Sebastian Bieniek (1975) - Doublefaced No. 39 (3/9)

Sebastian Bieniek (urodzony w 1975 roku w Polsce) jest znany z prac kontekstowych dotyczących dualizmu i ambiwalencji, które od 2013 roku wielokrotnie były wirusowe i były publikowane w największych czasopismach na całym świecie. Według hiszpańskiego magazynu VOGUE Madonna miała w 2016 roku poprosić go o stworzenie okładki nowego albumu, ale ekscentryczny artysta, jak to często bywa, odmówił i wolał zostać sam.

____

Na sprzedaż:

Oryginalna fotografia (wysokiej jakości Fine Art Print) z serii Doublefaced (2013) Sebastiána Bienieka.

Istnieje tylko 9 pojedynczo numerowanych i podpisanych oryginałów tego dzieła (Doublefaced No. 39). Poniżej 3/9.

Większość oryginałów znajduje się na świecie w ważnych kolekcjach. W USA, Szwajcarii, Włoszech, Holandii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Królestwie Bahrajnu, Wielkiej Brytanii, Japonii i Hongkongu.

To dzieło jest sprzedawane jako ostatnie, bezpośrednio od artysty; w zwycięskiej aukcji kupujący otrzyma również certyfikat autentyczności wystawiony na jego nazwisko.

_____

Szczegóły dotyczące dzieła sztuki:

- tytuł: Doublefaced No. 39 (3/9)
- rok: 2013
- rozmiar: 58 x 42 cm (na fotografii widoczny jest biały margines szerokości 5 cm; wymiary obejmują margines biały)
- charakter: to fotografia (nie naciągnięta ani oprawiona)
- papier: Baryta Canson
- metoda wykonania: C-Print
- podpisy: kilkukrotny. Najpierw na górze z przodu (schnell podpis), potem na dole po prawej (z pieczątką, tytułem i numerem). Z tyłu również podpisany, opieczętowany, podpisany tytułem i ponumerowany.

_____

Stan fotografii:

W prawym dolnym rogu mały (miękki) zagięcie (zdjęcie nr 7), które można by usunąć podczas oprawiania lub rozwijania – praktycznie widoczne głównie od tyłu. Ponadto krawędź w lewym dolnym rogu małą, dwoma miejscami lekko otartą (to krótka – pół milimetra szeroka – plamka, która podczas rozwijania zostałaby wycięta). Wszystko to widać na zdjęciu nr 7.

Jednak nie ma to istotnego znaczenia, ponieważ podczas rozwijania wszystko to zostanie wygładzone i odcięte, a tym samym całkowicie zniknie.

Motyw sam w sobie pozostaje w DOBRYM stanie, dlatego ogólny stan to „dobry”. Proszę jednak obejrzeć zdjęcie nr 7, by uprzedzić sobie pewne informacje.

Wspomniane powyżej (po rozwinięciu i oprawieniu) nieistotne miejsca znajdują się na białym obramowaniu. Fotografię ma już 13 lat i jest w doskonałym stanie.

_____

Wysyłka:

Fotografia wysyłana jest zwinięta.

_______

O serii Doublefaced:

Seria zdjęć Doublefaced berlińskiego artysty Sebastiana Bienieka uznawana jest bezsprzecznie za jedną z najważniejszych i najważniejszych serii fotografii epoki Internetu. To doskonały przykład współczesnej sztuki, która nie tylko rozumie współczesny duch czasu, ale także odzwierciedla go w najczystszej formie. W epoce, która charakteryzuje się cyfrową autoprezentacją, ciągłym na nowo definiowaniem ego i fragmentacją własnej tożsamości w mediach społecznościowych, Bieniek dotknął nerwowego rdzenia społeczeństwa swoimi pracami. Jego prace uchwyciły głęboki ludzkie pragnienie, by jednocześnie w cyfrowym szumie być maskowanym i widocznym, i uczyniły dualizm naszej nowoczesnej egzystencji widocznym wizualnie.

Minimalistyczny, ale przede wszystkim przerażający koncept – dwie twarze narysowane eyelinerem i szminką na policzkach modelek – rozprzestrzenił się w latach 2010-tych wirusowo i na trwałe wywarł wpływ na świat mody i popkultury. Jak silnie ten artystyczny impuls uderzył w puls czasu, widoczne jest w jego ogromnej sile oddziaływania na światowe ikony. Madonna, „Królowa Popu”, była tak zafascynowana hipnotyzującym językiem obrazów, że wybrała jedno ze zdjęć serii na okładkę swojego albumu Madame X. Również w muzyce i popkulturze zapisały się trwałe ślady: w oficjalnym teledysku do hitu Pharrell Williamsa Marilyn Monroe, ikoniczny pomysł dwupłaszczyznowej iluzji został skopiowany i zaprezentowany milionom widzów.

