Iginio Balderi (1934-2005) - Senza Titolo





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 139338
Doskonała ocena na Trustpilot.
Iginio Balderi, Senza Titolo, serigrafia w 100 egzemplarzach podpisana ręcznie z 1972 roku, 50 x 70 cm, w dobrym stanie, motyw Architektura, Włochy, studio D Milano.
Opis od sprzedawcy
Serigrafia w 100 egzemplarzach podpisanych ręcznie wydana przez studio D Milano w 1972 roku.
Iginio Balderi urodził się w 1934 roku w Pietrasanta (LU). Po studiach w Liceum Artystycznym w Carrarze kontynuuje edukację w Akademii Sztuk Pięknych Brera, ucząc się razem z Bobo Piccoli, Kengiro Azuma, Alik Cavaliere i Giancarlo Sangregorio, gdzie w 1959 roku uzyskuje dyplom jako uczeń Marino Mariniego.
Następnie mieszka w Paryżu, gdzie kontynuuje studia artystyczne w École des beaux-arts; w 1962 roku otrzymuje stypendium Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie i przeprowadza się na sześć miesięcy do Holandii. Później, po powrocie do Mediolanu, rozpoczyna swoją drogę artystyczną, konfrontując się z przyjaciółmi Giò Pomodoro, Mauro Staccioli, Enrico Castellani,
W 1965 roku bierze udział w Quadriennale di Roma oraz Biennale Middelheim w Antwerpii. W tym samym roku zostaje wybrany przez Beatrice Monti della Corte do zaprezentowania się w jej Galerii Ariete w Mediolanie na wystawie indywidualnej kuratorowanej przez Gillo Dorflesa, który określi jego prace „abstrakcyjne i organiczne jednocześnie”.
Serigrafia w 100 egzemplarzach podpisanych ręcznie wydana przez studio D Milano w 1972 roku.
Iginio Balderi urodził się w 1934 roku w Pietrasanta (LU). Po studiach w Liceum Artystycznym w Carrarze kontynuuje edukację w Akademii Sztuk Pięknych Brera, ucząc się razem z Bobo Piccoli, Kengiro Azuma, Alik Cavaliere i Giancarlo Sangregorio, gdzie w 1959 roku uzyskuje dyplom jako uczeń Marino Mariniego.
Następnie mieszka w Paryżu, gdzie kontynuuje studia artystyczne w École des beaux-arts; w 1962 roku otrzymuje stypendium Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie i przeprowadza się na sześć miesięcy do Holandii. Później, po powrocie do Mediolanu, rozpoczyna swoją drogę artystyczną, konfrontując się z przyjaciółmi Giò Pomodoro, Mauro Staccioli, Enrico Castellani,
W 1965 roku bierze udział w Quadriennale di Roma oraz Biennale Middelheim w Antwerpii. W tym samym roku zostaje wybrany przez Beatrice Monti della Corte do zaprezentowania się w jej Galerii Ariete w Mediolanie na wystawie indywidualnej kuratorowanej przez Gillo Dorflesa, który określi jego prace „abstrakcyjne i organiczne jednocześnie”.

