Ennio Finzi (1931-2024) - Senza titolo





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 139188
Doskonała ocena na Trustpilot.
Ennio Finzi, Senza titolo, 2012, pastel i technika mieszana na czarnym kartonie, oryginalne wydanie, Włochy, wymiary 35 cm x 33,5 cm, ręcznie podpisane, w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
Ennio Finzi
Rzadki pastel technika mieszana na kartonie
Karton czarny
Pastel i kolaż
Rok 2012
Wymiary 33×35 cm
Autentyczność na zdjęciu Mistrza
Dzieło o rzadkiej jakości, trudno dostępne
Ennio Finzi, artysta niedawno zmarły, uważany za malarza spazialisty, ale jak sam wspomina, w 1947 roku miał tylko 16 lat i nie mógł być zapisany do ruchu malarskiego Spazializmu tak jak Tancredi Parmeggiani (1927–1964), który wówczas miał dwadzieścia lat[1].
Od 1960 do 1978, również z powodu problemów związanych z trudnościami sprzedaży dzieł spazialisty w momencie historycznym, który sprzyjał innym typom poszukiwań[1], decyduje się całkowicie przyjąć najbardziej współczesne zasady analizy naukowej i technologicznej typowe dla tamtych lat, nie tak jak artyści z Grupy N, którzy faktycznie wykorzystywali elektronikę i iluminotechnikę[5], lecz dążąc do stworzenia tych samych założeń z Non-Painting o charakterze analitycznym w czerni i bieli, która odchodziła od silnych chromatyzmów poprzednich, koncentrując się na automatyzmie i kombinacji rytmów[6], zbliżając się coraz bardziej do Kinetyzmu[1]
Ennio Finzi
Rzadki pastel technika mieszana na kartonie
Karton czarny
Pastel i kolaż
Rok 2012
Wymiary 33×35 cm
Autentyczność na zdjęciu Mistrza
Dzieło o rzadkiej jakości, trudno dostępne
Ennio Finzi, artysta niedawno zmarły, uważany za malarza spazialisty, ale jak sam wspomina, w 1947 roku miał tylko 16 lat i nie mógł być zapisany do ruchu malarskiego Spazializmu tak jak Tancredi Parmeggiani (1927–1964), który wówczas miał dwadzieścia lat[1].
Od 1960 do 1978, również z powodu problemów związanych z trudnościami sprzedaży dzieł spazialisty w momencie historycznym, który sprzyjał innym typom poszukiwań[1], decyduje się całkowicie przyjąć najbardziej współczesne zasady analizy naukowej i technologicznej typowe dla tamtych lat, nie tak jak artyści z Grupy N, którzy faktycznie wykorzystywali elektronikę i iluminotechnikę[5], lecz dążąc do stworzenia tych samych założeń z Non-Painting o charakterze analitycznym w czerni i bieli, która odchodziła od silnych chromatyzmów poprzednich, koncentrując się na automatyzmie i kombinacji rytmów[6], zbliżając się coraz bardziej do Kinetyzmu[1]

