Deanna Durbin - Kaseta, Photo

Piękne, dedykowane zdjęcie słynnej aktorki i piosenkarki DIANA DURBIN oraz kaseta z najlepszymi jej utworami. Znajduje się na Alei Sław w Hollywood.

Deanna Durbin (Winnipeg, Manitoba, Kanada, 4 grudnia 1921 r. – Paryż, Francja, 17 kwietnia 2013 r.) była kanadyjską aktorką i piosenkarką, która zdobyła ogromną sławę jako nastolatka w musicalach i filmach komediowych Hollywood. Kręciła filmy w latach 1936–1948, specjalizując się w rolach zakochanych w naiwnych, do których dodawała piękny lekki sopran.

Biografia
Edna Mae Durbin, jej prawdziwe imię, urodziła się 4 grudnia 1921 r. w Grace Hospital w Winnipeg (Kanada) w rodzinie o brytyjskich korzeniach, z którą przeprowadziła się do Kalifornii w dzieciństwie. Została „odkryta” przez Metro-Goldwyn-Mayer w wyniku szkolnego konkursu śpiewu w Los Angeles, do którego przeniosła się jej rodzina, z zamiarem stworzenia biopiku operowej śpiewaczki Ernestine Schumann-Heink, ale ostatecznie zadebiutowała w filmie krótkometrażowym studia, w którym współrolowała inna nastoletnia gwiazda, Judy Garland, „Concierto al aire libre” (Every Sunday). Obie miały około 15 lat. Z rolami nastoletniej w słodkich, bardzo na modę epoki produkcjach, zdobyła ogromną popularność i uratowała Universal Pictures przed bankructwem dzięki filmom takim jak Reina a los catorce años lub Mentirosilla (Mad About Music).

Durbin pozostawała związana z Universal przez całe swoje życie zawodowe, które trwało ponad dwadzieścia tytułów, przynosząc jej także sławę poza Stanami Zjednoczonymi. W gronie jej adoratorów znaleźli się zarówno Winston Churchill, jak i Benito Mussolini, a niestety znana z historii Anna Frank miała na ścianie schronu jej zdjęcie, które było jednym z elementów otaczających próbę ucieczki przed nazistami.

W 1938 roku otrzymała, junto z Mickey Rooneyem, specjalną nagrodę Akademii Młodzieżowej za „znaczący wkład w przeniesienie na ekran ducha i persony młodości”. W wieku 25 lat była drugą najlepiej opłacaną kobietą w Hollywood, po Bette Davis, a jej klub fanów był najliczniejszy w latach czterdziestych. W 1945 roku zagrała i brała udział w obsadzie filmu La dama del tren, wyreżyserowanego przez francuskiego twórcę Charlesa Davida, który został jej trzecim mężem. Jej ostatnim filmem była For the Love of Mary Freddicka De Cordova w 1948 roku.

W wieku 28 lat odeszła od ekranów, poślubiając francuskiego reżysera Charlesa Davida, z którym miała drugie dziecko, i zamilkła z życia publicznego. „Nie mogłam być zawsze tą małą Miss Fix‑It, która wkroczyła do śpiewu”, powiedziała wówczas. Zamieszkała z rodziną, dziećmi, wnukami i prawnukami w francuskiej miejscowości Neauphle-le-Château, niedaleko Paryża. Przez dekady odrzucała wszystkie oferty powrotu do kina. Jej sopran został często określany jako „piękny i naturalny”, a jej wersja ariady „Un bel di vedremo” z opery Madama Butterfly odniosła sukces sprzedażowy. Jej popularność doprowadziła do stworzenia lalek z jej wizerunkiem, a jej pierwszy pocałunek na ekranie był wydarzeniem na łamach gazet tamtych czasów.”} )}{