Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Litografia Joana Miró (*)

To dzieło reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych pierwotnie przez Miró do ilustrowania książki wierszy “Parler Seul” (**) (Gadać tylko), napisaną przez Tristan Tzara w 1947 roku.
Wydana przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonana na wysokogatunkowym papierze vellum bawełnianym.
Podpisana na płycie.
Na odwrocie kartki pieczęć wydawcy i Spadkobierców Miró.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok: 2004
- Edycja: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (to dzieło nigdy nie było oprawiane ani eksponowane, zawsze przechowywane w profesjonalnym segregatorze sztuki, w związku z czym w idealnym stanie).

Dzieło będzie starannie manipulowane i zapakowane w płaski kartonowy, wzmocniony pakiet. Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia.

Wysyłka obejmie również pełne ubezpieczenie na wartość końcową dzieła z pełnym odszkodowaniem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla nabywcy.

(*) Joann Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Uczył się w academy La Llotja, wbrew woli rodziców, którzy chcieli, by pracował w bardziej tradycyjny sposób. Później studiował w Escola d'Art Francesc Galí i poznał fowistów oraz kubistów.
Jego pejzaże emocjonalne, które ukształtowały go jako osobę i artystę, to przede wszystkim Mont-roig, Paryż, Majorka, a później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem dla intelektualnego zgiełku, jaki żył w Paryżu, gdzie przeniósł się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistycznymi i najbardziej kreatywnymi artystami swoich czasów. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusia i Giacometti’ego, a także wystawiał z Dalim, Tanguy’em, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na kilku wystawach o Dadaizmie i Surrealizmie.
Impuls ekspresjonizmu abstrakcyjnego odkrył w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Następnie, w 1956 roku, w trakcie II wojny światowej, Joann Miró porzuci emigrację we Francji i osiedli się na Majorce, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektował pracownię, o jakiej zawsze marzył. Skupił się tam na rzeźbie i ceramice, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakorzenienie w krajobrazie Mont-roig, a potem Majorki, miało determinujący wpływ na jego twórczość. Związek z ziemią i zainteresowanie codziennymi przedmiotami oraz otoczeniem naturalnym stanowiły tło niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró unika akademizmu, nieustannie poszukując dzieła globalnego i czystego, niezwiązanego z żadnym określonym Ruchem. Treść w formach i w publicznych manifestacjach, to poprzez rzeczywistość plastyczną Joana Miró pokazuje swoją buntowniczość i dużą wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne otaczające go. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i osobistego języka, który czyni go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) “Parler Seul” reprezentuje szczególnie skuteczną współpracę między artystą a autorem. Obrazy błyskotliwie spontaniczne i amorficzne Miró, narysowane bezpośrednio na kamieniu z bardzo niewielką liczbą szkiców przygotowawczych, mają twórczą swobodę wierszy losowych Tzara.
Wersja oryginalna była opracowana przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 jest kolorowych, z czego 18 to hors-texte.