n.v.t. - Chronyck van Egmond - 1640

Chronyck van Egmond: Niepełna autentyczna, ilustrowana druk 17. wieku z współczesnym pergaminowym okładkowym.
Małe, 17.‑te wydanie Chronyck van Egmond, wydrukowane gotykiem na ręcznie makulaturowanym papierze i z wieloma drzeworytami.
Unikalne informacje o historii, klasztorze, opatów oraz poszczególnych osób.
Oryginalna strona tytułowa jest nieobecna, podobnie jak niektóre księgi początkowe i s. 51/62. Dzieło kończy się na s. 128 słowem EYNDE.
Wydanie z prostą, współczesną, miękką pergaminową oprawą, 15×10 cm.

Datowanie: Choć brakuje strony tytułowej, następujące cechy przemawiają przekonująco za drukiem ze środka XVII wieku (około 1640–1670):
• ręcznie maceratowany papier makulaturowy
• wyraźnie widoczne linie łańcuchowe
• wczesnonowożytne, gotyckie liternictwo
• drzeworyty;
• współczesna pergaminowa okładka
• typografia pasująca do holenderskich druków z tego okresu.
Dokładny druk nie mógł być jeszcze definitywnie ustalony bez strony tytułowej.

Treść: dzieło omawia historię:
• klasztoru Egmond
• panów i książąt Egmond
• wydarzeń kościelnych
• historii Holandii
• genealogii
• biogramów.
W tekście pojawiają się między innymi następujące osoby/imiona:
• Radboud
• Dodo
• Diederik
• Wallingier
• różni opaci z Egmond.

Ilustracje: dzieło zawiera 4 oryginalne drzeworyty, w tym:
• 3 widoki miejskie i herb Egmond
• są one całkowicie wdrukowane i należą do oryginalnego wydania.

Stan: zgodny z intensywnie użytkowaną historyczną książką z XVII wieku.
Między innymi:
• ścieranie na pergaminowej okładce;
• brak strony tytułowej + 8 stron początkowych i 6 innych stron
• kilka uszkodzeń papieru;
• poszarpane brzegi;
• ślady użytkowania;
• sporadyczne pęknięcia;
• brak wskazówek wskazujących na nowoczesne restauracje
Uwagi: na podstawie zbadanych cech prawdopodobnie mamy do czynienia z autentycznym drukiem XVII wieku Chronyck van Egmond (ok. 1640–1670).
Ze względu na brak strony tytułowej nie można jeszcze z całą pewnością ustalić dokładnego drukarza i roku wydania.
Kombinacja:
• typografia,
• papier,
• drzeworyty,
• układ,
• pergaminowa oprawa,
• oraz historyczna technika drukarska
sprawia, że datowanie na środek XVII wieku jest bardzo prawdopodobne.
Bez stron pozostaje oryginalny i bardzo informacyjny dokument.