Miquel Torner de Semir (1938) - Menina

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w oprawie

Wymiary dzieła: 73 cm wysokości x 60 cm szerokości

Wymiary ramy: 84 cm wysokości x 71 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Gerona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej ikonicznej konstrukcji otoczonej przez wulkany (obecnie mieszka w Sant Feliu de Guíxols). To wydarzenie kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociąga go Średniowiecze, romański styl Pirenejów i wczesny gotyk. Śladem włoskiej sztuki renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta włoskiego, takich jak Fra Angelico czy Rafael, odczuć można w wielu portretach żeńskich Tornera de Semir, jak ten, który przedstawiamy. To właśnie ta mieszanka starości i nowoczesności stanowi oryginalność jego twórczości. Najbardziej go kształciła znajomość romańskiego i gotyku. Jego postaci, w wielu wypadkach obramowane grubą ciemną linią, przywołują witraże gotyckie — świetliste, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze — dyscypliny rysunku. Pod mistrzem Marlet poznał modernizm i kataloński Nuevocentismo. Studiował w Escola de Belles Arts w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Prado i nasiąknie malarstwem Velázqueza, decydując się odtworzyć holenderki (las meninas) po swojemu, ze swoim własnym stylem, z żywymi kolorami takimi jak róż i fosforescencyjny fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do wyróżnienia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli uważnie się przyjrzeć, można dostrzec u artysty użycie techniki kolażu, w którym włącza fragment tkaniny, kartonu, a nawet partytury muzycznej.

W Paryżu zaczyna swoją twórczość, którą sam nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Zaczął organizować wystawy indywidualne w Terrassie w 1968 roku, potem także w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczyna się jako figurywizm śródziemnomorski, który następnie przechodzi w abstrakcję, by powrócić do przedstawień o nowoczesnym charakterze. Uważany jest, ostatecznie, za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak sławnych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych, bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować jednym słowem — ŻYCIE. Tak więc znakomite dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje się bogatym, gęstym kolorystycznym, który połączony z różnorodnymi materiałami używanymi jako podkład daje rezultat ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i nowoczesne, zlewają się pod pędzlem Miquela Tornera de Semir. Czas się rozmywa, znika. Linia oddzielająca przeszłość od teraźniejszości znika w jego obrazach, w jego sposobie prowadzenia linii po płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: cała jego twórczość.

Malarz z Geruny jest inspirowany przez dawnych, Giotta, renesans włoski i poszukiwania nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to jest punktem wyjścia jego malarstwa; obiekt jego troski to zarówno rzemiosło, jak i koncepcja, próbował być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, nieustanne poszukiwania. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób, w jaki przedstawia postacie, miejsca i sytuacje z dawnych epok przeniesione za pomocą nowoczesnych technik malarskich. Ten wybitny kataloński malarz potrafił łamać reguły czasu. Tak bezpośrednio Miquel Torner de Semir definiuje linie i formy, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, iż dzieło to płótno o dwóch wymiarach, wydaje się, że malarstwo to raczej suma tekstur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fabularny (faubistyczny), z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zaprasza obserwatora do zatopienia się w otoczeniu dzieła i myśli artysty. Niemniej, Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie żeńskie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Postać służy Semirowi do domagania się porządku i rytmu w ludzkich działaniach.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, prestiżowy kataloński malarz Torner de Semir, w swoim obszerze dzieł malarskich „zainteresował się kompozycją i kolorem, generującymi twórczość szczególnie dopracowaną, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastowej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią jasny przykład akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w niepowtarzalnym, plastycznym wyrazie.”

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz kreśli mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz „w obrazie”, a nawet próbuje wstawiać w tła interpretacje i abstraktywne znaki. Dzięki temu uzyskuje pozytywną relację między różnymi formami wyrazu, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjniejszy. Ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Postać służy mu do żądania porządku i tempa w ludzkich działaniach; jego malarstwo jest etyczne. Łatwo przekazuje pozytywne odczucia tym, którzy znają jego twórczość."

Dla J. Llop S.: „Rysunek, podstawowy i mocny, precyzyjny, wnikliwy, definiuje formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Nam przedstawia Torner de Semir. A potem przychodzi spojrzenie na inny sposób, wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w chromatyzm łączący kolory podstawowe i łagodne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu i postaci. Interesujące i pociągające dzieło, które wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni.”

W zgodzie ze swoją wizją primitivów, nie przejmował się zbytnio swoim społecznym oddziaływaniem na swoich mistrzów, którzy czasami byli bezimienni i mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał się w Europie, Ameryce i Japonii; trudne byłoby sporządzenie wyczerpującego zestawienia jego życiorysu. Obecnie wystawia na stałe w La Galería Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety (Museo de la Real Casa de la Moneda), aby jedna z jego prac została wybita w znaczku pocztowym i wziąć udział w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera prezentowano w wielu miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasbourg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, itp. Poniżej przedstawiamy niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Sociéte des Artistes Indépendants. Paris.

Grand Palais. Paris.

Dan Art, Béziers-Francja.

Galerie Espace. Paris-Beaubourg.

Lyons Club. Chartres Doyen - Francja.

Honorem zaproszony na wystawę Cercle Espanyol. Dreux - Francja.

Salon d’Automne. Clermont-Ferrand - Francja.

Grand Prix la Femme et l’Imabonnaire Jeanne Gatineau. Paris.

Sala Gavina. Palamós - Gironda.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai kulturowy Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paris.Francja.

La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.

L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.

Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Szwajcaria.

Galería Arcadia- Madryt.

Galería de arte Star. Kolektyw.Madryt.

Galería 4 Cantons. Olot.Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot.Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon.Francia.

Galería Campo u Campo. Belgia.

Galería B.C.S. Estrasburg.Francja.

Haus Arnold. Frankfurt nad Menem. Niemcy.

Haus Berlinghoff. Heidelberg.Niemcy.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madryt.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francja.

Wystawa ku pamięci 25. rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.

Sala Constanti Art, Reus. Kolektyw Świąteczny, 2009-Tarragona.