René Magritte (1898-1967) - Ceci n'est pas une pomme





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 137988
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charly'ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE, podpisana płyta René Magritte
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Rama nie jest wliczona
Litografia wykonana pod kontrolą Spadkobierców Magritte, autentyzacja poprzez pieczęć blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly'ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, wybitny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (The Tomb of the Wrestlers), choć często nazywany jest po prostu według wizualnych elementów ze względu na swoją uderzającą, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej kompozycji okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazywać zwykły krajobraz zewnętrzny, widz napotyka duży, idealnie kulisty obiekt, często opisywany jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony tuż za szybą okna. Ta sfera niczego nie opiera się o żaden podstawa; po prostu unosi się wśród widoku. Nad i wokół tej zagadkowej kuli stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, a zarazem marzycielskiej jakości Magritte'a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów wywołuje poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej obcości. Okno, zwykle będące przejściem do rzeczywistości, tu przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt o doskonałej formie geometrycznej, zaprzecza grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokojącej atmosfery, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby wyzwać percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest prawdziwe, co wyobrażone i samą naturę przedstawienia.
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charly'ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE, podpisana płyta René Magritte
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Rama nie jest wliczona
Litografia wykonana pod kontrolą Spadkobierców Magritte, autentyzacja poprzez pieczęć blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly'ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, wybitny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (The Tomb of the Wrestlers), choć często nazywany jest po prostu według wizualnych elementów ze względu na swoją uderzającą, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej kompozycji okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazywać zwykły krajobraz zewnętrzny, widz napotyka duży, idealnie kulisty obiekt, często opisywany jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony tuż za szybą okna. Ta sfera niczego nie opiera się o żaden podstawa; po prostu unosi się wśród widoku. Nad i wokół tej zagadkowej kuli stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, a zarazem marzycielskiej jakości Magritte'a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów wywołuje poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej obcości. Okno, zwykle będące przejściem do rzeczywistości, tu przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt o doskonałej formie geometrycznej, zaprzecza grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokojącej atmosfery, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby wyzwać percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest prawdziwe, co wyobrażone i samą naturę przedstawienia.

