Lorestan brąz Figura koziorożca górskiego - 42 mm

Lurystanowa figurka z kozłem z brązu
Kulturo / Okres: Starożytna Bliskowschodnia, Luristan
Data / Okres: Epoka żelaza, około 1000–650 p.n.e.
Materiał: Brąz
Wymiary: Nie podano
Stan: Dobry, z wiekowym zużyciem powierzchni, osadami ziemistymi i zielono-brązową patyną. Szczegóły widoczne, w tym otwarta podstawa i dekoracyjne okrągłe motywy.

Żadna wysyłka poza Unią Europejską. Z powodu skomplikowanych przepisów eksportowych dotyczących dóbr kulturowych przedmiot nie może być wysłany poza UE. Upewnij się, że masz adres dostawy w Unii Europejskiej przed licytacją.

Informacje o pochodzeniu:
Identyfikator rejestracyjny obiektu: 1005
Aktualny właściciel (S.N.J. S.) nabył figurkę ibexa od B.N. w Schiedam, Holandia.
Poprzedni właściciel, B.N. z Schiedamu, oświadczył, że obiekt znajdował się w jego kolekcji, jednak data nabycia nie została podana.
Według poprzedniego właściciela obiekt wcześniej stanowił część prywatnej kolekcji w Holandii; data tego wcześniejszego posiadania jest nieznana.
Nie było dostępnych dalszych informacji dotyczących wcześniejszej historii własności obiektu.

Informacje kontekstowe:
Ta brązowa figurka przypisywana jest tradycji obróbki metali Luristan z Starożytnego Bliskiego Wschodu, szczególnie znanej z charakterystycznych brązowych obiektów Epoki Żelaza. Figurka przedstawia stylizowanego rogate zwierzęcia, prawdopodobnie kozła górskiego lub pokrewnego Caprina, z dolną częścią w formie otwartej. Otwory okrągłe i wystające elementy stanowią część konstrukcji, podczas gdy mocno zaznaczona głowa i rogi nadają zwierzęciu charakterystyczny profil.

Rośliny rogate zajmowały istotne miejsce w wizualnej kulturze Starożytnego Bliskiego Wschodu. Kozły górskie, kozy i pokrewne zwierzęta występowały często na obiektach brązowych, ceramicznych i innych artefaktach. Należały do znanego środowiska naturalnego, ale mogły również nosić znaczenie symboliczne. Dokładne znaczenie i pierwotna funkcja poszczególnych figur nie zawsze mogą być odtworzone. Otwarta konstrukcja i wystające elementy tej sztuki sugerują, że mogły służyć pierwotnie jako ozdobny element montażowy lub mocujący, a nie wyłącznie jako samodzielna statuetka.

Bronzy lurystanowe należą do wyrafinowanej i charakterystycznej tradycji obróbki metali, która rozwijała się w późnym II tysiącleciu p.n.e. i wczesnym I tysiącleciu p.n.e. Rzemieślnicy wytwarzali broń, wyposażenie jeździeckie, szpilki, okucia, naczynia i przedmioty ozdobione stylizowanymi wizerunkami ludzkimi i zwierzęcymi. Techniki odlewnicze, w tym proces traconego wosku, umożliwiały metalurgom tworzenie złożonych sylwetek i form ażurowych.
Te obiekty rozwijały się w szerokim środowisku kulturowym Starożytnego Bliskiego Wschodu, gdzie społeczności łączyły się poprzez sieci wymiany, migracji i wiedzy technicznej. Charakterystyczna tradycja brązu lurystanowego zachowała jednak własny język artystyczny, widoczny przede wszystkim w pomysłowych i silnie stylizowanych przedstawieniach zwierząt.

Datowana ogólnie na Epokę Żelaza, około 1000–650 p.n.e., ta figurka należy do jednej z najbardziej charakterystycznych tradycji obróbki brązu Starożytnego Bliskiego Wschodu. Jej połączenie motywów zwierząt, konstrukcji ażurowej i odlewu brązu tworzy namacalny związek z utalentowanymi metalurgami i społecznościami starożytnego Bliskiego Wschodu.