Joan Miró (1893-1983), d'après - Parler Seul - lithographic licensed print 2004 - COA

Litografia Joana Miró (*)
Ta praca reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych pierwotnie przez Miró do zilustrowania książki wierszy „Parler Seul” (**) (Mówić tylko), napisanej przez Tristan Tzara w 1947 roku.
Wydana przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonana na papierze vellum bawełnianym o wysokiej gramaturze.
Podpisana na płycie drukarskiej.
Na odwrocie kartki pieczęć wydawcy oraz Sukcesji Miró.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok: 2004
- Edycja: 1000 egz.
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym archiwum sztuki, dzięki czemu zachowała się w doskonałym stanie).

Dzieło będzie starannie manipulowane i pakowane w płytowy, wzmocniony karton. Wysyłka będzie rejestrowana z numerem śledzenia.

Wysyłka będzie ponadto objęta pełnym ubezpieczeniem na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla kupującego.

(*) JoAn Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Uczył się w akademii La Llotja przeciw woli rodziców, którzy chcieli, aby pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art Francesc Galí i poznał fauvistów oraz kubistów. Jego pejzaże emocjonalne, które kształtowały go jako osobę i artystę, są zasadniczo Mont-roig, Paryż, Mallorca, a później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie punktem kontrastu do intelektualnego niepokoju, który żył w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistycznymi i najbardziej kreatywnymi artystami swojego czasu. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusia i Giacomettiego oraz wystawiał wraz z Dalí, Tanguym, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na licznych wystawach poświęconych dadaizmowi i surrealizmowi.
Esemt wyzwala ekspresjonizm abstrakcyjny, który odkrywa w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joan Miró porzuci swoją exile we Francji i osiedli się w Palma de Mallorca, gdzie swoje miejsce schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektował warsztat, jakiego zawsze pragnął. Skoncentrował się wtedy na pracach rzeźb i ceramiki, aż do śmierci w 1983 roku.
Przywiązanie do krajobrazu Mont-roig najpierw, a następnie Mallorcy, będzie decydujące w jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennego użytku oraz otoczeniem naturalnym stanowią tło niektórych z jego badań technicznych i formalnych. Miró unika akademickiego stylu, dążąc nieustannie do dzieła globalnego i czystego, nieprzynależnego do żadnego określonego ruchu. Obiekty w formach i publicznych manifestacjach, to właśnie poprzez czyn plastyczny Joana Miró ukazuje swoją buntowniczość i wielką wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne otaczające go. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i niezwykle osobistego języka, który czyni go jednym z najważniejszych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje szczególnie skuteczną współpracę między artystą a autorem. Obrazy błyskotliwie spontaniczne i bezkształtne, narysowane Miró bezpośrednio w kamieniu przy znikomej liczbie szkiców przygotowawczych, posiadają twórczą energię wierszy losowych Tzary.
Wydanie oryginalne było pod kierunkiem Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z czego 49 w kolorze, z których 18 to hors-texte.