Amonit - Skamieniałe zwierzę - Perisphincets - 20.5 cm





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 138705
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Dobrze zachowany skamieniały amonit o klasycznej planispiralnej muszli z wyraźnie zdefiniowanymi promienistymi żeberkami. Powierzchnia wykazuje naturalną mineralizację w odcieniach beżu i jasnobrązowych, typowych dla skamieniałych skał osadowych. Środkowy skręt (umbilicus) pozostaje nienaruszony, podczas gdy drobne erozje na zewnętrznych krawędziach podkreślają naturalną geologiczną historię skamieniałości. Ogólnie próbka wykazuje doskonałe detale strukturalne i silny walor wizualny, co czyni ją idealną dla kolekcjonerów, celów edukacyjnych lub dekoracyjnej ekspozycji.
Były to zwierzęta morskie charakteryzujące się zewnętrzną muszlą zbudowaną głównie z węglanu wapnia w formie aragonitu, wraz z mniejszą częścią substancji organicznej, białkowej (konchiolina). Muszla była wewnętrznie podzielona przegrodami na wiele komór, z których ślimak zajmował tylko ostatnią (żyjącą komorę). Pozostałe, które tworzyły phragmocone (część muszli o licznych komorach), były używane jako „komory powietrzne” (podobnie do współczesnego Nautilusa), wypełnione gazem i płynem cameralnym, aby kontrolować wyporność organizmu.
Ciśnienie płynów cameralnych regulował cienki, unaczyniony, przewodowy organiczny element (siphuncle), który przechodził przez wszystkie przegrody i umożliwiał wymianę płynów między krwią zwierzęcia a tkankami miękkimi a komorami poprzez proces osmotyczny.
Brak stojaka wystawowego.
Dobrze zachowany skamieniały amonit o klasycznej planispiralnej muszli z wyraźnie zdefiniowanymi promienistymi żeberkami. Powierzchnia wykazuje naturalną mineralizację w odcieniach beżu i jasnobrązowych, typowych dla skamieniałych skał osadowych. Środkowy skręt (umbilicus) pozostaje nienaruszony, podczas gdy drobne erozje na zewnętrznych krawędziach podkreślają naturalną geologiczną historię skamieniałości. Ogólnie próbka wykazuje doskonałe detale strukturalne i silny walor wizualny, co czyni ją idealną dla kolekcjonerów, celów edukacyjnych lub dekoracyjnej ekspozycji.
Były to zwierzęta morskie charakteryzujące się zewnętrzną muszlą zbudowaną głównie z węglanu wapnia w formie aragonitu, wraz z mniejszą częścią substancji organicznej, białkowej (konchiolina). Muszla była wewnętrznie podzielona przegrodami na wiele komór, z których ślimak zajmował tylko ostatnią (żyjącą komorę). Pozostałe, które tworzyły phragmocone (część muszli o licznych komorach), były używane jako „komory powietrzne” (podobnie do współczesnego Nautilusa), wypełnione gazem i płynem cameralnym, aby kontrolować wyporność organizmu.
Ciśnienie płynów cameralnych regulował cienki, unaczyniony, przewodowy organiczny element (siphuncle), który przechodził przez wszystkie przegrody i umożliwiał wymianę płynów między krwią zwierzęcia a tkankami miękkimi a komorami poprzez proces osmotyczny.
Brak stojaka wystawowego.

