Tijs Dragtsma (1992) - A Fin Escapes the Clutter

Kula rybna ma być najmniejszym, najdelikatniejszym akwarium, jakie istnieje — okrągłe szkło, czysta woda, jedno zwierzę trzymane bezpiecznie w środku. W A Fin Escapes the Clutter woda zniknęła, a kula wypełniły butelki, w których kiedyś była woda — każda pusta, każda zajmuje miejsce, które ryba potrzebowałaby, by obrócić się i oddychać. Ryba wspięła się na jedyne miejsce, które zostało do postawienia, balansując na ramionach własnej zastępczyni.

To, co akrylowe szkło daje z powrotem z tego małego kryzysu, to pole drobnych zadrapań, zgromadzonych wzdłuż łusek i płetw ryby, wzdłuż żebrowanych stron butelek, wokół cienkiego rantu kuli. Wytworzone bezpośrednio w powierzchni, te znaki łapią wszelkie światło, które pokój oferuje, i zwracają je jako bladośnie niespokojną poświatę, najbliższą temu, co woda w tym obrazie oznacza.

Wszędzie indziej praca utrzymuje swoją własną ciemność. Pokój wokół kuli, cień, który rzuca, same przezroczyste szkło, gdzie nic nie zostało dotknięte — wszystko to pozostaje prawie czarne, jedno głębokie pole, które akrylowe szkło wybrało, by zostawić w spokoju. Ryba i jej butelki unoszą się w tym czarnym tak, jak kula unosiła się kiedyś na półce — mała, oświetlona, i całkowicie otoczona.

Kula rybna nie wymaga wiele: wody, światła, jednego żyjącego stworzenia, którym trzeba się zaopiekować. Tu ta krótka lista została zastąpiona tym, co wiele pozostawia po sobie — butelka za butelką wypełnia przestrzeń, która miała być przeznaczona dla życia, aż jedyną wolną przestrzenią pozostaje powietrze nad chaosem. Ryba je odnalazła, zrównoważona i wciąż pływająca w sensie, który ma znaczenie, ale sama kula przestała być w stanie utrzymać to, do czego była stworzona.

A Fin Escapes the Clutter należy do serii In Plain Sight w projekcie Art with Scratch autorstwa Tijs Dragtsmy, w którym obrazy powstają poprzez kontrolowane uszkodzenia powierzchni zamiast pigmentu czy druku, a to samo uszkodzenie staje się sposobem ukazania tego, co cicho tonie w obfitości, którą nazywamy wygodą.

Bez farby. Bez druku. Bez tuszu. Kula, butelki i ryba spoczywająca na nich istnieją, ponieważ coś zostało zabranego z akrylowego szkła, zamiast dodania do niego. Obraz jest zawsze obecny, nie potrzebuje światła reflektora, by istnieć, a bezpośrednie światło pogłębia kontrast, podkreślając linię między tym, co jeszcze oddycha, a tym, co po prostu się zebrało.

„Woda opuściła pierwsza. Ryba została mimo to.”

O Art with Scratch

Art with Scratch to zbiór prac, w których obraz nie jest rysowany, lecz uwalniany. Wygrawerowany w linii po linii w głębokiej czerni powierzchni, każda praca powstaje dzięki niezliczonym precyzyjnym zadrapaniom, które łapią światło i wyprowadzają formę ze mroku.

Z daleka obraz wygląda niemal fotograficznie. Potężny, rozpoznawalny i pełen obecności. Z bliska praca rozpuszcza się w gęste pole pojedynczych znaków. Delikatny, kruchy i niemal bezwagi. To, co wydawało się solidne, ujawnia się jako delikatna sieć linii, każda z nich to celowe gest, każdy niezbędny całości.

Światło nie tworzy obrazu. Je je ostrzy. Czarne powierzchnie pochłaniają, podczas gdy zadrapane linie odbijają. Gdy światło przesuwa się po powierzchni, obraz oddycha. Z jednego kąta figura jest jasna i zdefiniowana. Z innego łagodnieje i wraca do ciemności, z której pochodzi, nigdy nie znikając. Pod ostro skierowaną lampą kontrast pogłębia się i obraz nabiera rzeźbiarskiej, niemal luminescencyjnej jakości.

Co sprawia, że to medium jest tak pociągające, to jego cicha napięta atmosfera. Akt zadrapywania jest bezpośredni i nieodwracalny. Każda linia to decyzja, której nie da się cofnąć. A jednak rezultat nie jest ostry. Jest intymny, nastrojowy i pełen ruchu. Szorstkość zamienia się w miękkość. Zniszczenie staje się tworzeniem. Brak staje się obecnością.

W pracach takich jak ten portret figury nigdy nie jest w pełni ustalony. Poprzez grę linii, światła i cienia obraz zmienia się wraz z perspektywą i atmosferą. W pewnych momentach temat wydaje się wyłaniać z czerni. W innych — osadza się w bezruchu. To właśnie w tym ruchu, między ostrością a spokojem, praca nabiera życia.

Jak każdy materiał dotknięty czasem, powierzchnia nosi swoją cichą historię. Każda zadrapanie to moment, oddech, gest. Razem tworzą nie tylko obraz, lecz obecność, która wciąż objawia się z każdym zmianą światła.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się nieustannym pragnieniem odkrywania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materiał, struktura, światło i emocja łączą się.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. To poszukiwanie leży w sercu wszystkiego, co tworzę.

W TD Fine Art Studio każdy zbiór prac traktowany jest jak własny świat, z własną logiką, atmosferą i tożsamością wizualną. Niektóre prace powstają poprzez rytm, powtórzenia i strukturę. Inne pojawiają się dzięki braku, cieniu, refleksji lub napięciu. Łączy je wspólne zaangażowanie w oryginalność, klarowność i emocjonalną obecność.

fascynuje mnie kontrast. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a odczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co otwarte na interpretację. Moim celem nie jest tylko stworzenie obrazu, lecz praca, która grabnie przyciąga uwagę, zaprasza do refleksji i nadal ukazuje się z upływem czasu.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania znajdują wspólny grunt. To nie tylko studio, lecz rozwijająca się artystyczna uniwersum kształtowana przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które wydają się charakterystyczne, celowe i żywe.