S. Oomius - [SUICIDE] Prophylacticum Vitae - 1660

PIERWSZE WYDANIE - SAMOBÓJSTWO – SAMOBÓJSTWO – PSYCHOLOGIA – HOLANDIA

Prophylacticum Vitae, czyli Ochrona życia, przeciw samobójstwu
Simon Oomius
Amsterdam, 1660

Rzadkie pierwsze wydanie z licznymi współczesnymi marginesowymi notatkami wykształconego teologa.

Szczególnie imponujące jest cało-stronicowe, miedzianoramowe frontispisowe frontyspis, przedstawiające drastyczne sceny samobójstwa i prób ratowania życia, przez co temat staje się od razu widoczny na oczy.

Wyjątkowo rzadkie wczesnonowożytne pierwsze wydanie tej książki o zapobieganiu samobójstwu – w badaniach podkreślane jako jedno z pierwszych samodzielnych pism na ten temat w języku niderlandzkim. Reformowany kaznodzieja Simon Oomius analizuje „pośrednie i bezpośrednie samobójstwo”, dyskutuje przyczyny takie jak rozpacza, przygnębienie, samotność i wątpliwości co do wiary, i rozwija obszerne duszpasterskie strategie zachowania życia. Dzięki temu dzieło znajduje się na granicy teologii, teorii moralności i wczesnej psychologii i daje wgląd w podejście do myśli samobójczych w XVII wieku.

DOTYCZY NOTATEK:
Łączą argumenty Oomiusza przeciwko rozpaczy i samobójstwu z innymi reformowanými autorami ( Bolton, Gouge, Voetius itp.) oraz z przykładami z historii kościoła (apostołowie, herezjarchi, synody kościelne).

Autor komentuje, numeruje i uzupełnia argumenty, np. przy „grzechu przeciw Duchowi Świętemu”, w kwestii przebaczenia „upadku w wiarze” oraz w duszpasterskim traktowaniu rozpaczy.

Na dole, w szerokich marginesach dolnych, znajdują się dłuższe, spójne notatki, najwyraźniej fragmenty lub własne sformułowania dotyczące sposobu postępowania z „Afvalligen”, „wanhopige zielen” itp. – co najprawdopodobniej oznacza notatki z kazania lub duszpasterstwa reformowanego duchownego.

Tekst jest wyraźnie uporządkowany: najpierw definiuje się istotę i formy samobójstwa, następnie analizuje się duchowe i społeczne przyczyny, a wreszcie praktyczne środki profilaktyczne, takie jak pocieszenie, duchowe towarzyszenie i wzmocnienie nadziei. Oomius zajmuje się także pokrewnymi tematami, jak rozpacza, grzech przeciw Duchowi Świętemu i pytanie o wieczne przeznaczenie samobójców – tematy, które w takiej jasności rzadko były omawiane w jednym tomie.

Współczesny oprawny pergaminowy oprawa z rękopiśmiennym tytułem na grzbiecie. Starościowo nieco obita, ale solidna. Wnętrze miejscami lekko przybrązowione (zob. zdjęcia). Wiele kart zawiera współczesne notatki marginalne (zob. zdjęcia).
Strony: Karta tytułowa z miedzianym wizerunkiem tytułu + strona tytułowa, Opdracht (14 stron), 336 stron, Bladt-Wyser (7 stron).