Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print *COA*

Oryginalna serigrafia Max Billa (*)
Ta praca została wydana przez Galerie Thomas (Monachium) z okazji wystawy „Look At”
Wydruk na cienkim papierze vellum.
Nienapisana.
Dołączony Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

Wymiary arkusza: 67 x 67 cm.
Wymiary motywu: 58 x 58 cm.
Rok: 1972
Wydanie: nieznane.
Wydawca: Galerie Thomas (Monachium)
Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym segregatorze sztuki, dlatego zachowana w bardzo dobrym stanie)

Praca będzie starannie manipulowana i zapakowana. Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia.

Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia. Wysyłka obejmie także ubezpieczenie transportowe z pełnym zwrotem kosztów w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez ponoszenia kosztów przez kupującego.

(*) Max Bill był architektem, malarzem, rzeźbiarzem, projektantem graficznym, typografem i przemysłowym, publicystą i edukatorem szwajcarskim.
Urodził się w Winterthur (Szwajcaria). W latach 1924–1927 studiował w Kunstgewerbeschule w Zurychu, gdzie był inspirowany dadaizmem i kubizmem. W latach 1927–1929 studiował w Bauhaus w Dessau, gdzie zbliżył się do funkcjonalizmu projektowego. Po ukończeniu studiów wrócił do Zurychu, aby poświęcić się malarstwu, architekturze i projektowaniu graficznemu.
W 1930 stworzył własne studio architektoniczne i jako członek Deutscher Werkbund zrealizował nowoczesną rezydencję Nuebühl w pobliżu Zurychu.
W 1931 przyjął teorię „sztuki konkretnej” Theo van Doesburga, według której możliwe było osiągnięcie uniwersalności dzięki przejrzystości.
W 1932 pracował jako rzeźbiarz i przystąpił do niektórych organizacji artystycznych takich jak Abstraction-Creation, grupa Allianz w Szwajcarii.
W 1944 Bill wszedł w design przemysłowy, projektując aluminiowy zegarek dla Junghansa, firmy z którą współpracował przez wiele lat, projektując zegary ścienne, kuchenne i na rękę w stylu racjonalistycznym i estetyce industrialnej. Zorganizował wystawę „Die gute industrieform”, która miała na celu promowanie wysokiej jakości obiektów projektów przemysłowych. Zaprojektował także minimalistyczny stołek Ulmer Hocker (1954), jeden z jego najsłynniejszych projektów.
W 1951 założył Hochschule für Gestaltung w Ulm, Niemcy, szkołę kontynuującą tradycję Bauhausu. Na tej uczelni pełnił funkcje rektora oraz dyrektora wydziałów architektury i produkcyjnego projektowania w latach 1951–1956. Na tej uczelni Bill bronił funkcjonalizmu Bauhausu, wierząc, że formy oparte na prawach matematycznych posiadają czystą estetykę, a zatem uniwersalność.
W 1957, po opuszczeniu HfG Ulm, założył własne studio w Zurychu i poświęcił się rzeźbie, malarstwu i architekturze.
W latach 1967–1971 był członkiem Rady Narodowej Szwajcarii, a następnie został profesorem w Staatliche Hochschule für Bildende Künste w Hamburgu.
W 1976 został członkiem Akademii Sztuk w Berlinie.
Max Bill zmarł w 1994 roku w Berlinie.