Prof. Dr. Erhard Riecke - Manuale delle malattie celtiche - 1926





€ 3 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 137853
Doskonała ocena na Trustpilot.
Manuale delle malattie celtiche autorstwa Prof. Dr. Erhard Riecke, włoskie wydanie w twardej oprawie, 358 stron, w doskonałym stanie, wydane przez Società Editrice Libraria, z sześcioma kolorowymi tablicami i ponad 100 ilustracjami czarno‑białymi i kolorowymi, klasyczny podręcznik dermosifilopatii.
Opis od sprzedawcy
„Manuale delle malattie celtiche” Prof. Dr. Erhard Riecke (wydanie włoskie z 1925 roku) jest uważany w katalogach antykwarycznych za klasyczny podręcznik dermosifilopatii.
Z punktu widzenia historii i kolekcjonerstwa, dzieło to prezentuje kilka elementów wartosciowych:
Ocena i zawartość naukowa epoki
Dzieło zbiera doświadczenie kliniczne znanych dermatologów epoki (Bruhns i Buschke) pod kierunkiem Riecke, który był wówczas na czele badań nad patologiami wenerycznymi.
Punktem wyjścia jest bogactwo materiału ilustracyjnego. Tekst zawiera bowiem 6 kolorowych tablic poza tekstem oraz ponad 100 ilustracji czarno‑białych i kolorowych w tekście, które były fundamentalne w okresie przed antybiotykami do diagnostyki wizualnej różnych faz kiły.
Reprezentuje cenne świadectwo przejściowego etapu w medycynie włoskiej, w którym wyrażenia medievalne i renesansowe, takie jak „choroby celtyckie” były jeszcze formalnie używane w traktatach akademickich, zanim zostały definitywnie zastąpione przez terminy „venereologia” i „sifilografia”.
„Manuale delle malattie celtiche” Prof. Dr. Erhard Riecke (wydanie włoskie z 1925 roku) jest uważany w katalogach antykwarycznych za klasyczny podręcznik dermosifilopatii.
Z punktu widzenia historii i kolekcjonerstwa, dzieło to prezentuje kilka elementów wartosciowych:
Ocena i zawartość naukowa epoki
Dzieło zbiera doświadczenie kliniczne znanych dermatologów epoki (Bruhns i Buschke) pod kierunkiem Riecke, który był wówczas na czele badań nad patologiami wenerycznymi.
Punktem wyjścia jest bogactwo materiału ilustracyjnego. Tekst zawiera bowiem 6 kolorowych tablic poza tekstem oraz ponad 100 ilustracji czarno‑białych i kolorowych w tekście, które były fundamentalne w okresie przed antybiotykami do diagnostyki wizualnej różnych faz kiły.
Reprezentuje cenne świadectwo przejściowego etapu w medycynie włoskiej, w którym wyrażenia medievalne i renesansowe, takie jak „choroby celtyckie” były jeszcze formalnie używane w traktatach akademickich, zanim zostały definitywnie zastąpione przez terminy „venereologia” i „sifilografia”.

