W.M. Thackeray - The Works of W.M. Thackeray - 1867-1869





€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141366
Doskonała ocena na Trustpilot.
The Works of W.M. Thackeray autorstwa W.M. Thackeray, angielska pierwsza edycja Thus w zielonej twardej oprawie, lata 1867–1869, w dobrym stanie, wszystkie ilustracje są obecne, zawiera Vanity Fair (2 vol.), Pendennis (2 vol.), The Virginians (2 vol.), The Newcomes (2 vol.) i inne tytuły.
Opis od sprzedawcy
"The Works of W.M. Thackeray" by W.M. Thackeray - Smith Elder, London - 1867-69 first thus UK edition - 18cmx15cm - condition: good, w oryginalnych zielonych, ozdobnych oprawach wydawcy, pewne ślady zużycia i ocierania na okładkach, wszystkie ilustracje obecne, odrobinę zżółknięcia stron.
Consists of:
-Vanity Fair (2 vol)
-Pendennis (2 vol)
-The Four Georges
-Barry Lyndon
-Roundabout Papers
-The Virginians (2 vol)
-The Newcomes (2 vol)
- The Book of Snobs
-Henry Esmond
William Makepeace Thackeray (/ˈθækəri/ THAK-ər-ee; 18 July 1811 – 24 December 1863) był angielskim powieściopisarzem i ilustratorem. Znany jest ze swoich satyrycznych dzieł, w szczególności powieści Vanity Fair z lat 1847–1848, panoramicznego portretu społeczeństwa brytyjskiego, oraz z powieści The Luck of Barry Lyndon z 1844, która została przeniesiona na film w 1975 roku w reżyserii Stanleya Kubricka.
Thackeray urodził się w Kalkucie, w Brytyjskiej Indiach, i został wysłany do Anglii po śmierci ojca w 1815 roku. Studiował w różnych szkołach i krótko uczęszczał na Trinity College, Cambridge, po czym opuścił, aby podróżować po Europie. Thackeray marnował spadek na hazard i nieudane gazety. Zajął się dziennikarstwem, aby utrzymać rodzinę, głównie pisząc dla Fraser's Magazine, The Times i Punch. Jego żona Isabella cierpiała na chorobę psychiczną. Thackeray zyskał sławę dzięki powieści Vanity Fair i stworzył kilka innych znaczących dzieł. W 1857 roku bez powodzenia ubiegał się o miejsce w Parlamencie, a w 1860 roku był redaktorem Cornhill Magazine. Zdrowie Thackeraya pogarszało się z powodu nadmiernego jedzenia, picia i braku ruchu. Zmarł na wylew krwi do mózgu w wieku pięćdziesięciu dwóch lat.
Thackeray zaczynał jako satyryk i parodysta, zyskując popularność dzięki utworom ukazującym jego upodobanie do łotrzykowskich bohaterów. Wczesne dzieła Thackeraya charakteryzowały się brutalnymi atakami na wyższe sfery, siłę militarnego świata, małżeństwo i hipokryzję, często pisane pod różnymi pseudonimami. Jego karierę pisarską zapoczątkowały satyryczne szkice, takie jak The Yellowplush Papers. Późniejsze powieści, takie jak Pendennis i The Newcomes, ukazują złagodzenie tonu, koncentrując się na dorastaniu postaci i krytycznym spojrzeniu na społeczeństwo. W epoce wiktoriańskiej Thackeray zajmował drugie miejsce po Charlesie Dickensie, ale obecnie jest przede wszystkim kojarzony z Vanity Fair.
"The Works of W.M. Thackeray" by W.M. Thackeray - Smith Elder, London - 1867-69 first thus UK edition - 18cmx15cm - condition: good, w oryginalnych zielonych, ozdobnych oprawach wydawcy, pewne ślady zużycia i ocierania na okładkach, wszystkie ilustracje obecne, odrobinę zżółknięcia stron.
Consists of:
-Vanity Fair (2 vol)
-Pendennis (2 vol)
-The Four Georges
-Barry Lyndon
-Roundabout Papers
-The Virginians (2 vol)
-The Newcomes (2 vol)
- The Book of Snobs
-Henry Esmond
William Makepeace Thackeray (/ˈθækəri/ THAK-ər-ee; 18 July 1811 – 24 December 1863) był angielskim powieściopisarzem i ilustratorem. Znany jest ze swoich satyrycznych dzieł, w szczególności powieści Vanity Fair z lat 1847–1848, panoramicznego portretu społeczeństwa brytyjskiego, oraz z powieści The Luck of Barry Lyndon z 1844, która została przeniesiona na film w 1975 roku w reżyserii Stanleya Kubricka.
Thackeray urodził się w Kalkucie, w Brytyjskiej Indiach, i został wysłany do Anglii po śmierci ojca w 1815 roku. Studiował w różnych szkołach i krótko uczęszczał na Trinity College, Cambridge, po czym opuścił, aby podróżować po Europie. Thackeray marnował spadek na hazard i nieudane gazety. Zajął się dziennikarstwem, aby utrzymać rodzinę, głównie pisząc dla Fraser's Magazine, The Times i Punch. Jego żona Isabella cierpiała na chorobę psychiczną. Thackeray zyskał sławę dzięki powieści Vanity Fair i stworzył kilka innych znaczących dzieł. W 1857 roku bez powodzenia ubiegał się o miejsce w Parlamencie, a w 1860 roku był redaktorem Cornhill Magazine. Zdrowie Thackeraya pogarszało się z powodu nadmiernego jedzenia, picia i braku ruchu. Zmarł na wylew krwi do mózgu w wieku pięćdziesięciu dwóch lat.
Thackeray zaczynał jako satyryk i parodysta, zyskując popularność dzięki utworom ukazującym jego upodobanie do łotrzykowskich bohaterów. Wczesne dzieła Thackeraya charakteryzowały się brutalnymi atakami na wyższe sfery, siłę militarnego świata, małżeństwo i hipokryzję, często pisane pod różnymi pseudonimami. Jego karierę pisarską zapoczątkowały satyryczne szkice, takie jak The Yellowplush Papers. Późniejsze powieści, takie jak Pendennis i The Newcomes, ukazują złagodzenie tonu, koncentrując się na dorastaniu postaci i krytycznym spojrzeniu na społeczeństwo. W epoce wiktoriańskiej Thackeray zajmował drugie miejsce po Charlesie Dickensie, ale obecnie jest przede wszystkim kojarzony z Vanity Fair.

