Alessandro Zezzos (1848-1914) - Luce in Cattedrale






Magister historii sztuki z praktyką w Sotheby’s i 15 lat doświadczenia.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140426
Doskonała ocena na Trustpilot.
Luce in Cattedrale, olej na płótnie z XVIII wieku, Włochy, Alessandro Zezzos (1848–1914), sprzedawane z ramą, ręcznie podpisane, w doskonałym stanie, 45 cm wysokości, 25 cm szerokości, waga 5 kg.
Opis od sprzedawcy
Alessandro Zezzos (Wenecja, 12 lutego 1848 – Vittorio Veneto, 1914) Światło w katedrze
wymiary z ramą cm .70x48.
kolkcja prywatna
......................................................
Urodzony w Wenecji, z matki Wenecjanki i ojca Greka[1], po ukończeniu studiów klasycznych uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Wenecji, gdzie brał także udział w zajęciach Pompeo Molmentiego. Współuczestnikami jego akademii byli między innymi Alessandro Milesi, Bartolomeo Bezzi, Guglielmo Ciardi, Antonio Dal Zotto, Pietro Fragiacomo, Emilio Marsili, Augusto Sezanne, Ettore Tito, Luigi Nono i Giacomo Favretto.
Pod wpływem ostatniego, z którym był wielkim przyjacielem, poświęcił się scenom weneckim o charakterze siedemnastowiecznym[2], specjalizując się zwłaszcza w akwareli[3].
Artysta zaczął zyskiwać rozgłos w 1871 roku, gdy Molmenti napisał dla L'arte in Italia artykuł, w którym chwalił talent trzech młodych weneckich malarzy: Federico Zandomeneghi, Guglielmo Ciardi i Alessandro Zezzos[4].
W 1873 roku zaprezentował w Wenecji obrazy Scena rodzinna i Né sposo né figlio; w 1877 roku w Paryżu I żonglerzy i I gołębie z San Marco[5].
W 1892 wykonał ilustracje do The Grand Canal, rozdziału podróżnego notesu Ore italiane Henry'ego Jamesa.
Działalność prowadził przeważnie w rodzinnym mieście, ale po śmierci żony, w 1904, zaczął podróżować za granicę, przebywając w Londynie, Berlinie, Wiedniu i Paryżu, gdzie przebywał do 1910 roku[6].
W 1907 roku, podczas krótkiego pobytu weneckiego, Umberto Boccioni nawiązał kontakt z Zezzosem, który zaszczepił mu zainteresowanie suchymi akwarelami[7].
Alessandro Zezzos (Wenecja, 12 lutego 1848 – Vittorio Veneto, 1914) Światło w katedrze
wymiary z ramą cm .70x48.
kolkcja prywatna
......................................................
Urodzony w Wenecji, z matki Wenecjanki i ojca Greka[1], po ukończeniu studiów klasycznych uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Wenecji, gdzie brał także udział w zajęciach Pompeo Molmentiego. Współuczestnikami jego akademii byli między innymi Alessandro Milesi, Bartolomeo Bezzi, Guglielmo Ciardi, Antonio Dal Zotto, Pietro Fragiacomo, Emilio Marsili, Augusto Sezanne, Ettore Tito, Luigi Nono i Giacomo Favretto.
Pod wpływem ostatniego, z którym był wielkim przyjacielem, poświęcił się scenom weneckim o charakterze siedemnastowiecznym[2], specjalizując się zwłaszcza w akwareli[3].
Artysta zaczął zyskiwać rozgłos w 1871 roku, gdy Molmenti napisał dla L'arte in Italia artykuł, w którym chwalił talent trzech młodych weneckich malarzy: Federico Zandomeneghi, Guglielmo Ciardi i Alessandro Zezzos[4].
W 1873 roku zaprezentował w Wenecji obrazy Scena rodzinna i Né sposo né figlio; w 1877 roku w Paryżu I żonglerzy i I gołębie z San Marco[5].
W 1892 wykonał ilustracje do The Grand Canal, rozdziału podróżnego notesu Ore italiane Henry'ego Jamesa.
Działalność prowadził przeważnie w rodzinnym mieście, ale po śmierci żony, w 1904, zaczął podróżować za granicę, przebywając w Londynie, Berlinie, Wiedniu i Paryżu, gdzie przebywał do 1910 roku[6].
W 1907 roku, podczas krótkiego pobytu weneckiego, Umberto Boccioni nawiązał kontakt z Zezzosem, który zaszczepił mu zainteresowanie suchymi akwarelami[7].
