Willem Hendrik van der Nat (1864–1929) - Hertje

W tym ekspresyjnym rysunku centralną postacią jest jeleń na naturalnym, pagórkowatym krajobrazie.

Zwierzę zostało przedstawione luźnymi, szybkimi liniami, które nadają mu zgrabny i niemal ruchliwy wygląd. Długie nogi i smukłe ciało zwracają uwagę, podczas gdy otoczenie zaznaczono jedynie kilkoma miękkimi liniami i partiami cienia.

Dzięki temu cała uwaga skupia się na jeleniu i jednocześnie powstaje poczucie przestrzeni i natury.

Szkicowy sposób rysowania nadaje pracy spontaniczny i kruchy charakter, jakby artysta uchwycił zwierzę podczas krótkiej chwili spokoju.

Wymiary: 13 x 20 cm
Wymiary z ramą: 28 x 35 cm

Willem Hendrik van der Nat (Leiden, 1864–1929) był wszechstronnym artystą: malarzem, rzeźbiarzem, rysownikiem, akwarelistą, grafikiem, ilustratorem i litografem. Pierwsze lekcje rysunku pobierał w młodym wieku, a później kształcił się w Hadze i Leiden, gdzie zaprzyjaźnił się z artystą Florisem Versterem i krytykiem sztuki H.P. Bremmerem.

Początkowo Van der Nat pracował jako ilustrator i litograf, ale około 1900 roku całkowicie poświęcił się malarstwu. Jego styl rozwijał się od wpływów Szkoły Hagijskiej (Haagskiej) do bardziej ekspresyjnego, barwnego sposobu pracy, inspirowanego m.in. Van Goghiem i Millet.
Zyskał rozgłos dzięki swoim obrazom owiec i kóz, często tworzonym podczas pobytów w Drenthe, ale malował także martwe natury, pejzaże i sceny hiszpańskie.

Van der Nat był współzałożycielem leidzkiego stowarzyszenia artystów De Kunst om De Kunst i zaliczany jest do serca tak zwanych Leidse Impressionistów — grupy malarzy wyróżniającej się swobodną pociągnięciem pędzla i żywą kolorystyką. Ich malarstwo tworzyło się w samym mieście Leiden i wokół niego. Ruch ten jest spokrewniony ze Szkołą Hadijską. Istnieje biografia napisana przez Willema L. Baarsa. (nie w przypadku zakupu dzieła).

Jego prace znajdują się w zbiorach wielu muzeów, takich jak Stedelijk Museum De Lakenhal w Leiden i Kröller-Müller Museum w Otterloo.

Oglądanie jest oczywiście możliwe.