René Magritte (1898-1967) - Ceci n'est pas une pomme






Spędził pięć lat jako ekspert ds. sztuki klasycznej i trzy lata jako komisarz-priseur.
€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 140426
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - podpis ręczny ołówkiem przez pana Charley’a Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE, płyta Rene Magritte podpisana
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Rama nie jest dołączona
Litografia wykonana pod nadzorem spadkobierców Magritte’a, autentyczna pieczęcią ukrytą, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charley’a Herscovici, Prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby Zapaśników), choć często nazywany jest po prostu według widocznych elementów ze względu na jego wyrazisty, niemal archetypiczny układ.
W tym fascynującym dziele okno działa jak rama do nieoczekiwanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz napotyka duży, doskonale kulisty obiekt, często opisywany jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony tuż poza szybą okienną. Ta sfera nic nie opiera; po prostu unosi się na środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej luby stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane z charakterystyczną precyzją, lecz marzycielską jakością Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomności, jak i głębokiej obcości. Okno, zwykle portal do rzeczywistości, tutaj przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej geometrii, zaprzecza grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i samej natury przedstawienia.
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - podpis ręczny ołówkiem przez pana Charley’a Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE, płyta Rene Magritte podpisana
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Rama nie jest dołączona
Litografia wykonana pod nadzorem spadkobierców Magritte’a, autentyczna pieczęcią ukrytą, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charley’a Herscovici, Prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby Zapaśników), choć często nazywany jest po prostu według widocznych elementów ze względu na jego wyrazisty, niemal archetypiczny układ.
W tym fascynującym dziele okno działa jak rama do nieoczekiwanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz napotyka duży, doskonale kulisty obiekt, często opisywany jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony tuż poza szybą okienną. Ta sfera nic nie opiera; po prostu unosi się na środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej luby stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane z charakterystyczną precyzją, lecz marzycielską jakością Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomności, jak i głębokiej obcości. Okno, zwykle portal do rzeczywistości, tutaj przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej geometrii, zaprzecza grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i samej natury przedstawienia.