Najbardziej spektakularnym mostkiem między awangardową sztuką ciała a światem haute couture była seria na wybiegach francuskiej metropolii. Projektant Simon Porte Jacquemus dostrzegł zeitgeistowy potencjał prac i stworzył bezpośrednią współpracę z Sebastianem Bieniek na Paris Fashion Week. Kolekcja inspirowana sztuką Bieniega wystrzeliła w świecie mody niczym bomba i przyniosła Jacquemusowi prestiżową nagrodę LVMH Special Jury Prize o wartości 150 000 euro. Poprzez tę symbiozę między fenomenem Internetu, popkulturą a Haute Couture seria Doublefaced przekonała, że tradycyjna sztuka potrafi przekroczyć granice analogowego i stać się uniwersalnym językiem wizualnym całego pokolenia.

_____

O artyście:

Niemiecki artysta konceptualny, malarz i fotograf Sebastian Bieniek (ur. 1975) jest postrzegany jako jeden z najważniejszych i najbardziej radykalnych „granicznych” twórców współczesnej sceny artystycznej. Jego całe twórcze życie było nieustannym, prowokacyjnym tańcem na cienkiej linii między rzeczywistością a iluzją.

Urodzony na Górnym Śląsku, w 1989 roku jako repatriant przybył do Niemiec i rozpoczął swoją drogę artystyczną na Akademii Sztuk Pięknych w Braunschweigu. Tam studiował Sztukę Wolną pod wpływem skrajnie różnych środowisk: słynnej pionierki performance, Marinie Abramović, oraz szwajcarskiego artysty konceptualnego Johna M. Armledera. Później przeniósł się na Uniwersytet Sztuk w Berlinie, gdzie ukończył studia jako Meisterschüler, jednocześnie prowadząc studia reżyserii w Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Jego kariera zaczęła się na początku lat 90. w legendarnej berlińskiej instytucji artystycznej Tacheles, skąd szybko stał się stałą postacią. W 2013 roku, dzięki wiralowej serii zdjęć Doublefaced, odniosł międzynarodowy sukces i został uznany przez znane magazyny za jednego z najbardziej wpływowych artystów Berlina.

Wczesną część swojej kariery Bieniek przyciągał uwagę działaniami, które wywoływały duże zakłopotanie wśród publiczności i tradycyjnego przemysłu sztuki. Zainspirowany fizycznymi granicami ciała swojej mentorki Abramović, wykorzystał własne ciało jako materiał i w jednej z wczesnych prac codziennie przez kilka dni wykonywał na ramieniu nową ranę, by fizycznie udokumentować przemijalność. Oprócz tych bolesnych procesów organizował drażniące eksperymenty społeczne w przestrzeni publicznej, rozstawiając bez zezwolenia szerokie odstępy taśm barierowych, aby zablokować wejścia do metra lub place w Berlinie. Pokazywał w ten sposób, jak ślepo ludzie przestrzegają wizualnych i państwowych autorytetów. W swoim opublikowanym w 2011 roku tomie Realfake powiększył te eksperymenty do przestrzeni cyfrowej: poprzez tworzenie dziesiątek fałszywych profili celowo manipulował algorytmami, mediami i percepcją publiczną – na długo przed tym, jak zjawisko „Alternative Facts” dotarło do polityki światowej.

Najbardziej bezkompromisowym i radykalnym punktem kulminacyjnym tej interdyscyplinarnej twórczości była inscenizacja jego własnej śmierci jako finałowej sztuki performansu. Bieniek, który przez całe życie badał mechanizmy wpływu mediów, cyfrowej tożsamości i oszustwa, rozszerzył ten model na ostateczną granicę ludzkiej egzystencji. Sfałszował i zaaranżował wiadomości o swoim pogrzebie, towarzysząc temu koncepcyjnymi wiadomościami wideo, takimi jak Apology for being dead, czym zszokował świat sztuki oraz opinię publiczną. Za pomocą tego aktu poszedł dalej niż ktokolwiek inny w tym obszarze. Przestał używać wyłącznie płótna, kamery czy żyjącego ciała; podniósł całkowite zniknięcie, grę w zaświaty i następującą po tym medialną histerię do sztuki samej w sobie. Bieniek dowiódł w ten sposób ostatecznie, że w erze cyfrowych sieci granica między życiem a śmiercią może być manipulowana, kształtowana i ostatecznie stać się częścią hiperrealistycznej inscenizacji.