Amonit - Skamieniałe zwierzę - Perisphincets - 20 cm





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 138416
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Dobrze zachowany skamieniał amonit o klasycznej muszli planispiralnej z wyraźnie zdefiniowanymi promienistymi żebrami. Powierzchnia wykazuje naturalną mineralizację w odcieniach beżu i jasnobrązowych, typowych dla skamieniałości pochodzących z skał osadowych. Centralny zwój (umbilicus) jest nienaruszony, podczas gdy drobna erozja na zewnętrznych krawędziach podkreśla naturalną geologiczną historię skamieniałości. Ogólnie okaz prezentuje znakomite detale strukturalne i silną atrakcyjność wizualną, co czyni go idealnym dla kolekcjonerów, celów edukacyjnych lub do celów dekoracyjnych.
To były zwierzęta morskie charakteryzujące się zewnętrzną skorupą zbudowaną głównie z węglanu wapnia w formie aragonitu, wraz z mniejszą częścią substancji organicznej, białkowej (konchiolina).
Muszla była od wewnątrz podzielona przez przegrody na wiele komór, z których mięczak zajmował tylko ostatnią (komorę żyjącą). Inne, które tworzyły phragmocone (część muszli z przegrodami), były używane jako „przestrzenie powietrzne” (podobnie jak współczesny Nautilus), wypełnione gazem i płynem komorowym, aby kontrolować pływalność organizmu.
Ciśnienie płynów komorowych regulowała cienka, unaczyniona tubularna struktura organiczna, częściowo zmineralizowana (siphuncle), która przechodziła przez wszystkie przegrody i umożliwiała wymianę płynów między krwią zwierzęcia a miękkimi tkankami a komorami poprzez proces osmotyczny.
Nie dołączono podstawki ekspozycyjnej.
Dobrze zachowany skamieniał amonit o klasycznej muszli planispiralnej z wyraźnie zdefiniowanymi promienistymi żebrami. Powierzchnia wykazuje naturalną mineralizację w odcieniach beżu i jasnobrązowych, typowych dla skamieniałości pochodzących z skał osadowych. Centralny zwój (umbilicus) jest nienaruszony, podczas gdy drobna erozja na zewnętrznych krawędziach podkreśla naturalną geologiczną historię skamieniałości. Ogólnie okaz prezentuje znakomite detale strukturalne i silną atrakcyjność wizualną, co czyni go idealnym dla kolekcjonerów, celów edukacyjnych lub do celów dekoracyjnych.
To były zwierzęta morskie charakteryzujące się zewnętrzną skorupą zbudowaną głównie z węglanu wapnia w formie aragonitu, wraz z mniejszą częścią substancji organicznej, białkowej (konchiolina).
Muszla była od wewnątrz podzielona przez przegrody na wiele komór, z których mięczak zajmował tylko ostatnią (komorę żyjącą). Inne, które tworzyły phragmocone (część muszli z przegrodami), były używane jako „przestrzenie powietrzne” (podobnie jak współczesny Nautilus), wypełnione gazem i płynem komorowym, aby kontrolować pływalność organizmu.
Ciśnienie płynów komorowych regulowała cienka, unaczyniona tubularna struktura organiczna, częściowo zmineralizowana (siphuncle), która przechodziła przez wszystkie przegrody i umożliwiała wymianę płynów między krwią zwierzęcia a miękkimi tkankami a komorami poprzez proces osmotyczny.
Nie dołączono podstawki ekspozycyjnej.

