Luigi Rossanigo (1948) - Presenze specchianti

( W tym okresie wysyłam tylko do UE )

Dzieło proponowane to cienka lustrzana warstwa aluminium w wyraźnym żłobieniu (gofrowanie) i numerowana PdA 1/3, wykonana z cm 21x15, oparta na kartonie, podpisana na płycie i z tyłu — widoczne w ramie o wymiarach około cm 17x12 — z ramą 32x23.
Dzieło zostanie starannie zapakowane i wysłane w ciągu 3 dni z autografem na zdjęciu podpisanym przez artystę -- gotowe do zawieszenia lub postawienia -- (ostatnie 3 zdjęcia to PdA 3/3 -
wysyłka śledzona i ubezpieczona - (niestety zdjęcia nie oddają w pełni).

Dla osób kochających innowacje i sugestie XX wieku byłoby to naprawdę interesujące dzieło w limitacji zaledwie 3 egzemplarzami -- praktycznie jak egzemplarz unikatowy. - podpisane na płycie - z ramą cm 32x23x2 - dzieło pasujące do każdego wystroju.


Dla miłośników innowacji XX wieku udoskonalonych techniką w latach 2000 -- dzieło intrygujące i innowacyjne - nie do przegapienia (są to prace do kolekcjonowania, gdyż obecnie Rossanigo pozostaje jedynym artystą, który podejmuje się gofrowania na metalu ---- prędzej czy później ktoś będzie robił tę technikę tak jak już wielokrotnie się zdarzało -- niestety wybór pozostania niezależnym artystą i niestrudzonym badaczem).

... w powolnym i stałym rozwoju swojej działalności artystycznej Luigi Rossanigo podjął szczególną formację artystyczną, charakteryzującą się różnorodnymi eksperymentami w różnych dziedzinach. Z początkowych doświadczeń malarskich, w których temat był traktowany w bezpośrednim odniesieniu do rzeczywistości, artysta w pierwszej połowie lat ’70 stopniowo zbliżył się do abstrakcyjnego pojmowania formy, zawartego w szybkim i szczerym gestualizmie. Ta nieformalna przerwa znalazła naturalną ewolucję w surrealizmie, przeżywanym z bardzo osobistą intencją introspekcyjną, między anormalnymi oszustwami rzeczywistości, przypiętymi z precyzją podróżnika z wieku osiemnastego. Kultywując jednocześnie przyjemność z cennego rzemiosła złotniczego i zbliżając się do środowiska rzeźbiarskiego Carrary, wszechstronny artysta odczuł potrzebę podjęcia się definiowania objętości bloku marmuru, przenosząc na niego trójwymiarową interpretację dzieła już wyobrażonego dla złotego naszyjnika. Ta ścieżka skłoniła Rossanigo do zmiany układu strukturalnego obrazu, przejścia do realizacji naprężonych struktur i polimateriałowych związków, nowej dialektyki, w której zmaterializowała się zgoda między malarstwem a rzeźbą....