Jordi Ferrés (1951) - Paseo compartido

Pictura Subastas przedstawia tę Magnóficzą sztukę należącą do Jordi Ferrés, która ukazuje dwie osoby spacerujące razem po spokojnej, wiejskiej uliczce otoczonej kolorowymi domami pod błękitnym niebem. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary z ramą: 65x77x6 cm.
· Wymiary bez ramy: 54x65 cm.
· Olej na płótnie podpisany ręcznie przez artystę w prawym dolnym rogu.
· Praca w dobrym stanie zachowania.
· Dzieło sprzedawane z piękną ramą (wliczona w aukcję jako prezent).

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Ważna uwaga: załączone fotografie stanowią integralną część opisu partii. Reprezentacja cyfrowa w mockupie ma charakter orientacyjny; mogą występować różnice w kolorze, skali i detalach w stosunku do rzeczywistego artykułu.

Obraz zostanie profesjonalnie zapakowany przez eksperta IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu wysokiej jakości materiałów, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na poziomie międzynarodowym.

------------------------------------------------------------------

Obraz prezentuje spokojną wiejską uliczkę, otwartą pod szerokim niebem o odcieniach błękitu, na którym rozciągają się miękkie i zmienne chmury. Wzrok kieruje się od pierwszego planu ku sercu miasta, podążając za trasą jasnej ulicy, która wijąc się między domami prowadzi do niższych budynków w tle. Ta perspektywa zachęca do wyobrażenia sobie spokojnego spaceru, jakby obserwator właśnie dotarł na miejsce pełne spokoju, gdzie czas wydaje się płynąć leniwie. Rozległe niebo, zajmujące sporą część kompozycji, kontrastuje z zwartą obecnością zabudowy i nadaje całości poczucie przestrzeni i spokoju.

Po obu stronach ulicy znajdują się budynki o różnych kształtach i wysokościach, o fasadach białych, ochrowych, żółtych, czerwonawych i niebieskawych. Ich proste objętości, dachy skośne, małe okna i balkony tworzą charakter nadmorskiego miasteczka, gdzie każdy dom wydaje się skrywać własną historię. Po prawej widoczne są wyższe zabudowania, z balkonami w jednej linii i kominami dominującymi nad dachami; po lewej niższe i jaśniejsze domy otwierają się ku placowi i ukazują dalsze budynki w oddali. Różnorodność kolorów ożywia scenę, nie odbierając jej harmonii, dzięki czemu pejzaż miejski wydaje się ciepły, gościnny i pełen charakteru.

W centrum dolnej części znajdują się dwie postacie idące razem, widziane od tyłu i spoglądające na ulicę biegnącą przed nimi. Ich sylwetki, jedna ubrana w ciemne odcienie, druga w czerwony płaszcz, są niewielkie w porównaniu do skali domów, lecz ich obecność nadaje scenie ludzką i bliską wymowę. Para zdaje się iść spokojnie, być może rozmawiając lub dzieląc się spacerem, a ich towarzystwo wprowadza nutę intymności w otwartą przestrzeń. Dalej, przy fasadach, dostrzec można inne drobne postacie sugerujące, że wieś jest zamieszkała i że codzienne życie toczy się prostolinijnie, choć nie zakłóca to ciszy chwili.

Ulica i strefy cieni prowadzą wzrok przez różne plany: od nierównego terenu w pierwszym planie, przez oświetloną przestrzeń w centrum, aż po domy grupujące się na horyzoncie. Ciemne obszary drogi i fasad tworzą kontrast z bladożółtymi barwami podłoża i ciepłymi żółciami niektórych budynków, podczas gdy głęboki błękit nieba otula scenę i wzmacnia jej kontemplacyjną atmosferę. Światło zdaje się padać nierównomiernie na ściany, podkreślając niektóre fasady, a inne pozostawiając w półmroku, jakby dzień posuwał się naprzód lub słońce zaczynało chmurkować. Ta naprzemienność jasności i cienia nadaje krajobrazowi głębię i sprawia, że ulica wydaje się rozciągać poza to, co widać.

Ogólnie obraz wywołuje prostą piękność spokojnego miasteczka, ze swoimi spokojnymi uliczkami, kolorowymi domami i dyskretną obecnością osób, które go przemierzają. Kompozycja łączy przestrzeń i zamyślenie: niebo i ulica oferują poczucie przestrzeni, podczas gdy postacie i budynki wnosiły ciepło i bliskość. W scenie wyczuć można nostalgiczny spokój, jak wspomnienie spaceru dzielonego w miejscu znanym, gdzie codzienne detale nabierają wyjątkowego charakteru. Para zmierzająca ku wnętrzu miasteczka zaprasza widza do towarzyszenia im i wyobrażenia sobie, co spotka ich na końcu ulicy."