SIGNED; Andreas Magdanz - Auschwitz Birkenau (FIRST GERMAN PRINTING, SUPER FRESH COPY) - 2003

RZADKA OKAZJA, aby nabyć to WAŻNE NIEMIECKIE FOTO-KSIĘGI, autorstwa Andreasa Magdanza, dotyczące obozu koncentracyjnego („KZ”) Auschwitz Birkenau - KOMPLETNE Z OPAKOWANIEM + w DOSKONAŁYM STANIE + PODPISANE.

Martin Parr, The Photobook, vol 2, str. 244/245

Podpisane przez Andreasa Magdanza (zwykle nie) w roku publikacji = PODPIS ZESTAWOWY.
Gwarantuję autentyczność podpisu i fakt, że to podpis vintage.

PRAWIDŁOWA, Oryginalna, pierwsza niemiecka wersja druku - kompletna z pudełkiem ochronnym i kartonowym pudełkiem.

GORĄCO OGRANICZONA ILEŚĆ.

BARDZO ŚWIEŻY STAN.

Witamy na aukcji JEDNEGO SPRzedawcy prowadzonej przez Ecki Heuser, 5Uhr30.com (Kolonia, Niemcy) na Catawiki - tym razem prezentującej BEST OF „GERMAN PHOTOBOOKS”.

Jak zawsze 5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochronę transportu, 100% ubezpieczenie transportowe i oczywiście łączone wysyłki - na całym świecie.

