Joel Meyerowitz - Joel Meyerowitz (EARLY, RARE CATALOGUE) - 1980

Ciesz się najnowszym wydaniem SUPER POPULARNYCH WYPRZEDAŻY SINGLOWYCH (single-seller auctions) na stronie 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).

Oferuję niektóre z NAJLEPSZYCH FOTOKSIĄŻEK NA ŚWIECIE – z mojej prywatnej kolekcji oraz z ostatnich zakupów.

DOSKONAŁY, MAŁY, BARDZO Wczesny KATALOG autorstwa Joela Meyerowitza z 1980 roku (!).

BARDZO PIĘKNA, MAŁO ZNANA PUBLICZNOŚĆ, autorstwa słynnego amerykańskiego fotografa Magnum („Aftermath”).

Joel Meyerowitz został pełnoprawnym członkiem Magnum Photos w 1989 roku i później pełnił funkcję jej prezesa w latach 2003–2007. Wraz z Williamem Egglestonem i Stephenem Shoarem Joel Meyerowitz jest uznawany za kluczową postać w ruchu „Nowe Kolory” lat 70. Joel Meyerowitz jest na świecie sławny ze swoich dynamicznych, szczerych zdjęć dokumentujących codzienne życie na ulicach Nowego Jorku. Jako weteran fotografii w agencji jego praca i kierownictwo administracyjne pomogły ukształtować trajektorię Magnum Photos w XXI wieku.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony,
100% ubezpieczenie i łączone wysyłki na cały świat.

Steidelijk Museum, Amsterdam. 1980. Pierwsze wydanie, pierwszy druk.

Miękka okładka (jak wydano). 210 x 275 mm. 16 stron. 7 kolorowych zdjęć (6 wewnątrz, 1 na okładce). Zdjęcia: Joel Meyerowitz. Projekt: Wim Crouwel. Tekst: Els Barents. Tekst po holendersku.

Stan:
W środku świeży i nieskazitelny; czysty, bez śladów poprzednich właścicieli i bez przebarwień. Z zewnątrz niewielkie ślady użytkowania; częściowo lekko żółkniały, małe zagięcie w prawym górnym rogu tylnej strony (nie wpływa na wnętrze). Ogólnie stan dobry.

Świetna, szeroko nieznana publikacja Joela Meyerowitza.

„Joel Meyerowitz, urodzony w 1938 roku, to amerykański fotograf uliczny, portretowy i krajobrazowy. Zaczął fotografować w kolorze w 1962 roku i był wczesnym zwolennikiem użycia koloru w czasach dużego oporu wobec idei kolorowej fotografii jako poważnej sztuki. Na początku lat 70. nauczał fotografii w Cooper Union w Nowym Jorku.
Jego prace znajdują się w zbiorach International Center of Photography, Museum of Modern Art i New York Public Library, wszystkie w Nowym Jorku, oraz w Museum of Contemporary Photography w Chicago.
Henri Cartier-Bresson urodził się w Chanteloup-en-Brie, Seine-et-Marne, we Francji. Jego ojciec był zamożnym producentem tkanin, którego wątek Cartier-Bresson był nieodłącznym elementem francuskich zestawów do szycia. Rodzina matki była kupcami bawełny i właścicielami ziemskimi z Normandii, gdzie Henri spędził część dzieciństwa. Jego matka wywodziła się z Charlotte Corday.
Rodzina Cartier-Bresson mieszkała w burżuazyjnej dzielnicy Paryża, na Rue de Lisbonne, w pobliżu Place de l’Europe i Parc Monceau. Ponieważ rodzice finansowo go wspierali, Henri mógł swobodniej rozwijać fotografię niż jego rówieśnicy. Henri także szkicował.
Młody Henri robił wakacyjne zdjęcia Box Brownie; później eksperymentował z aparatami widokowymi 3×4 cala. Wychowywany był w tradycyjnej francuskiej burżuazyjnej rodzinie i uczył się zwracać do rodziców formalnym „vous” zamiast „tu”. Jego ojciec zakładał, że syn przejmie rodzinny interes, lecz Henri był uparty i obawiał się tej perspektywy.
Cartier-Bresson uczęszczał do École Fénelon, katolickiej szkoły, która przygotowywała uczniów do Lycée Condorcet. Niania zwana „Miss Kitty”, która przybyła znad Kanału, zaszczepiła mu miłość do języka angielskiego – i biegłość w nim. Nadzorca przyłapał go na czytaniu książki Rimbauda lub Mallarmé i zganił go: „Nie będzie żadnego bałaganu w twoich studiach!”. Cartier-Bresson powiedział: „Używał nieformalnego 'tu', co zwykle oznaczało, że dostaniesz porządny łomot. Ale poszedł dalej: ‘Przeczytasz w moim biurze.’ Cóż, to nie była propozycja, którą musiał powtórzyć.”
Na początku 1947 Cartier-Bresson wraz z Robertem Capa, Davidem Seymour, Williamem Vandivertem i George’em Rodgerem założyli Magnum Photos. Dzieło Capy, Magnum była spółdzielczą agencją zdjęć należącą do swoich członków. Zespół dzielił zlecenia fotograficzne między członków. Rodger, który rzucił Life w Londynie po relacjach z II wojny światowej, zajmował się Afryką i Bliskim Wydmem. Chim, mówiący różnymi językami europejskimi, pracował w Europie. Cartier-Bresson miał być przydzielany do Indii i Chin. Vandivert, który również opuścił Life, pracował w Ameryce, a Capa pracował wszędzie, gdzie było zlecenie. Maria Eisner zarządzała biurem w Paryżu, a Rita Vandivert, żona Vandiverta, kierowała biurem w Nowym Jorku i została pierwszą prezes Magnum.
Cartier-Bresson zyskał międzynarodowe uznanie dzięki relacjom z pogrzebu Gandhiego w Indiach w 1948 roku i ostatniego etapu chińskiej wojny domowej w 1949 roku. Relacjonował ostatnie sześć miesięcy rządów Kuomintangu i pierwszych sześć miesięcy Ludowej Republiki Maoistowskiej. Fotografował także ostatnich żyjących eunuchów w Pekinie, gdy miasto było wyzwalane przez komunistów. W Szanghaju często pracował w towarzystwie fotoreportera Sama Tata, którego Cartier-Bresson poznał wcześniej w Bombaju. Z Chin udał się do Holenderskich Indii Wschodnich (Indonezji), gdzie udokumentował uzyskanie niepodległości od Holandii. W 1950 roku odwiedził południowe Indie. Odwiedził Tiruvannamalai, miasto w stanie Tamil Nadu, i sfotografował ostatnie momenty Ramany Maharishiego, Sri Ramana Ashram i okolic. Kilka dni później odwiedził i sfotografował Sri Aurobindo, Matkę i Sri Aurobindo Ashram w Pondicherry.
Misją Magnum było „wyczucie pulsu” czasu, a niektóre z ich pierwszych projektów to People Live Everywhere, Youth of the World, Women of the World i The Child Generation. Magnum miało na celu wykorzystanie fotografii na rzecz ludzkości i dostarczało urzekających, szeroko oglądanych obrazów."