Miquel Torner de Semir (1938) - Menina - NO RESERVE

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w ramie ( rama ma pewne braki )

Wymiary dzieła: 38 cm wysokości x 32 cm szerokości

Wymiary ramy: 46 cm wysokości x 40 cm szerokości

Stan dzieła: dobry

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku, w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), jako ostatnia osoba żyjąca urodzona w tej emblematycznej budowli otoczonej przez wulkany (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). Fakt ten kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociąga go średniowiecze, romańska sztuka Pirenejów i prymitywni gotycy. Śladem włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy Quattrocenta – Fra Angelico czy Rafael – odczuwalne jest to w wielu portretach żeńskich Tornera de Semir, jak w przypadku omawianego dzieła. To właśnie ta mieszanka starego i nowego stanowi źródło oryginalności jego twórczości. Najbardziej go kształciło poznanie romanik i gotyk. Jego postaci, często obrysowane grubą ciemną linią, przywodzą na myśl gotyckie witraże – jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, uczy się najważniejszego dla siebie – dyscypliny rysunku. Pod mistrzem Marletem zaznajamia się z modernizmem i katalońskim Nouveau-centismo. Studiował w Escola de Belles Arts w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedził Muzeum Prado i nasiąkał malarstwem Velázqueza, decydując się na odtworzenie Menin w swoim guście, własnym stylu, z żywymi kolorami takimi jak różowy i fosforyzujący fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatyzowania artysty. Co więcej, jeśli się uważnie przyjrzeć, w twórczości artysty można dostrzec technikę kolażu, w której wstawia fragment tkaniny, kartonu, a nawet partytury muzycznej.

W Paryżu rozpoczyna swoją pracę, jak sam nazywa, „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawianie w Terrassie w 1968 roku, a potem w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego sztuka rozpoczęła się w figuratywnym mediterraneo, następnie przeszła w abstrakcję, by powrócić do figury o nowoczesnym pojęciu. Uważany jest, ostatecznie, za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa mediterranejs.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka renomowanych artystów takich jak Tharrats, Muxart czy Tàpies. Jego malarstwo cechuje użycie jasnych, bogatych kolorów. Jego praca można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje bogata i gęsta barwa, która wraz z różnorodnymi materiałami używanymi jako podkład daje efekt ekspresjonistycznego malarstwa o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

Klasyczne i nowe łączą się w pędzlu Miquela Tornera de Semira. Czas się rozpuszcza, znika. Linia oddzielająca przeszłość od teraźniejszości znika dzięki jego malarstwu, sposobowi malowania na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest inspirowany przez starożytnych, Giotta, renesans włoski i poszukiwania informale abstrakcjonistów. To punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie bardzo praca jak koncept, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na nieustannie poszukiwania. Interesującym kontrastem w twórczości Miquela jest sposób, w jaki przedstawia postacie, miejsca i sytuacje z epok dawnych, utrwalone w nowoczesnych technikach malarskich. Ten wybitny kataloński malarz potrafił zerwać z regułami czasu. Tak bezpośrednio, że z pozoru dwuwymiarowy obraz może przypominać zbiór tekstur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fabuizujący (faubistyczny), z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zaprasza obserwatora do zgłębienia otoczenia dzieła i myśli artysty. Niemniej Torner de Semir ma swój własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece postacie mają spokojne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Postać służy Semirovi do domagania się porządku i rytmu działań ludzkich.

Według Jona Lluís Montañé, barselonist, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, słynny kataloński malarz Torner de Semir w swoim obszernym dorobku malarskim „interesuje się kompozycją i kolorem, generatorem specjalnie opracowanych stworzeń, gdzie widoczna jest odciski determinacji i kontrastowa paleta kolorów. Prezentuje postacie, krajobrazy i kompozycje, które stanowią wyraźne ćwiczenie akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w nieodparcie charakterystycznym osobistym znaku plastycznym".

Krytyk sztuki, Josep M. Cadena, mówi o Semirze: „Malarz kładzie mocne i precyzyjne linie na sylwetach głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych barw do wyrażania uczuć. Kiedy to możliwe, tworzy obraz w obrazie, a nawet próbuje wprowadzać w tła interpretacje i znaki abstrakcyjne. W ten sposób tworzy pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny staje się znacznie bogatszy i atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece postacie mają spokojne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój, który musi towarzyszyć realizacjom ducha. Postać służy mu do proszenia o porządek i rytm w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Łatwo przekazuje pozytywne odczucia tym, którzy znają jego prace".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, najważzny sposób, mocny, precyzyjny, wyrazisty, ustala kształt, wyznacza miejsca w przemyślanych kompozycjach, które nam przedstawia Torner de Semir. A potem przychodzi spojrzenie w inny sposób, to wyobraźnia, przychodzą sny łączące się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w kolory podstawowe, subtelne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość pejzażu, postaci. Ciekawa i pociągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni."

Zgodnie ze swoją wizją prymitywów, nie przejmował się zbytnio swoją społeczną projekcją na swoich mistrzów; niekiedy byli anonimowi i mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii; trudno sporządzić wyczerpujące zestawienie jego CV. Obecnie wystawia, na stałe, w La Galería Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Rezydowy Dom Monety, aby opublikować jedno z jego dzieł na znaczku pocztowym i uczestniczyć w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Rezydowy Dom Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były eksponowane w dużej liczbie miast europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, itp. Poniżej przedstawiamy niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacotheca. Sabadell - Barcelona.
Societé des Artistes Indépendants. Paryż.
Grand Palais. Paryż.
Dan Art, Béziers - Francja.
Galerie Espace. Paryż - Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Francja.
Zaproszony jako honorowy na wystawie Cercle Español. Dreux - Francja.
Salon d’Automne. Clermont-Ferrand - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonaiere Jeanne Gatineau. Paryż.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris, Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Szwajcaria.
Galería Arcadia- Madryt.
Galería de arte Star. Kolektyw. Madryt.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon. Francja.
Galería Campo u Campo. Belgia.
Galería B.C.S. Estrasburg. Francja.
Haus Arnold. Frankfurt nad Menem. Niemcy.
Haus Berlinghoff. Heidelberg. Niemcy.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madryt.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francja.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Kolektyw Świąteczny, 2009-Tarragona.
#parisapartment