Syrena wodna - Mali (Bez ceny minimalnej )





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 139439
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Wspaniała figurka przedstawiająca syrenę z brązu, Mami wata z Mali.
Mamiwata to Matka wód. Część kobieta, część ryba, jednocześnie ziemska i wodna, jest boginią kultu vodun w Togu i Beninie, duchem wody budzącym grozę wśród rybaków Nigerii i Ghany, a także pożeraczką ludzi, która w ludowej wyobraźni wędruje nocą pod postacią zjawy. W Kinszasinie (Kinshasa) jest nawet uważana za patronkę prostytutek.
Mamiwata jest więc boginią o wielu obliczach, której przedstawienia i kult różnią się w zależności od miejsca i od tych, którzy jej oddają cześć. Bohaterka jeziornych opowieści, postać miejskich legend, gromadzi mnóstwo symboli, które zmieniają się w zależności od kultury. Może ucieleśniać zarówno cnoty i nadzieje, jak i zło i lęki. Niewątpliwie to ambiwalencja stanowi jej siłę i wyjaśnia wyjątkowe miejsce, jakie zajmuje w wyobraźni Afrykanów.
Ta syrena jest jedną z nielicznych bogiń afrykańskiej mitologii, które pojawiają się w sztukach wizualnych w tak powtarzalny sposób. Boginie z panteonu Yoruba należą do nielicznych postaci, które stały się również przedmiotem figur, podobizn i przedstawień ludzkich.
Należy tu przypomnieć jedną z cech charakterystycznych wielu afrykańskich tradycji duchowych: zdolność rozpoznawania duszy, obecności i siły istot i przedmiotów pochodzących ze światów zwierzęcych, roślinnych lub mineralnych. Te elementy nie są traktowane jedynie jako rzeczy. Mogą być obdarzone mocą i symboliką, a tym samym stać się pośrednikami między ludźmi a światem niewidzialnym — światem przodków, zmarłych i duchów.
Mamiwata doskonale wpisuje się w to pojmowanie świata. Należy do tej przestrzeni, gdzie widzialne i niewidywalne się spotykają, gdzie wierzenia, lęki i nadzieje mieszają się, i gdzie ta sama postać może nabierać bardzo odmiennych sensów w zależności od wspólnot, które ją opowiadają.
Wspaniała figurka przedstawiająca syrenę z brązu, Mami wata z Mali.
Mamiwata to Matka wód. Część kobieta, część ryba, jednocześnie ziemska i wodna, jest boginią kultu vodun w Togu i Beninie, duchem wody budzącym grozę wśród rybaków Nigerii i Ghany, a także pożeraczką ludzi, która w ludowej wyobraźni wędruje nocą pod postacią zjawy. W Kinszasinie (Kinshasa) jest nawet uważana za patronkę prostytutek.
Mamiwata jest więc boginią o wielu obliczach, której przedstawienia i kult różnią się w zależności od miejsca i od tych, którzy jej oddają cześć. Bohaterka jeziornych opowieści, postać miejskich legend, gromadzi mnóstwo symboli, które zmieniają się w zależności od kultury. Może ucieleśniać zarówno cnoty i nadzieje, jak i zło i lęki. Niewątpliwie to ambiwalencja stanowi jej siłę i wyjaśnia wyjątkowe miejsce, jakie zajmuje w wyobraźni Afrykanów.
Ta syrena jest jedną z nielicznych bogiń afrykańskiej mitologii, które pojawiają się w sztukach wizualnych w tak powtarzalny sposób. Boginie z panteonu Yoruba należą do nielicznych postaci, które stały się również przedmiotem figur, podobizn i przedstawień ludzkich.
Należy tu przypomnieć jedną z cech charakterystycznych wielu afrykańskich tradycji duchowych: zdolność rozpoznawania duszy, obecności i siły istot i przedmiotów pochodzących ze światów zwierzęcych, roślinnych lub mineralnych. Te elementy nie są traktowane jedynie jako rzeczy. Mogą być obdarzone mocą i symboliką, a tym samym stać się pośrednikami między ludźmi a światem niewidzialnym — światem przodków, zmarłych i duchów.
Mamiwata doskonale wpisuje się w to pojmowanie świata. Należy do tej przestrzeni, gdzie widzialne i niewidywalne się spotykają, gdzie wierzenia, lęki i nadzieje mieszają się, i gdzie ta sama postać może nabierać bardzo odmiennych sensów w zależności od wspólnot, które ją opowiadają.

