Eugene Eechaut (1928-2019) - Nu féminin agenouillé

Eugène Eechaut (1928-2019)
Nagie kobiety na kolanie (Nu féminin agenouillé)
Czarnym tuszem na papierze, 1979

Stempel pracowni artysty na odwrocie + stempel Galerii Pfeiffer, Bruksela

Wymiary: 41 × 31 cm (z ramą)

Sprzedane z oprawą

Stan: Doskonały – praca oprawiona i gotowa do zawieszenia.

Oprawa: Ramka z jasnego naturalnego drewna z czarną Passe-Partout (w zestawie).

Opis dzieła

Wspaniały rysunek Eugène’a Eechauta z roku 1979. Ta naga kobieta na kolanach została wykonana z zadziwiającą oszczędnością środków i dużym erotyzmem. Ciało, lekko zwrócone, ukazane jest za pomocą płynnej, precyzyjnej i żywej kreski, która podkreśla krzywizę bioder, okrągłość piersi i delikatność kończyn.

Dzieło oscyluje między klasycyzmem a nowoczesnością: czysta linia, niemal kaligraficzna, nawiązuje do tradycji wielkich mistrzów nagości, jednocześnie akcentując współczesną wolność i dyskretną, lecz potężną sensualność. Kontrast między pełniami a cienieniami, brak nadmiernego modelowania i wyeksponowanie ciała w pustej przestrzeni nadają tej kompozycji poezję i rzadką intensywność.

Typowe dla intymnej, wyrafinowanej twórczości artysty pod koniec lat siedemdziesiątych, to rysunek jednocześnie oszczędny, zmysłowy, schludny i głęboko ludzki.

Biografia

Eugène Eechaut (1928-2019) – belgijski artysta o francuskich korzeniach, malarz, rysownik i akwarelista, ceniony za wrażliwy i poetycki świat, będący na pogranżu figury nabytej wolności, abstrakcji i rysunku o ogromnej delikatności. Zamieszkał w Belgii, uczęszczał na wieczorne zajęcia w Akademii Saint-Gilles (Bruksela), jednocześnie szeroko doskonaląc się samodzielnie.

Już w 1958 otrzymał pierwsze wyróżnienia w Europejskim Centrum Sztuki i Estetyki. Członek Grupy Jecta od 1968, rozwija własny, charakterystyczny styl pod wpływem Gromaire’a i La Fresnay, jednocześnie kładąc nacisk na własny, wyjątkowy głos. Jego twórczość obejmuje pejzaże, kompozycje abstrakcyjne, akty, martwe natury florystyczne, a także tematy fantastyczne lub inspirowane światem owadów. Powstają niezliczone rysunki graficzne, przemysłowe i zwierzęce, z mistrzowskim użyciem rozcieńczeń tuszu i efektów faktury.

Galeria Tamara Pfeiffer (Galerie Pfeiffer) w Brukseli odegrała decydującą rolę w jego karierze między latami sześćdziesiątymi a osiemdziesiątymi. Regularnie eksponowała go obok wielkich mistrzów XX wieku, takich jak Rene Magritte (z którym łączy go głęboka przyjaźń), Jean Cocteau, Ambrogiani, Bricault, Félicien Rops i wielu innych. Ta międzynarodowa widoczność przyczyniła się do uznania wśród kolekcjonerów.

Jego prace, cenione za delikatność kreski, ekspresyjną siłę materiału i dużą wolność wypowiedzi, urzeka elegancją i intymną atmosferą.

Po jego śmierci w 2019 roku w Brukseli, niedawne odkrycie jego atelier ujawnia ogromną ilość dzieł i archiwów, podkreślając rzadkość i wysoką jakość jego produkcji.

Dziś jego akwarele, tusze i obrazy znajdują się w licznych prywatnych kolekcjach i nadal są poszukiwane za swoją wizualną poetykę i autentyczność.