Sebastian Bieniek (1975) - Doublefaced No. 6 (8/9)

Sebastian Bieniek (urodzony w 1975 roku w Polsce) jest znany z prac kontekstualnych dualizmu i ambiwalencji, które od 2013 roku wielokrotnie stały się viralowe i były publikowane w największych magazynach na świecie. Według hiszpańskiego magazynu VOGUE Madonna nawet w 2016 roku poprosiła go o stworzenie okładki swojego nowego albumu, lecz ekscentryczny artysta, jak często, odmówił i wolał zostać sam.

____

Na sprzedaż:

Oryginalna fotografia (wysokiej jakości wydruk Fine Art) z serii Doublefaced Sebastiana Bienieka.

Istnieje tylko 9 pojedynczo numerowanych i podpisanych oryginałów tego dzieła (Doublefaced nr 6). Poniżej 8/9.

7 oryginałów znajduje się na całym świecie w ważnych kolekcjach. Między innymi w USA, Szwajcarii, Włoszech, Holandii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Królestwie Bahrajnu, Wielkiej Brytanii, Japonii i Hongkongu.

To dzieło jest sprzedawane przez samego artystę jako przedostatnie pozostające.

Zwycięzca aukcji otrzyma certyfikat autentyczności wystawiony na jego nazwisko przez artystę.

_____

Szczegóły dotyczące dzieła:

- Tytuł: Doublefaced No. 6 (8/9)
- Rok: 2013
- Rozmiar: 58 x 42 cm. (Na zdjęciu znajduje się 5 cm szeroki biały margines wokół zdjęcia. Wymiary uwzględniają biały margines)
- Charakter: Fotografia (nie wywołana na płótnie ani nie oprawiona)
- Papier: Baryta Canson
- Metoda wykonania: C-Print
- Podpisane: Tak, wielokrotnie. U góry po lewej znajduje się szybki podpis. U dołu po prawej znajduje się stempel artysty. U dołu po lewej tytuł i podpis. Z tyłu ponownie opis i podpis.

_____

Stan:

Na dole po lewej (link do zdjęcia nr 6) mały czerwony plam na białym marginesie. Ledwo widoczny, jeśli się o tym nie wie. Dlatego nieistotny i stan zatem dobry. Proszę jednak obejrzeć zdjęcie nr 6, aby wiedzieć, co otrzymasz. Tam plama widoczna jest w lewym górnym rogu. Nie ma więcej niż 1 mm szerokości.

Z tyłu znajduje się także miejsce przykryte taśmą klejącą. Takie miejsce występuje przy wszystkich zdjęciach, które w 2016 roku były wystawiane w PUCE (Pontificia Universidad Católica del Ecuador) w Quito/Ecuador, gdzie Sebastian Bieniek miał wykład. Taśmy użyto wtedy do przykrycia podpisu i w ten sposób deautentyzowano zdjęcie, aby po wystawie ponownie je autentyzować (ponownie podpisane i opisane). Powodem było to, że artysta nie był pewien, czy prace z Ameryki Południowej wrócą bezpiecznie, i nie chciał ryzykować utraty „oryginałów”. Jednak dobrze wróciły.

_____

Wysyłka:

Fotografia będzie wysłana zwinięta.

_______

O serii Doublefaced:

Seria Doublefaced berlińskiego artysty Sebastiana Bienieka jest bez wątpienia jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych serii fotograficznych w erze internetu. To doskonały przykład współczesnej sztuki, która nie tylko pojmuje współczesny duch czasów, lecz także ujmuje go w jego najczystszej formie. W epoce, która charakteryzuje się cyfrową autoprezentacją, ciągłą reinwencją ego i fragmentaryzacją własnej tożsamości w mediach społecznościowych, Bieniek uchwycił nerwowy rdzeń społeczeństwa swoimi pracami. Jego prace uchwyciły głębokie ludzkie pragnienie bycia jednocześnie zmaskowanym i widocznym w cyfrowym szumie, i uczyniły dualizm naszej nowoczesnej egzystencji materialnie wyczuwalnym.

Minimalistyczny, ale głęboko przerażający koncept – drugi wizerunek na policzkach modelek, narysowany eyelinerem i szminką – rozpowszechnił się w erze lat 2010., stając się viralem i trwale kształtując globalny świat mody i popkultury. Jak silnie ten artystyczny impuls trafił w puls czasu, widać po jego ogromnym wpływie na światowe ikony. Madonna, „Królowa Popu”, była tak zafascynowana hipnotycznym językiem obrazu, że wybrała jedno ze zdjęć serii na okładkę swojego albumu Madame X. Również w muzyce i kulturze popularnej koncepcja pozostawiła głębokie ślady: w oficjalnym teledysku do przeboju Pharrella Williamsa Marilyn Monroe zreinterpretowano ikoniczną ideę dwuskładnych iluzji i pokazano milionom widzów.

