Alberto Ricardo (XXI) - Cristo, la mirada incredula

Obra para płótno profesjonalne wykonana techniką druku giclée. Sztuka cyfrowa wykorzystująca środki współczesne i sztuczną inteligencję.
Dzieło sztuki artysty Alberto Ricardo, stworzone techniką Impresión Giclée, na wysokiej jakości profesjonalnym płótnie, 100% bawełnie, maksymalnie odporne na manipulację i czynniki zewnętrzne marki Eco Canvas Roma Glossy, satynowe.
Gwarantujemy trwały produkt o wysokiej jakości wizualnej.
Wymiary 65 x 100 cm obrazu z głębokością 5 cm.
Limitowana edycja 3/5 podpisana ręcznie na froncie.
Na tyle dzieła można znaleźć dane dotyczące pracy.
Wysyłka będzie realizowana przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a przez firmę FedEx do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i chronione kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową oraz umieszczone w wytrzymałym tubusie.
Po opłaceniu dzieła, potrzebne są trzy dni na proces pakowania i przekazanie do firmy wysyłkowej.
Obraz dotrze do odbiorcy w przeciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
Obraz Jezusa, który tutaj analizujemy, nie jest tradycyjną reprezentacją dręczoną ani triumfującą ikonografii klasycznej, lecz nowoczesną reinterpretacją naładowaną symboliką polityczną i kulturową. Ubogolony w szarość ubraniem. Jezus trzyma na piersi kulę świata. Jego spojrzenie, zamiast wyrażać spokój lub współczucie, wyraża niewiarę, niemal niepokój.
Wybór kolorów także wywołuje estetykę modernistyczną, niemal reklamową, która desakralizuje świętą postać, umieszczając ją w zsekularyzowanym kontekście. Przekaz jest jasny: nawet boskość jest zarażona napięciami ziemskimi.
Kula świata na piersi Jezusa tradycyjnie symbolizuje Jego panowanie nad stworzeniem, lecz tutaj zyskuje inne znaczenie. Jezus nie jest już sędzią niebiańskim, lecz biernym —lub niedowierzającym— świadkiem tego, jak Jego przekaz jedności został porwany przez obsadzane ideologie.
Twarz Jezusa nie wyraża gniewu ani rezygnacji, lecz niedowierzanie. To wyraz osoby, która wobec ludzkich sprzeczności nie może, poza kwestionowaniem kierunku historii. Ta maniera patrzenia zwraca uwagę widza: czyż nie jest to absurdalne, że symbole wiary są manipulowane, by uzasadniać konflikty? A że duchowość zostaje ograniczona do kolejnego elementu propagandy? Niedowierzanie Chrystusa staje się więc lustrem naszego własnego zdziwienia wobec świata, który domaga się transcendencji, lecz tonie w podziale.

Ta ograniczona wizja Chrystusa, z jego dwuznacznym ubiorem i symbolicznym ładunkiem, przekracza wías religijne, by stać się ostrą uwagą na temat epoki współczesnej. Z daleka niż oferującą pociechę, konfrontuje nas z paradoksami świata, w którym sacrum i polityka splatają się w sposób niezręczny.
Życzymy pełnego delektowania się sztuką.