Fiat - 1300S Vignale coupe - 1965

Fiat 1300S Vignale Coupé 1965

• Nr. 5, zaledwie około 50 wyprodukowanych egzemplarzy
• Wersja S (tuning Giannini) z 67 KM
• Włoczyste i greckie tablice rejestracyjne obecne
• Efektowny zielony metalik lakier
• Bordo-czerwona skóra w wnętrzu

HISTORIA/DOKUMENTACJA:

Jedna z rzadkości: z tych Fiatów 1300S wyprodukowano przez karosserię Vignale tylko około 50 egzemplarzy. Ten egzemplarz to piąty wyprodukowany i nowo dostarczony przez dealera w Bergamo, Włochy, w dniu 13 kwietnia 1965 roku. Szczególnie godna uwagi jest oryginalna dokumentacja, która nadal towarzyszy samochodowi: oryginalny dokument odbioru zawiera wiele informacji, w tym historię właścicieli i serwisu. Dzięki temu historia własności jest kompletna. Do 2015 roku Fiat pozostawał we Włoszech, po czym został wyeksportowany do prywatnej kolekcji w Grecji. Następnie Fiat trafił do Holandii, gdzie dokonano inwestycji w zakres techniczny. Auto jest w stanie zarówno wizualnym, jak i technicznym zadbanym. Dzięki obecnej dokumentacji UE auto może być łatwo zarejestrowane na tablicach. Do auta dołączone są faktury serwisowe.

ZEWNĘTRZNE:

Piękny i charakterystyczny profil podkreśla piękny zielony metalik lakieru auta. Lakier w dobrym stanie. Dobre dopasowanie elementów karoserii sugeruje brak uszkodzeń. Coupé’y wyprodukowane przez Vignale różnią się od siebie w pewnych aspektach, gdyż auta były budowane na zamówienie klienta. Także ten egzemplarz ma podwójne zestawy tylnego światła, co według naszej wiedzy jest unikalne. Nadaje to autu imponujący wygląd. Reflektory wyprodukowane przez Carello. Auto stoi na aluminiowych felgach Cromodora CD3 o średnicy 13 cali z chromowanymi nakładkami na koła Fiata, wyposażonych w opony 185/70 BF Goodrich.

WNĘTRZE:

Wnętrze wykończone czerwonym winylowym obiciem foteli, czarną wykładziną i deską rozdzielczą z fornirowanym drewnem. W wyposażeniu m.in. elektrycznie sterowane przednie szyby, wyczep, radio z klawiszami wyboru. Podłokietniki przednich foteli można złożyć do przodu, aby ułatwić dostęp do tylnej kanapy. Deska rozdzielcza otacza poziomy wskaźnik prędkości do 180 km/h oraz zestaw kontrolek pokazujących obroty, zamiast obrotomierza. Podobnie jak elektrycznie sterowane szyby, to dość unikalne cechy dla roku 1965. Wnętrze w dobrym stanie. Tapicerka foteli, boczki drzwi, tylna kanapa i podsufit w bardzo dobrym stanie. Szyby i uszczelki również w świeżym stanie. Pięciocyfrowy licznik kilometrów pokazuje 23 031 km. Oryginalne i piękne kierownica Nardi, która wówczas była standardem w tych modelach, nadal obecna. W bagażniku znajduje się pełnowartościowe koło zapasowe stalowe.

TECHNICZNE:

Na przestrzeni lat Fiat był dobrze utrzymywany. Poprzedni właściciel zlecił przegląd skrzyni biegów, hamulców i gaźników. W 2016 roku wymieniono m.in. uszczelnię wału korbowego, termostat, نقطpoints (kontakt) i przewody hamulcowe. Ponadto w lutym 2020 odświeżono przednie zaciski hamulcowe. Ten egzemplarz posiada dodatkowo motor dostrojony przez Giannini Automobili. W latach 60. Giannini uchodził za rzymską alternatywę dla Abarth; obie firmy specjalizowały się w ulepszaniu modeli Fiata. Dzięki modyfikacjom obejmującym m.in. głowicę cylindrów, wałek rozrządu, gaźnik, filtr powietrza, układ wydechowy i redukcję końcową, Giannini 1300 S znacznie różni się od standardowego Fiata 1300. Moc wzrosła z 60 do 67 KM, a prędkość maksymalna do około 150 km/h, w porównaniu z 140 km/h dla oryginalnego modelu. Silnik współpracuje z manualną, czterobiegową skrzynią o prowadzeniu za kierownicą. Auto jeździ, hamuje i zmienia biegi dobrze.

OGÓLNE:

Ta kompaktowa włoska coupé została zbudowana przez Carrozzeria Vignale w połowie lat sześćdziesiątych i opierała się na podwoziu i technice Fiata 1300 Berlina. Dzięki stylowej konstrukcji Giovanniego Michelottiego auto oferowało przystępny sposób na wyróżnienie się spośród tłumu.
Dla karoserzystów lata pięćdziesiąte były trudnym okresem. Wiele firm, które jeszcze całkowicie ręcznie budowały swoje samochody, zniknęło z rynku. Niektóre marki przetrwały, tworząc ekskluzywne projekty lub modernizując produkcję. Również w Vignale stopniowo nastąpiła zmiana: od indywidualnych zleceń do krótkoseryjowej produkcji. Szczególnie modele na bazie Fiata 600 i wersje Fiata Multipla odniosły sukces. Około 1960 roku Michelotti zwrócił się ku większym studiom projektowym i projektom, podczas gdy Alfredo Vignale postanowił rozwinąć firmę i zmechanizować produkcję. W sierpniu 1961 roku fabryka karoserii przeniosła się do nowego kompleksu w Grugliasco koło Turynu. Tam produkcja nabrała prawdziwego tempa. W tej fabryce powstały między innymi ostatnie modele Lancia Appia, Flavia, Maserati 3500 GTV i Sebring, a także różne modele Fiata, które później były sprzedawane pod nazwą Vignale. Ekonomiczny spadek na końcu lata sześćdziesiątych doprowadził do końca wielu małych karoserii. Dzięki ograniczonej produkcji i pracochłonnemu procesowi produkcyjnemu auta Vignale były zbyt kosztowne, by utrzymać konkurencyjność. Alfredo Vignale ostatecznie sprzedał firmę De Tomaso, który użył fabryki do produkcji De Tomaso Pantera. Podobno według źródeł istnieje jeszcze tylko 15 sprawnych egzemplarzy 1300 Vignale Coupé.