Najbardziej spektakularnym mostem łączącym awangardową sztukę ciała z haute couture była seria na wybiegach francuskiej metropolii. Projektant mody Simon Porte Jacquemus rozpoznał zeitgeistowe potencjały prac i wprowadził ten look we współpracy z Sebastianem Bieniek na Paris Fashion Week. Kolorystyka inspirowana sztuką Bieniek’a uderzyła w świat mody jak bomba i pomogła Jacquemusowi zdobyć prestiżową nagrodę LVMH Special Jury Prize w wysokości 150 000 euro. Dzięki tej symbiozie zjawiska internetowego, popkultury i haute couture, Doublefaced udowodniło, że tradycyjna sztuka może przekroczyć granice analogowego i stać się uniwersalnym językiem wizualnym pokolenia.

_____

O artyście:

Niemiecki artysta koncepcyjny, malarz i fotograf Sebastian Bieniek (ur. 1975) uchodzi za jednego z najradykalniejszych granicznych twórców sceny sztuki współczesnej. Jego całe życie to permanentny, prowokacyjny taniec na bardzo cienkiej linii między rzeczywistością a oszustwem.

Urodzony na Górnym Śląsku, w 1989 roku jako spóźniony wysiedlony przybył do Niemiec i rozpoczął swoją artystyczną drogę na Akademii Sztuk Pięknych Braunschweig. Tam studiował Sztukę Wolną pod skrajnymi wpływami: słynnej pionierki performance Marina Abramović i szwajcarskiego artysty koncepcyjnego Johna M. Armledera. Później przeniósł się na Uniwersytet Sztuk w Berlinie, gdzie ukończył studia jako Meisterschüler, równocześnie podejmując studia reżyserskie w Niemieckiej Akademii Filmu i Telewizji w Berlinie. Jego kariera zaczęła się pod koniec lat 90. w słynnym berlińskim domu sztuki Tacheles, skąd szybko stał się stałą postacią na scenie. W 2013 roku osiągnął międzynarodowy przełom dzięki wiralowej serii zdjęć Doublefaced, po czym prestiżowe magazyny uznały go za jednego z najbardziej wpływowych artystów Berlina.

Wcześniej już w młodości Bieniek wyróżniał się akcjami, które wywoływały niepokój wśród publiczności i tradycyjnego środowiska sztuki. Zainspirowany ciałem mentorki Abramović, używał własnego ciała jako materiału i w jednej z wczesnych prac codziennie na kilka dni robił na ramieniu nową ranę, aby fizycznie udokumentować przemijanie. Oprócz tych bolesnych procesów inscenizował niepokojące eksperymenty społeczne w przestrzeni publicznej, wyznaczając taśmy odgradzające szerokie odcinki, aby zablokować wejścia do metra lub place w Berlinie. W ten sposób demonstrował, jak ślepo ludzie poddają się władzy wizualnej i państwowej. W roku 2011, publikując książkę Realfake, rozszerzył te eksperymenty na sferę cyfrową: poprzez stworzenie dziesiątek fałszywych profili celowo manipulował algorytmami, mediami i postrzeganiem publicznym – na długo zanim zjawisko „Alternatywnych Faktów” dotarło do polityki światowej.

Najbardziej negatywny i skrajny punkt tej interdyscyplinarnej działalności stanowiło przedstawienie jego własnej śmierci jako finałowej performansu sztuki. Bieniek, który przez całe życie badał mechanizmy skuteczności mediów, cyfrowej tożsamości i oszustwa, rozszerzył ten schemat na ostateczną granicę ludzkiej egzystencji. Fałszował i orkiestrował wiadomości o swoim własnym zgonie, wzbogacając to koncepcyjnymi przekazami wideo, jak jego Apologia za bycie martwym, co wstrząsnęło świat sztuki i opinię publiczną. Tym aktem przesunął granice interdyscyplinarności wiele dalej niż którekolwiek inne dzieło przed nim. Już nie używał tylko płótna, kamery czy żywego ciała, lecz uczynił całkowite zniknięcie, grę z zaświatami i następującą po tym medialną histerię samym dziełem sztuki. Bieniek udowodnił w ten sposób ostatecznie, że w erze cyfrowych sieci granica między życiem a śmiercią jest manipulowalna, kształtowalna i ostatecznie staje się częścią hyperrealnej inscenizacji.