O artyście:
"Zaliczył studia na uniwersytecie osiem lat temu i, zakochany w czystości światła, najpierw pracował nad obiektami ze szkła, lecz zawsze miał z tyłu głowy aparat. Andreas Magdanz, urodzony w Mönchengladbach, mający 29 lat, należy do tych artystów, którzy chcą przemienić fotografię w sztukę wizualną. Niektóre z jego zdjęć i projekty fotograficzne będą eksponowane w Suermondt - Ludwig Museum w Akwizgranie do końca stycznia 1993, a obecnie, świeżo upieczony absolwent, pracuje nad projektem, który ma być wystawiony w Ludwig Forum for International Art.
My, w RP, mamy na celu zaprezentowanie Andreasa Magdanza i jego wizualnych punktów widzenia.
Każdy może zrobić zdjęcie. W końcu można się tego nauczyć. Fotograficzna sztuka, z drugiej strony, poszukuje idei, przekazuje znaczenie, pogłębia percepcję ponad umiejętności rzemieślnika.
Dla Andreasa Magdanza, urodzonego w Mönchengladbach, fotografia to jego zawód, co skutkuje fotografią artystyczną: przekonującą, wrażliwie przeważającą, zdumiewającą, poruszającą, a jednocześnie skromną, niemal prostą, cichą. Przeciwstawia się szturmu obrazów. Przekazuje kompleksowy punkt widzenia, zamiary, nie jest nowoczesny ani komercyjny. Odchodzi od historycznego zapisu wydarzeń lub osoby. To już nie tylko atrakcyjny kopia fotokopiowana, lecz ujawnia ograniczenia, wysokie standardy i wywiera wpływ.
Magdanz stara się przedstawić obserwatorowi swoje doświadczenie środowiska, uświadomić mu motyw i jego własne tło rzeźbiarskie, a także determinację fotografa.
Podczas studiów Magdanz zaangażował się w politykę środowiskową i kwestie ekologiczne. Pracował dla Ecological - Democratic - Party i reprezentował ich ideje w wyborach do Landtagu i do Parlamentu Europejskiego. Jednak napotkał ograniczenia polityki, których nie da się pokonać samą przekonaniem. Doprowadziło to do ponownego namysłu nad fotografią, z obrazami wyrażającymi jego uczucia: medytacyjny spokój, równowaga.
Fotografie poprzedzane są doświadczeniem. Podczas podróży po Rosji, Szkocji i Irlandii wykonywano ważne zdjęcia. Ale Magdanz znajduje obiekty w ten sam sposób, obserwując najbliższe otoczenie. Przez tygodnie podróżował rowerem po Eifel, spotykając ludzi i przedmioty kuszące do sfotografowania, gdy na przykład krajobrazy nagle otwierają się lub gdy doświadcza się pewnego światła. Magdanz jest silnie zmotywowany krajobrazami, widzianymi zarówno jako złożone „Lebensraum”, jak i struktury oraz mikrokosmosy, które można znaleźć tylko w wycinku drzew, liści lub pokryć glebowych. Magdanz uchwyca piękno bez patosu, tak jak ukazuje się oczom „widzącym”.
Jednak równocześnie jego fotografia jest emocjonalna, choć nigdy sentymentalna ani obraźliwa. Pasja to coś, co woli zachować, a nie wykorzystywać w sposób wścibny.
Jak artysta używa kredy, oleju lub akwareli, Magdanz zamierza użyć odpowiedniego aparatu. Czy to mały, prawie niewidoczny Minox C, czy solidne i ekstrawaganckie tylne spojrzenie na kliszę. Każdy obraz, każdy motyw wymaga własnej techniki i także formatu: Magdanz opracował powiększenia, które wypełniają kwadratowy metr. Następnie kontynuuje różnice, aż do prezentacji. Stosuje te same wysokie standardy do każdego zdjęcia, a także do jakości ukończonego projektu, do jego obszernego fotoalbumu, który ożywa poprzez ukazanie kontrastów małych - dużych lub spokojnych - ruchu; wielką dbałość okazywaną w tytułach zdjęć. Również jakość papieru, oprawa, edycja są ważne dla ukończenia projektu.
Chce osiągnąć wiarygodność, autentyczność – nic sztucznego. Andreas Magdanz to fotograf oczywistości i zmysłowości. Podchodzi do obrazu zdjęcia z miękkimi, nawet intymnymi fotografiami. Zmienia bardzo niewiele i pozostawia światło jako duszę fotografii będące swoją własną siłą, nie reduku go do jedynie funkcji nieuniknionego technicznego prerekwizytu. Daje autorytet i sens dostępnego światła oraz motywu. Dla zachowania uczciwości używa tylko kilku efektów wypełniających światło, rzadko zapalnika błyskowego: aranżacje, pozowanie i manipulacja nie znajdują się w pierwszym planie. Dlatego Andreas Magdanz jest jednym z niewielu fotografów, którzy zrezygnowali z tanich efektów i przeciwnie, starają się pozostawić to wyobraźni i pamięci obserwujących.
Nie, nigdy nie zrobił sobie zdjęcia, no cóż, przynajmniej nie takiego, które można byłoby pokazać, mówi Andreas Magdanz. Jest jednak jedno: zrobione podczas jego rowerowej wyprawy po Eifel. Jego cień na drodze podczas jazdy na rowerze. Oczywiste, że nie przepada za fotografowaniem swojej twarzy. Po prostu, bo nadal nie jest zadowolony z siebie, okoliczności lub swojej pracy. Można powiedzieć, że często mówi o swojej miłości do natury, a jednocześnie jego zdjęcia ludzi są o wiele bardziej intensywne, a czasem jego portrety ludzi przy pracy lub w miejscu pracy zapierają dech: sklep w Irlandii, kobiety pracujące w fabice czekolady, ojciec w klasztorze, sklep w Monschau zwany Egypt Basar. Istnieje tylko jedno jego zdjęcie, które naprawdę mu się podoba i akurat znajduje się na filmie wideo. Ten film wzięto jako produkt uboczny przez jego profesora Wilhelma Schürmanna i pokazuje, jakim był, bez specjalnego światła i innych efektów."
(Stefan Skowron, Rheinische Post, 2 stycznia 1993)

Andreas Magdanz (samowydanie), Aachen. 2003. Pierwsze niemieckie wydanie, pierwsze drukowanie.

Twarda oprawa z okładką i kartonowym pudełkiem. 140 x 130 mm. 108 stron. 42 kolorowe fotografie. Tekst autorów Gerhard Schoenberner, Stefan Skowron i Marceline Loridan-Ivens. Tekst po niemiecku.

Stan:
Książka i okładka w stanie nowym, mint, nienaruszone; jedynie otwierane raz dla podpisu. Dolna część kartonowego pudełka bez zarzutu, górna część z niewielkimi śladami użytkowania. Ogólnie niemal jak nowa, prawie doskonały stan.

Prawdziwe, oryginalne pierwsze niemieckie wydanie w wspaniałym, świeżym stanie - podpisane przez artystę.
Silnie ograniczony tytuł (15 00 egz., 1100 egz. po niemiecku, 100 egz. po francusku, polsku, rosyjsku i angielsku); wszystkie wydane w tym samym czasie w tej samej formie.

Ważna fotoksiążka Andreasa Magdanza, twórcy „Dienststelle Marienthal” i „BND”.