi lub malowanymi w centrum (inspirowanymi obrazami Jeana-Honoré Fragonarda). Wpis „CARLSBAD” (Karlsbad, obecnie Karlovy Vary w Republice Czeskiej) wskazuje miasto pochodzenia, w którym działalność założono i była aktywna w pierwszej części jej historii. W tamtych czasach terytorium należało do Bohemii/Czechosłowacji (z silnym wpływem i niemiecką ludnością). Uwaga o manufakturze: Josef Kuba często nabywał surową porcelanę „w bieli” od ważnych producentów Bawarii (jak Hutschenreuther lub Rosenthal) lub samej Bohemii, aby później dekorować ją precyzyjnie w swoim warsztacie. Z tego powodu na wielu sztukach tego producenta można znaleźć zarówno znak odciśniętej surowej porcelany w podstawie, jak i stempelek dekoracji Kuby.
To konkretne okrągło/owalne zielone i złote oznaczenie z napisem "J.K. DECOR CARLSBAD" datuje się na okres od 1930 do 1945 roku. Działalność narodziła się w Carlsbad w 1930 roku. Po zakończeniu II Wojny Światowej (w 1945), w wyniku wysiedleń ludności niemieckiej z terytoriów czeskosłowackich, Josef Kuba musiał przenieść swoje laboratorium do Niemiec, do Wiesau (w Bawarii). Kolejne znaki po 1945/1947, faktycznie, zachowując często odniesienie historyczne do Carlsbad, niemal zawsze zawierają napisy "Bavaria", "Germany" lub "Western Germany". Brak wskazówek co do Niemiec i sama obecność Carlsbad wskazują zatem na pierwszą epokę produkcji manufaktury, orientacyjnie lata 30. lub najwcześniejsze lata 40. (Bohemia/Czechosłowacja).
Wymiary: wysokość 28,5 x średnica 24,5 cm.