Giovanni Greco (1953) - Assedi anacronistici

Wysyłka łączona, jeśli kupisz więcej prac na tej samej aukcji, zapłacisz tylko jedną wysyłkę

Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online „DELAURETISART”

Giovanni Greco (1953, Catania) [Italia]
Smalto akrylowe, na płótnie
podpis artysty z przodu i z tyłu;
Certyfikat autentyczności
GIovanni GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po nieukończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisuje się w szkole Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczyna swoją działalność malarską, zaczynając jednocześnie od magritte’owskiego przykładu, a następnie de Chirico, gdzie możliwe było rozwiązanie dwóch pozornie sprzecznych warstw — snu i obiektywnej rzeczywistości — w pewnego rodzaju rzeczywistość absolutną.
U podstaw jego badań leży silna skłonność do rozwiązania wielkich dylematów istnienia i stosunku ja do świata, starając się interpretować „myśl” — czasem niezaprzeczalne przejścia — dzieło artysty Giovanni Greco nie do końca dające się dobrze oddać słowami, ale umożliwiające oświetlenie problemów fundamentalnych, których nasz umysł nie przestaje rozsupływać, wystawiając na scenę wizualne wymuszenia, wymuszenia duszy; dalej pociąga go malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim dzieła G. De Chirica, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile ze względu na ujawniony w nich ład kompozycyjny; przedmioty, postaci i sama przestrzeń stają się masami potężnymi, nadane przez ciemne i lepkie objętości koloru w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty zawieszone między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi odwołaniami zaczerpniętymi z przeszłości, zniszczone przez czas, w nieznanym świecie.
To świat „ëndonèxò”, termin wymyślony przez artystę – (éndon-éxò) – gdzie spojrzenie jest jasno skierowane ku sobie samemu i wewnątrz rzeczy, ale jednocześnie wyraża jego pragnienie, by uczynić swoją sztukę bliższą doświadczeniu obserwatora, wywodząc z głębin duszy, stopniowo zastępować, za pomocą nowych mrocznych sił, jasne i proste przestrzenie rozumu.