Varotari - Il Vespaio Stuzzicato - 1671

WIR ZAWISTNIONE PSR: SZKICE WENECJANKIE SZESNASTEGO WIEKU MIĘDZY STRÓJEM, VIZJAMI I ŻYCIEM CODZIENNYM
Pierwsze wydanie, niezwykle rzadkie i szczególnie interesujące, najważniejszego dzieła satyrycznego Daria Varotari, składającego się z dwunastu satyr w dialekcie weneckim, z których każda jest opatrzona sonetem w języku włoskim. Dzieło podejmuje w tonie ironii i zgryźliwości tematy takie jak chciwość, fałszywe przyjaźnie, zamieszki miejskie, fortunę, przesądy, honor, lenistwo, plotkarstwo, kochankowie i konflikty małżeńskie. Tom wyróżnia się również słynną antiportą wyryto w mosiądzu przez Iacopo Piccini, przedstawiającą fauna stymulującego vesparię, obraz bezpośrednio powiązany z tytułem dzieła. Na końcu znajduje się glosariusz termów weneckich i zbiór wyrażeń i zwrotów weneckich, o szczególnym znaczeniu językowym i dokumentacyjnym.

UZASADNIENIA DO ZBIERANIA / DLACZEGO KUPIĆ
PIERWSZE WYDANIE - Pierwsze wydanie z 1671 r., poszukiwane ze względu na rzadkość i znaczenie w historii literatury satyrycznej weneckiej.
DWUNASTA SATYRA W DIALEKCIE WENECKIM - Pełny zbiór dwunastu satyr, opatrzonych równoważnymi dwunastoma sonetami w języku włoskim, istotny dokument kultury weneckiej XVII wieku.
ANTI PORTA WYRZEŹBIONA PRZEZ IACOPO PICCINI - Piękna antyporta z wizerunkiem figury Fauna atakującego vesparię, jeden z najbardziej charakterystycznych elementów ikonograficznych wydania.
GLOSARIUSZ WENECKI - Dzieło obejmuje również sekcję poświęconą wyjaśnieniu weneckich słów i zwrotów, czyniąc je interesującymi nie tylko dla literatury, ale także dla historii języka i obyczajów.

WARTOŚĆ RYNKOWA
Rynek antykwaryczny dokumentuje dla pierwszego wydania różne wartości w zależności od kompletności, stanu zachowania i oprawy. Dla omawianego egzemplarza, biorąc pod uwagę pierwsze wydanie, kompletność, oryginalną antiportę i wiekową oprawę, a także oczywiste ślady upływu czasu i pewne niedoskonałości kart, orientacyjna wycena handlowa może oscylować wokół 400–700 euro.

OPIS FIZYCZNY I STAN
Oprawa wiekowa z tektury z grzbietem i rogami z pergamenu, kartkowy wklejony grzbiet oraz okładki pokryte w zieloną dekorowaną papierową; antiporta wyryta w mosiądzu, przedstawiająca fauna drażniącego vesparię; inicjały, testatine i finalini drzeworytowe. Egzemplarz z rozproszonymi śladami użycia i czasu, pewne przebarwienia i fizjologiczne brązowe plamy, plamy i plamy, zwłaszcza na kartach wstępnych i końcowych; obecne drobne niedoskonałości i rysy na marginesach i oprawie. Ta oferta zawiera wizualizacje AI. Odwołuj się do oryginalnych fotografii, aby zweryfikować faktyczny stan przedmiotu. Obrazy stanowią integralną część opisu. W książkach zabytkowych z wielowiekową historią mogą występować pewne niedoskonałości, nie zawsze widoczne w opisie. Str. (2); 14 nn; 184; 18 nn; (2).

CAŁKOWITY TYTUŁ I AUTOR
Il Vespaio Stuzzicato.
Wenecja, w drukarni Pietr'Antonio Zamboni, 1671.
Dario Varotari.

KONTEXT I ZNACZENIE
Il Vespaio stuzzicato stanowi jeden z najbardziej niezwykłych świadectw wenecjskiej satyry z drugiej połowy XVII wieku. Dwanaście satyr napisanych jest w dialekcie weneckim i porusza tematy obyczajowe postrzegane z perspektywy ironicznej: chciwość, interesowne przyjaźnie, życie miejskie, fortuna, przesądy, znaczenie przyznawane honorowi, plotkarstwo, kochankowie, próżność, utracony czas i konflikty małżeńskie. Do każdej satyry towarzyszy sonet w włoskim, tworząc interesującą konfrontację między językiem literackim a mówionym weneckim. Dzieło jest również cenne ze względu na swój aparaty językowy końcowy, z „Oświeceniem niektórych słów” i „Modami figuratywnymi, i zwrotami weneckimi wyjaśnionymi”. Dedykacja skierowana jest do Nicolò de Pruniers, markiza Sant'Andrea, doradcy króla Francji i ambasadora przy Republikie Wenecji. Dedykacja datowana na Wenecję, 5 czerwca 1671 r. i podpisana przez Dario Varotari. Antiporta, podpisana I.P.F., przedstawia fauna prowokującego vesparię, co wizualnie tłumaczy tytuł i prowokacyjny zamiar utworu.

KRÓTKA BIOGRAFIA AUTORA
Dario Varotari, aktywny w XVII wieku, był poetą, malarzem, rytownikiem i lekarzem, synem słynnego malarza Alessandro Varotari, zwanego Padovanino. Źródła pamiętają go przede wszystkim z twórczości literackiej i działalności poety satyryka w dialekcie weneckim. Napisał także Il cembalo d'Erato, opublikowany w Wenecji w 1664 r., oraz libretta operowe. Il Vespaio stuzzicato to jego najsłynniejsze i najważniejsze dzieło. Nowoczesne źródła odróżniają go od dziadka o tym samym imieniu, Dario Varotari młodszego.

DRUK I OBIEGI
Pierwsze wydanie zostało wydrukowane w Wenecji w 1671 r. w drukarni Pietr'Antonio Zamboni. Dzieło później miało ponowny nakład w 1699 r. Pierwsze wydanie z 1671 r. jest tym, co tutaj opisano i zawiera wszystkie dwunastu satyr, dwunastu sonetów, glosariusz i sekcje końcowe. Egzemplarz charakteryzuje antyporta wyryta w mosiądzu i typograficzna aparatura składająca się z inicjałów, testatine i finalini.

BIBLIOGRAFIA I ODNOŚNIKI
ICCU / SBN; EDIT16; CERL; USTC; WorldCat; Treccani, «Varotari, Dario»; Enciclopedia Italiana, hasło «VAROTARI, Dario», Luigi Fassò; Gamba, Serie degli scritti impressi in dialetto veneziano; Biblioteca Civica Angelo Mai, katalog i kartoteki dzieł Daria Varotari; Wikisource, Il vespaio stuzzicato, edizione del 1671; Google Books, egzemplarz zeskanowany z Biblioteki Cremona; repertoria antykwariatów i katalogi aukcyjne."