Miquel Torner de Semir (1938) - Ecos del mar

Podpisano przez artystę u dołu

Dzieło prezentowane w oprawie

Wymiary dzieła: 33 cm wysokości x 41 cm szerokości

Wymiary ramy: 56 cm wysokości x 64 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej kultowej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w Sant Feliu de Guíxols). Ten fakt kształtuje jego twórczość malarską. Człowiek dawnej Katalonii, wykształcony, zawsze czuł pociąg do Średniowiecza, romanskiego Pirenejów i wczesnych gotyków. Ślad włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy Quattrocenta włoskiego, takich jak Fra Angélico czy Rafael, da się wyczuć w wielu portretach kobiet autorstwa Tornera de Semir, w tym w tym omawianym. To właśnie ta mieszanka starego i nowego stanowi o oryginalności jego twórczości. Najbardziej kształciło go poznanie romanu i gotyku. Jego figury, wielokrotnie obramowane grubą ciemną linią, przywodzą na myśl gotyckie witraże — jasne, piękne same w sobie. U cznia Ricarda Marleta — malarza murala i grafika — uczy się najważniejszego dla niego, czyli dyscypliny rysunku. Pod okiem mistrza Marleta poznaje Modernizm i Kataloński Nowywiek. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w szkole San Fernando w Madrycie, skąd odwiedzi Muzeum Prado i przesiąknie malarstwem Velázqueza, decydując się na odtworzenie meninas po swojemu, ze swoim stylem, w jaskrawych odcieniach różu i fosforyzującego fioletu, które nie pozostawiają wątpliwości co do wyróżnienia, nowoczesności i sympatii artysty. Dodatkowo, jeśli uważnie się przyjrzeć, można zauważyć u artysty technikę kolażu, w którą wplata fragment tkani, kartonu, a nawet partytury muzycznej.

W Paryżu zaczyna tworzyć, jak sam to nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął indywidualne wystawy w Terrassie w 1968 roku, a następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczęła się od figuratywnego pejzażu Morza Śródziemnego, który następnie przekształcił się w abstrakcję, by znów powrócić do figury o nowoczesnym koncepcie. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa morza.

Wszystkie te nurty nie były dla niego obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak sławnych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych, bogatych kolorów. Jego dzieło można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Zatem wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza cechuje bogata, gęsta kolorystyka o dużej żywiołowości, która w połączeniu z różnorodnymi materiałami używanymi jako podkład tworzy wynik malarstwa ekspresjonistycznego o wysokiej jakości kolorystycznej i wyrazistej osobowości, przedstawiając artystę jako mistrza.

Tradycja i nowoczesność łączą się w pędzlu Miquela Tórnera de Semir. Czas zanika, rozpływa się. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością zostaje zmazana przez jego obrazy, przez sposób malowania na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos to jego obrazy. Jego metoda to pasja. Jego osiągnięcie to całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest inspirowany przez starożytnych: Giotto, renesans włoski i poszukiwania nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie mocno rzemiosło, co koncepcja, próbował być mostem łączącym przeszłość i teraźniejszość, a jednocześnie otwarty na nowości, na nieustanne poszukiwanie. Interesującym kontrastem w twórczości Miquela jest sposób, w jaki prezentuje postacie, miejsca i sytuacje z dawnych epok, odzwierciedlone nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Mówiąc bardzo dosłownie, Miquel Torner de Semir potrafi zdefiniować linie i formy w sposób tak bezpośredni, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że to płótno dwuwymiarowe, gdyż wydaje się być zbiorem tekstur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fabularny (faubizm), z intensywną i ekspresyjną paletą barw, kontrastującą z spokojem i pustym spojrzeniem przedstawionych twarzy, co zaprasza widza do zanurzenia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej jednak Torner de Semir ma własny styl, oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zbudowanej kompozycji. Postacie kobiece mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirowi do domagania się porządku i rytmu w działaniach ludzkich.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelonczyk, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, słynny kataloński malarz Torner de Semir w swoim obszernym dorobku malarskim „interesuje się kompozycją i kolorem, źródłem tworzeń szczególnie wypracowanych, w których widać ślad determinacji i kontrastowej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią wyraźny ćwiczenie akademickiej sztuki malarskiej, w której nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w niepowtarzalnym, osobistym plastycznym sygnecie".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami kontury najważniejszych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych, czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz wewnątrz obrazu, a nawet próbuje umieścić w swoich tłach interpretacje i abstrakcyjne znaki. Dzięki temu uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrażania sztuki, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjny. Posiada własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zbudowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki ma towarzyszyć realizacjom ducha. Figura służy mu do wywołania porządku i rytmu w działaniach ludzkich; jego malarstwo jest etyczne. Komunikuje łatwo pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, podstawowy i wyrazisty, mocny, precyzyjny, ostrzający granice, ustanawia formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam prezentuje. A potem nastaje spojrzenie z innej perspektywy, wyobraźnia, powstają sny, które łączą się z opisywaną rzeczywistością i ubierają ją w chromatyzm łączący kolory podstawowe i miękkie odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość pejzażu, postaci. Ciekawa i przyciągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni".

W zgodzie z jego wizją prymitywnych, nie martwił się zbytnio o społeczną projekcję wobec swoich mistrzów, którzy czasem byli anonimowi; mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i w Japonii, trudno sporządzić wyczerpującą kronikę jego kariery. Obecnie wystawia, na stałe, w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Mennicy (Museo de la Real Casa de la Moneda), aby jedna z jego prac została wydana na znaczku pocztowym i wziąć udział w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Mennicy w Madrycie zorganizowało wystawę jego dzieł.

Dzieła Tornera prezentowano w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Vigo/ Pontevedra, Oviedo, itd. Poniżej przedstawiamy kilka najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Société des Artistes Indépendants. Paris.

Grand Palais. Paris.

Dan Art, Béziers- Francja.

Galerie Espace. Paris - Beaubourg.

Lions Club. Chartres Doyen - Francja.

Zaproszony na wystawę Cercle Espanyol. Dreux - Francja.

Salon d’Automne. Clermont-Ferrand - Francja.

Grand Prix la Famme et l’Imabonai­re Jeanne Gatineau. Paris.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paris, Francja.

La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.

L’Atelier. Platja d’Aro, Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Szwajcaria.

Galería Arcadia- Madryt.

Galería de arte Star. Kolektyw. Madryt.

Galería 4 Cantons. Olot.Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot.Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon. Francja.

Galería Campo u Campo. Belgia.

Galería B.C.S. Estrasburg. Francja.

Haus Arnold. Frankfurt nad Menem. Niemcy.

Haus Berlinghoff. Heidelberg. Niemcy.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madryt.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève- Francja.

Wystawa ku czci XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.

Sala Constanti Art, Reus. Kol. świąteczna, 2009-Tarragona."