Chrzcielnica wody święconej - 1850-1900

Vieux Paris – wyjątkowo bogato polichromowany porcelanowy bénitier z aniołem o skrzydłach i krzyżem, ok. 1850–1870

Vieux Paris, Francja, środek XIX wieku
Porcelina, polichromowana i bogato złocona
Ok. 20 × 18 × 10 cm

To niezwykle dekoracyjny i klimatyczny bénitier (miska na wodę święconą) z XIX-wiecznej Francji, wykonany w charakterystycznym stylu tzw. Vieux Paris. Obiekt zbudowany jest wokół pięknie wyrzeźbionej, skrzydlatej aniołki, która klęczy obok muszlowatego naczynia na wodę święconą i trzyma wielki krzyż.

To, co czyni ten egzemplarz wyjątkowo atrakcyjnym, to niezwykle bogata i żywa paleta kolorów. Szata anioła wykonana jest w intensywnym turkusie po azurytowy błękit, który silnie kontrastuje z ciepłą bielą porcelany i licznymi wyszukanymi złoceniami. Na niebieskiej szacie widnieje mnogość złoconych gwiazd, co nadaje mu niemal niebiański charakter. Skrzydła są misternie wyrzeźbione i pięknie kontrastują z kolorową szatą.

Również twarz anioła jest wartą uwagi cechą. Delikatne rysy twarzy, lekko spuszczone oczy i spokojny, niemal serene wyraz sprawiają, że postać ma wyjątkowy, spokojny i prawie niebiański charakter. Anioł nie wydaje się postacią teatralną, lecz raczej opiekuńczą i pobożną obecnością.

Całość opiera się na bardzo bogato rzeźbionej podstawie rococo/rocaille z kręconymi ornamentami, reliefem i bujnym złoceniem. Połączenie białej porcelany, głębokiego niebieskiego, turkusu, ciepłych brązowych odcieni i złota tworzy charakterystyczny efekt dekoracyjny w duchu drugiego cesarstwa, podczas gdy forma wyraźnie odwołuje się do rococo.

Nazwa Vieux Paris nie odnosi się do jednej fabryki, lecz do licznych manufaktur porcelany i warsztatów w Paryżu i wokół niego, które były aktywne szczególnie w XVIII i XIX wieku. Przedmioty religijne takie jak ten były wytwarzane na potrzeby domowej pobożności, małych ołtarzy domowych i prywatnych kapliczek. Brak mark początkowych nie jest w tym rodzaju Vieux-Paris porcelany rzadkością. Podobne bénitier z Vieux-Paris z połowy XIX wieku również często pozostają nieoznaczone.

Spód tego egzemplarza oprócz braku marku fabrycznego nosi wyryty/odciskany numer, który wygląda na „83”. Może to być numer modelu lub formy, chociaż nie da się tego z pewnością ustalić. Ciekawostką jest, że u innych bénitier Vieux-Paris takie numery również występowały, na przykład numer „418” w innym egzemplarzu.

Obiekt w dobrym antycznym stanie, z normalnymi śladami wieku i użytkowania.

Złocenia wykazują miejscowe zużycie i lekkie ubytki, zwłaszcza na najbardziej wypukłych i dotykanych partiach. To właśnie nadaje temu przedmiotowi charakterystyczne, nabyte z czasem patynowe piękno, które dobrze ukazuje jego wiek i użycie.

U lewej dłoni wskazującej anioła brakuje małego fragmentu. Jest to widoczne podczas dokładnej inspekcji. Poza tym nie stwierdzono poważniejszych uszkodzeń strukturalnych.

Biorąc pod uwagę wiek, delikatność modelowania i liczne ozdobne detale, ogólny stan jest dobry dla takiego obiektu.

Vieux Paris, Francja, prawdopodobnie ok. 1850–1870.