Hiroshi Sugimoto - Couleurs de l'ombre - 2012

Wyjątkowy egzemplarz książki z rynków wtórnych wydanej przez paryski dom mody Hermes, książka praktycznie niedostępna w Internecie. 70 kolorowych plansz fotograficznych, teksty po francusku i angielsku autorstwa Pierre-Alexis Dumas „Odkrycie chromatyczne” i Hiroshi Shugimoto „Kolor Polaroidu”, solidna twarda oprawa w kolorze białym z tytułem wybitym wklęsłym na okładce, ton w ton. Egzemplarz dołączony do kartonu zaproszenia na inaugurację wystawy prezentowanej w 2013 roku podczas Międzynarodowych Spotkań Fotografii w Arles.

Hiroshi Sugimoto. najpierw chciał podążać śladami uczonego Newtona, który jako pierwszy rozkładał światło i izolował siedem kolorów, barw tęczy (purpurowy, niebieski, zielony, żółty i czerwony, pomarańczowy i indygo). Potrzeba było dziesięciu lat, aby Sugimoto doprowadził do stworzenia projektu zatytułowanego „Kolory cienia”. W Tokio, na szczycie wzgórza, na szczycie budynku, zainstalował bardzo wysoką (2,50 m) szklaną soczewkę, wyciętą z opticznego szkła. Ściany jednego z mieszkań pokryto tradycyjną warstwą, która odbija i jednolicie pochłania światło, i jeden z pokoi tego mieszkania stał się w ten sposób fotograficzną komorą o nowym typie (zob. zdjęcie). Artysta następnie czekał każdego dnia na świt. Gdy promienie słońca padały na pryzmat, tworzyły na białych ścianach migoczące odcienie, rozkładając światło dzienne na nieskończony, stopniowo zmieniający się w ruchu słońca grad kolorów. Kolor zyskuje tym samym wymiar kosmiczny i jest zależny od przestrzeni i czasu: „Światło na ścianie pochodzi ze Słońca, które znajduje się 150 milionów kilometrów od Ziemi. Te kolory mają już kilka lat, są zapisem historii wszechświata” — wyjaśnia Hiroshi Sugimoto.

Na białej ścianie pojawiły się siedem kolorów, ale znaczyło to znacznie więcej. Między błękitem a zielenią, między czerwienią a żółcią istnieje nieskończona liczba pośrednich odcieni. Sugimoto widział w fotografii sposób uchwycenia koloru nawet w jego szczelinach za pomocą ostatnich filmów Polaroid, dzięki około stu zdjęciom, z których każde ukrywało niewielki fragment spektrum świetlnego w momencie, gdy każdy kolor płynnie przechodzi w inny, by ostatecznie zaniknąć w cieniu.

Na bazie tych Polaroidów Hiroshi Sugimoto, firma Hermès wyprodukowała serię kwadratów wydrukowanych na jedwabiu, każdy po siedem egzemplarzy, czyli 140 kwadratów o wymiarach 140 cm x 140 cm. Każdy z tych 140 kwadratów, wyceniony na 7 000 €, zawierał egzemplarz książki.

Egzemplarz w bardzo dobrym stanie, z drobnym śladem uderzenia na dole grzbietu, książka z mojej prywatnej kolekcji, przechowywana z największą starannością. Wysyłka zabezpieczona i skutecznie śledzona przez międzynarodową przesyłkę pocztową. W przypadku zakupów wielu egzemplarzy możliwość wysyłki zbiorczej z zwrotem nadpłaconych kosztów pocztowych poprzez PayPal.

1,350 kg poza opakowaniem